The Decisive Effect of Religion on the Economic Life in Pre-Islamic Mecca

The most important factor that enables the people of Mecca to turn to trade is the land structure and climate of the town, which does not allow agriculture and animal husbandry. Despite this negativity in its geographical conditions, the fact that the holy place Kaaba is located within the borders of Mecca brought the people of the town to a different and privileged position in the eyes of the people of the region. Taking advantage of this prestige that they have, the people of Mecca have determined various rules regarding the dimension of faith and worship of religion. An important part of these rules consists of elements that contribute to the economy. So much so that they have established various markets based on economic activities during the pilgrimage season, where all people in the region can travel safely. In order to be able to participate more in these markets, they postponed the haram months, where war and bloodshed are prohibited, to the time periods of the year that are suitable for shopping with the practice of nasî. At the same time, they turned the Kaaba into a temple of idols belonging to various tribes in the region, making it compulsory for those who visited the idols to present gifts. There are traces of the understanding that provides resources for the economy in the rules that people who come to Mecca to perform their pilgrimage must apply. With this aspect, the article aims to determine the relation and interest of religious life and rituals in Mecca before Islam with economic activities

Mekke halkının ticarete yönelmesini sağlayan en önemli etken beldenin tarım ve hayvancılık yapmaya izin vermeyen arazi yapısı ve iklimidir. Coğrafî şartlardaki bu olumsuzluğa rağmen kutsal mekân Kâbe’nin Mekke sınırları içerisinde yer alması, belde halkını bölge insanı nezdinde farklı ve ayrıcalıklı bir konuma taşımıştır. Sahip oldukları bu prestijden istifade eden Mekke halkı, dinin inanç ve ibadet boyutuyla ilgili çeşitli kurallar belirlemişlerdir. Bu kuralların önemli bir bölümü ekonomiye katkı sağlayan unsurlardan oluşmaktadır. Öyle ki bölgedeki tüm insanların güven içerisinde seyahat edebildikleri hac mevsiminde ekonomik faaliyetlere dayalı çeşitli pazarlar kurmuşlardır. Bu pazarlara daha fazla katılım sağlayabilmek için, savaş ve kan dökmenin yasak olduğu haram ayları, nesî uygulaması ile senenin alışveriş yapmaya müsait zaman dilimlerine tehir etmişlerdir. Aynı zamanda Kâbe’yi bölgedeki çeşitli kabilelere ait putlardan oluşan bir mâbede dönüştürerek, putları ziyaret edenlerin hediye takdimini zorunlu hale getirmişlerdir. Mekke’ye hac görevini ifa için gelen insanların tatbik etmeleri gereken kurallarda da ekonomiye kaynak sağlayan anlayışın izlerine rastlanmaktadır. Bu yönüyle makale İslâm öncesi Mekke’deki dinî hayat ve ritüellerin ekonomik faaliyetlerle olan ilgi ve ilişkisini tespit etmeyi amaçlamaktadır.