"Üçüncü dünya"yolunda Rusya ve Orta Asya

SSCB sonrası dönemde kısa süren bir belirsizlikten sonra Rusya’nın yeni görüntüsü ortaya çıkmıstır. NATO’nun Doğu’ya genislemesine ve ABD’nin dünya politikasında hegemonya girisimlerine tepki olarak Rusya bazı Asya devletleriyle yakın isbirliğine girmis ve bağlantısız ülkelerle iliskilerini gelistirmenin yollarını aramaya baslamıstır. ABD hegemonyası konusunda Rusya’nın benzeri kaygıları Çin de yasadığı için bu iki devlet arasında stratejik ortaklık iliskisi olusmus ve kısa sürede Orta Asya’nın Türkiye ile akraba devletleri bu sürece dahil olmuslardır. Türkiye’nin Orta Asya’da tarihsel, kültürel ve ırksal bağları çesitli engeller sonucunda bölgedeki akraba halklarla gereken düzeyde iliskiler gelistirilmesine yeterli olmamıstır. Bu engellerin basında bilimsel uzmanlık eksikliği ve Türkoloji ile Türkçülüğü aynı sey zanneden ekiplerin rehberliğinde devlet politikası olusturulması gelmektedir. Orta Asya’nın geleceğine dair ortaya çıkan tablo bu devletlerin Türkiye’den farklı bir siyasi, ekonomik ve kültürel blok olusturmaya doğru gittikleri yönündedir.