Süt Keçilerinde Tart-Emzir-Tart (TET) ve Elle Sağım (ES) Yöntemlerinin Süt Verimi ve Bileşenleri Ölçümlerinin Karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada, oğlak emzirme dönemindeki süt tipi keçilerde iki süt kontrol yönteminin süt miktarı ve süt bileşimlerine etkisi irdelenmiştir. Materyal ve Metot: Çalışma, 4-5 yaşlarındaki 8 Türk Saanen keçisi ve 8 (3 D; 5 E) bunların 8 oğlağında yürütülmüştür. Çalışmada, ortalama 47.5±0.50 günlük yaştaki ve 12.9±1.36 kg canlı ağırlığındaki dişi oğlaklar ile 16.0±1.06 kg canlı ağırlığındaki erkek oğlaklar kullanılmıştır. Süt kontrolleri tart-emzir-tart (TET) + elle sağım ve elle sağım (ES) ile yapılmıştır. Süt kontrollerinde her bir keçinin süt örneği alınarak laboratuvar ortamında analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmada TET yönteminde ve ES yöntemine göre biraz daha yüksek süt elde edilmiştir (P=0.0777). Keçi ile oğlağın 14 saat süreyle ayrı kaldığı sabah sağım periyodunda keçilerde daha fazla süt elde edilmiştir (P<0.0001). Süt yağı içeriği TET yönteminde ES yöntemine göre daha yüksek olurken, diğer süt bileşenleri ES yönteminde daha yüksek belirlenmiştir (P?0.05). Çalışmada TET yönteminde elle sağımla elde edilen sütün memede kalan süt olduğu için süt yağının daha yüksek çıktığı söylenebilir. Çalışmada, ortalama 47-60 günlük yaştaki oğlaklar periyot başına ortalama 880 g/oğlak süt emmişlerdir. Oğlaklar sabah periyoduna göre akşam periyodunda ve erkeklerde dişiler göre daha fazla süt emmişlerdir (P?0.05). Sonuç: Süt kontrol yöntemlerinin belirlenmesinde işletme koşulları göz önüne alınarak TET veya ES yöntemlerinden birisi seçilebilir. Ancak oğlağın emdiği süt miktarını etkileyebilecek yaş, cinsiyet, doğum tipi, anneden ayrı kalma süreleri, emzirme koşulları ve işgücü gibi varyasyon kaynaklarına dikkat edilmesi gerektiği söylenebilir.