Yazar "Korkmaz, Şerif" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 13 / 13
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe A Fortress and Village Settlement: Babakale(Mehmet Ali YOLCU, 2023) Kocabıyık, Emre; Korkmaz, ŞerifIn the Ottoman Empire, fortresses were divided into two categories: border fortresses and inner fortresses. Babakale is an inner fortress built with the aim of ensuring the region's security by eliminating pirates and bandits. Babakale was constructed by the governor Kaymak Mustafa Pasha. The construction materials for the fortress were sourced from the region, and the local population was employed in its construction. Babakale, being a small and modest inner fortress, was completed within a short period of time. The construction of the fortress began in April 1727 and was finished in the summer of 1728. After the construction of the fortress, pirate activities in the region ended. The fortress underwent several inspections and repairs over time. Eventually, a village settlement formed next to the fortress. Around 1000 people were living in Babakale in 1839, and by the end of the century, the population had reached 3,000. A market was built in the village to meet the basic needs of the military personnel stationed in the fortress. In 1839, there were 33 tradesmen in the village, which decreased to 26 in 1840, and then to 25 in 1845. The most common occupation in the village was cutlery. Babakale had a port, two mosques, two public baths, and five fountains. In addition to grain and olive oil production, viticulture held an important place in the villageÖğe Âsi ve eşkıya: Delilbağı Kadıkıran Mehmed Ağa 1825-1834(2012) Korkmaz, Şerif19. yüzyılda Osmanlı Devleti’ni en çok uğraştıran konulardan biri isyanlar ve yaygın eşkıyalık olmuştur. Kadıkıran Mehmed Ağa da bu tür eylemlerin merkezindeki Şahsiyetlerden biridir. Kadıkıran, Türkmen aşireti mensubu bir delilbaşı sergerdesidir. İlk defa 1825-26 yıllarında adamlarıyla Keskin, Bâlâ ve köylerini basmıştır. 1831’de Şam valisinin hizmetinde görülen Kadıkıran, 1832 yılında Mısır ordusu Anadolu’ya girince Ordu-yı Humâyûna çağrılmış, 1833’de Tahmiscioğlu isyanını bastırmak üzere Çankırı mütesellimi maiyetine gönderilmiştir. Kadıkıran gitmeden bu isyan bastırıldığından adamlarını dağıtıp İstanbul’a gelmesi istenmiştir. Kadıkıran, bu emri dinlemeyerek, Mayıs 1833’ten itibaren Ankara, Çankırı, Yozgat, Çorum, Kastamonu, Aksaray, Sivas şehir ve köylerinde eşkıyaca davranmaya başlayınca, yakalanması için ferman çıkarılmıştır. Takibe uğrayınca önce Bağdat tarafına gitmek istemiş, önü kapatılınca İran tarafına yönelmiş, daha sonra adamlarının çoğunu dağıtarak Rusya topraklarına kaçmak zorunda kalmıştır. Bu dönemde Osmanlı Devleti ile Rusya arasındaki ilişkiler nispeten dostane olduğundan Kadıkıran ve 852 adamı Erzurum valisine teslim edilmiştir. Kadıkıran ve adamları İstanbul’a gönderilerek donanmada küreğe konmuştur.Öğe BİGA YANGINLARI VE AFET YÖNETİMİ (1901-1904)(2018) Korkmaz, ŞerifYangın, Osmanlı şehirlerine ciddi zarar veren en büyüktahribatı yapan afetlerden biridir. Bu çalışmada, Biga şehrinde 1901 ve1904 yıllarında meydana gelen iki büyük yangın ve bu olayla ilgili afetyönetimi konusu arşiv belgelerine dayalı olarak incelenmiştir.Yangınların yaptığı maddi tahribat, devletin aldığı önlemler, yapılanaynî ve nakdî yardımlar, imar faaliyetleri çalışmanın ana konularıdır.Yapıların ahşap ve bitişik, sokakların dar olması, yangınların hızlayayılmasına sebep olmuştur. İtfaiye teşkilatının yetersizliği deyangınların hemen söndürülmesini engellemiştir. Neyse ki, yangınlardacan kaybı olmamıştır. Fakat şehrin yeniden imar edilmesi süreci iseuzun sürmüştür. 1901 Rum Mahallesi yangınında 386 bina tamamentahrip olurken, 1904 Çarşı yangınında ise 1136 bina enkaz halinegelmiştir.Öğe Çanakkale’de yangınlar (1836–1866)(2010) Korkmaz, ŞerifYangınlar, Osmanlı şehirleri ve insanları için sıradan olaylar arasında yer almaktadır. Osmanlı şehirlerinin pek çoğu birkaç kez büyük veya küçük yangın geçirmiştir. Ahşap yapılar, yangınların çıkmasına ve kısa sürede genişlemesine yol açmıştır Bu çalışmada, Çanakkale şehrinde, kısa aralıklarla çıkan yedi yangın ele alınacaktır. Yangınlar, Yalı, (1836, 1854, 1860’da), Rum (1852, 1845,1866’da) ve Ermeni mahallelerinde (1856 yılında) çıkmıştır. Şehre büyük zarar veren yangınlar 1836, 1845 ve 1866 yıllarında çıkan yangınlardır. Yangınların hepsi kazaen çıkmış ve şiddetli rüzgârın etkisiyle genişlemiştir. 1852, 1854, 1856 ve 1860 yangınları ise genişlemeden ahali ve askerler tarafından söndürülmüştür. Yangın yerlerine hemen yeni bina yapımına izin verilmemiştir. Şehre gelen mühendisler, yangın yerlerinin kadastro çalışmalarını yapmış ve haritasını çıkarmışlardır. Kârgîr bina yapımı teşvik edilmiştir. Yangınzedelerin iaşe ve barınma ihtiyaçlar ise hemen karşılanmaya çalışılmıştır.Öğe II. Mahmud Döneminde Yapılan 1832 Tarihli Arazi ve Emlak Sayımı: Gelibolu Örneği(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2017) Korkmaz, ŞerifOsmanlı Devletinde adil ve güvenilir bir vergi düzeninin kurulması amacıyla temettuat sayımlarının yapıldığı bilinmektedir. Temettuat sayımlarının Tanzimat’ın uygulandığı yerlerde 1840 ve 1845 yıllarında olmak üzere iki defa yapıldığı görüşü hakimdir. Yapılan son araştırmalarda 1833’de Kıbrıs’ta, 1838 yılında Hüdavendigar ve Gelibolu sancaklarında temettuat sayımlarının yapıldığı ortaya konmuştur. Bu çalışmada temettuat sayımlarının öncüsü olan ve 1832 tarihinde Gelibolu’da yapılan, emlak ve arazi sayımı ele alınmıştır. Aynı tarihte Eceabat ve Keşan şehirlerinde sayımların yapılması Gelibolu sancağının pilot uygulama bölgesi olduğunu göstermektedir. Bu sayımlarla ilgili literatürde bir bilgi yoktur. Çalışmada önce 1832 tarihli sayımın niteliği ve defterin düzenleniş şekli ele alınmıştır. Daha sonra defterdeki 1990 Müslim ve gayrimüslim hanenin sahip olduğu emlak, arazi ve hayvanlar hakkında bilgi verilmiştir.Öğe Kal'a-i Sultaniye'de (Çanakkale) eğitim kurumları(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2004) Korkmaz, Şerif[No Abstract Available]Öğe Lapseki Kazası’nın Sosyal ve Ekonomik Yapısı Üzerine Bazı Tespitler ve Değerlendirmeler (1845)(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2018) Oğuz, Müge Kübra; Korkmaz, ŞerifBu çalışma, Biga Sancağına bağlı, Lapseki kazasına ait 1845 tarihli temettuat defteri esas alınarak hazırlanmıştır. Temettuat sayımları adil ve güvenilir bir vergi düzeni kurmak için yapılmıştır. Kazada Lapseki, Çardak, Bergos olmak üzere üç şehir yerleşiminde 15 mahalle ve 44 köy bulunmaktadır. Mahallelerde 754, köylerde ise 833 hane reisi ikamet etmektedir. Makalede, hanelerin sahip olduğu emlak, arazi ve hayvanlarla, hane reislerinin gelir düzeyi ve vergi yükleri ele alınmıştır. Lapseki kazasındaki hane reislerinin büyük çoğunluğu tarımla ilgili mesleklerle uğraşmaktadır.Öğe Opinions of History Teachers about Measuring and Evaluating Student Success in the Instruction of History(Tokat Gaziosmanpasa University, 2007) Korkmaz, Şerif; Şahin, Çavuş; Aytar, AynurAim of this study is to define history teachers’ opinions about measuring and evaluating student success in the instruction of history. Population of the study is 56 official high schools in province of Çanakkale. No sample is taken from the population since the entire population could be reached. Required data for the study is acquired by literature review and survey. According to results, history teachers agreed to straightness of justification, validity of criterions and possibility of errors on measuring and evaluating student success in the instruction of history. Suggestions are put forward for the practitioners and researchers according to the results [TR] Bu araştırmanın temel amacı, ortaöğretimde tarih öğretmenlerinin tarih öğretiminde öğrenci başarısını ölçüp değerlendirmelerine ilişkin görüşlerini ortaya koyabilmektir. Araştırmanın evrenini Çanakkale ilindeki 56 resmi lise oluşturmaktadır. Evren içinden ayrıca küme örneklem alma yoluna gidilmemiştir. Araştırma için gerekli veriler literatür taraması ve anket uygulaması yoluyla elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, Tarih öğretmenlerinin tarih öğretiminde öğrenci başarısını ölçüp değerlendirme gerekçelerinin doğruluğuna, ölçütlerinin geçerliliğine ve sürece hata karışabildiğine ilişkin görüşleri “katılıyorum” düzeyindedir. Araştırma sonuçlarına göre uygulayıcılara ve araştırmacılara öneriler sunulmuşturÖğe ORTAÖĞRETİMDE YAPILAN SINAVLARA İLİŞKİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ(Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi, 2008) Şahin, Çavuş; Korkmaz, Şerif; Aytar, AynurAraştırmanın temel amacı, tarih öğretmenlerinin tarih öğretiminde yapılan sınavlara ilişkin görüşlerinin belirlenmesi, bu görüşler arasında mezun olunan okul, kıdem, cinsiyet, çalışılan okul türü arasında fark olup olmadığını saptamaktır. Betimsel nitelikte olan araştırmada amaca en uygun model olan tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2006-2007 öğretim yılı Çanakkale ilinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı resmi ortaöğretim okullarında görev yapan tarih öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmamızda 95 öğretmene ulaşılmıştır. Veri toplama aracı olarak anketten yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular neticesinde, tarih öğretmenleri, öğrenci başarısını değerlendirirken ölçme araçlarından en çok yazılı yoklamaları kullandıkları, ölçme –değerlendirme uygulamalarına ilişkin görüşler ile cinsiyetler arasında anlamlı bir farkın olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuçlara dayalı olarak da önerilerde bulunulmuştur [EN] The main purpose of this study is to determine history teachers’ views regarding exams in history and whether there is a difference in their views in terms of their graduated schools in which these teachers have received their teaching certificates, their length of service, sex and types of schools where they work. In this study, a survey is used. The population of this study consisted of history teachers who held a teaching position in secondary schools which are under guidance of the Ministry of the National Education in Çanakkale. Ninety-five teachers participated into this study. Data was collected through questionnaire. Results indicated that the history teachers used mostly a written test to evaluate their students’ achievement and there was no correlation between the teachers’ views and their sex. Suggestions are made based on the resultsÖğe Osmanlı sultanlarının Gelibolu ve Çanakkale gezileri(2012) Korkmaz, ŞerifBu çalışmada, I. Ahmed, IV. Mehmed, II.Mahmud, Abdülmecid ve Abdülaziz’in Geliboluve Çanakkale şehirlerine yaptıkları geziler elealınmıştır. Çanakkale boğazı stratejik önemesahip uluslar arası bir suyoludur. Bu yüzdenÇanakkale boğazı üzerinde Fatih’ten itibarenkaleler inşa edilmeye başlanmıştır. Dahasonraki yıllarda kale ve tabyaların sayısıartırılmıştır. Osmanlı padişahlarından beşiÇanakkale boğazı üzerindeki kale ve tabyalarıziyaret etmiştir. I. Ahmed Edirne’ye yaptığıgezi sonrası Gelibolu ve Çanakkale’ye gelmiştir.IV. Mehmed iki kere Çanakkale boğazınıziyaret etmiştir. Sultanın birinci gezisineValide Hatice Sultan da eşlik etmiştir. Bu ikipadişahın av merakı olduğundan ziyaretlerindeav da yapmışlardır. 19. yüzyılda memleketgezileri yapan diğer üç padişahın ziyaretamaçları daha farklıdır. Özellikle II. Mahmudve Abdülmecid tebaanın durumunu yakındangörmek, şikâyetlerini dinlemek ve ihtiyaçlarınıkarşılamak için geziler yapmıştır. Bu gezilerindiğer bir amacı da idarî, malî ve sosyalalanlarda yapılan yeniliklerin yansımalarınıgörmektir. Sultan Abdülaziz ise Mısır gezisidönüşü ve Avrupa gezisine giderken Geliboluve Çanakkale şehirlerine uğramıştır. Sultanlar,Gelibolu’da Gazi Süleyman Paşa veYazıcızâde’nin türbelerini, Çanakkale’de isekale ve tabyaları ziyaret etmişlerdir. GezilerdeMüslim ve Gayrimüslim fakirlere yardımedilmiştir. İdarî, askerî memurlarla dinadamlarına hediyeler verilmiştir.Öğe Sarıçay Taşkınları ve Çanakkale Şehri (1869-1901)(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2024) Korkmaz, ŞerifOsmanlı şehirlerinde en sık görülen doğal afetlerin başında sel baskınları yer almaktadır. Şiddetli yağışlar dere, çay, nehir gibi akarsuların taşmasına sebep olurdu. Taşkınları önlemek için alınan tedbirler ise son derece yetersizdi. Çanakkale şehri de pek çok defa Sarıçay’ın taşkınlarına maruz kalmıştı. Kış ve ilkbahar mevsimlerindeki aşırı yağışlar ve karların erimesi Sarıçay’ı taşırmaktaydı. Bu çalışmada, 1869-1901 yılları arasında Çanakkale’de meydana gelen dört taşkın ele alınmıştır. 1869 yılı öncesinde de Sarıçay taşkınlarının olduğu köprü tamirlerinden anlaşılmaktadır. 1869, 1889, 1900 ve 1901 yıllarındaki Sarıçay taşkınları şehirde büyük tahribata yol açmıştır. Çok kısa bir süre içerisinde peş peşe meydana gelen Aralık 1900 ve Şubat 1901 taşkınları ise tam bir afete dönüşmüştür. Osmanlı döneminde kale ve şehri Sarıçay’ın taşkınlarından korumak amacıyla taş setler yapılmıştı. Çanakkale stratejik öneme sahip bir kale şehirdi. Özellikle kalenin her zaman sağlam ve bakımlı olması gerekiyordu. Bu yüzden taşkınlardan sonra hızlı bir şekilde, İstanbul’dan hassa mimarları ve mühendisler şehre gönderilmiştir. Taşkınları önlemek amacıyla Sarıçay’ın ıslah edilmesi fikri ancak 1901 yılı taşkınından sonra düşünülmüştür. Taşkınlar sonrasında, şehir merkezindeki hane ve dükkanlar, ekili-dikili alanlar sular altında kalmış ve köprüler yıkılmıştır. Afet sonrasında ahalinin temel ihtiyaçları karşılamak üzere iane komisyonları kurulmuştur. Çalışmada, taşkınların sebepleri, hasar tespit çalışmaları ve afet yönetimi hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmıştır. Araştırma kaynaklarını ise arşiv belgeleri ve gazeteler oluşturmaktadır.Öğe Sultan Abdülmecid’in ilk memleket gezisi (26 Mayıs-12 Haziran 1844)(2009) Korkmaz, ŞerifOsmanlı sultanları ilk defa XIX. yüzyılda memleket gezileriyapmaya başlamışlardır. İlk memleket gezisine çıkan padişah II. Mahmudolmuştur. Bu gezilerin temel amacı idarî, malî ve sosyal alanlarda yapılanyeniliklerin yansımalarını görmektir. Aynı zamanda, gezilerde tebaanındurumu yakından görülmüş, şikâyetleri dinlenmiş ve ihtiyaçlarıkarşılanmıştır. Sultan Abdülmecid dört memleket gezisi yapmıştır. Buçalışmada, Sultan Abdülmecid’in 26 Mayıs 1844 tarihinde başlayan ve 17gün süren İzmid, Bursa, Çanakkale, Midilli ve Gelibolu’ya yaptığı ilkgezisi ele alınacaktır. Ziyaret edilen şehirlerde Müslim ve gayrimüslimfakirlere yardım edilmiştir. Mülkî ve askerî erkân ile din adamlarınaihsanlarda bulunulmuş, hil‘atler giydirilmiştir. Sultan Abdülmecid seyahatesnasında giydiği batılı kıyafetlerle halka örnek olmuştur. Mehter yerinekurulan Muzıka-ı Hümâyûna konserler verdirilerek, halkın yeni müziğealıştırılması sağlanmıştır. Abdülmecid’in gittiği şehirlerde merasimlerlekarşılanmıştır. Sultanı görmek isteyen ahali yollara toplanmış ve sevinçgösterişlerinde bulunmuştur. Abdülmecid’in ziyaret ettiği şehirlerdeCuma selamlığı alayları da yapılmıştır.Öğe Tanzimat sonrası Çanakkale'nin idari ve nüfus yapısı(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2005) Korkmaz, Şerif[No Abstract Available]
