Bir Olağanüstü Çocuk Figürünün Etrafında: Recaizade Mahmut Ekrem’in Nijad Tipolojisi

Tanzimat döneminin ve Türk romantizminin öncü isimlerinden olan, edebîeserlerinden çok edebiyat kuramına dönük olarak ortaya koyduğu eserleriyle bilinen ve bunedenle çağdaşları tarafından “üstad” kabul edilen Recaizade Mahmut Ekrem, 15 yaşındakaybettiği oğlu Nijad Ekrem'i sıklıkla şiirlerine ve mensur şiirlerine konu edinmiştir. Bueserlerde Nijad, okurun karşısına olağanüstü bir figür olarak çıkar: Bir filozof gibi derindüşüncelere yönelir; en ince zevkleri bulunan sanatçılarla hemen hemen aynı estetikduyarlılığı taşır; milli ve dini hassasiyetleri son derece gelişmiştir; olgun insanlara yakışırşekilde saygı ve nezaket sahibidir. İşte bu çalışmada, söz konusu özellikler ekseninde,Nijad'ın olağanüstü bir figür olarak tipleştirilmesinin üzerinde durulacak ve daha çok esermerkezli bir okuma perspektifinden hareketle Ekrem'in Tefekkür ve Nijad Ekrem adlıeserlerinde beliren tipolojik yönelim üzerine bir yorumsamaya gidilecektir.