Türk dış politikasında TİKA bağlamında yumuşak güç kullanımı ve Balkanlar

Soğuk Savaş sonrasında, uluslararası sistemde yeni bir düzen ortaya çıkmıştır. Akademik alanda, bu yeni düzeni anlamlandırmak için Neoliberalizm, Neorealizm ve Konstraktivizm gibi yeni kavramlar, teoriler ve hipotezler geliştirilmiştir. Yumuşak güç kavramı böyle bir ortamda, Soğuk Savaş sonrasında Joseph Nye tarafından ortaya atılmıştır. Yumuşak güç, bir devletin, arzuladığı davranışı karşı tarafa, zor veya sert güç kullanmadan, çekicilik ve cazibe gibi unsurları kullanarak, rızası ile yaptırabilme becerisidir. Yumuşak güç kavramıyla birlikte, gücün zorlayıcı ve baskıcı olmayan tarafına daha fazla önem verilmesi gerektiği savunulmuştur. Bu çerçevede konsantrik bir ülke olan Türkiye, siyasi hedeflerini gerçekleştirmek amacıyla, yumuşak güç stratejisini geliştirmeye ve etkin araçlar üretmeye başlamıştır. Bu bağlamda çalışmamızda, TİKA'nın Türkiye'nin yumuşak güç enstrümanlarından biri olarak değerlendirilebileceği ileri sürülmektedir. Zira Türkiye TİKA'yı, köklü tarihi ve kültürel bağları olan Balkanlarda, aktif bir şekilde kullanmaya çalışmaktadır. TİKA'nın, Balkanlar'da yürüttüğü, teknik yardım faaliyetleri ve kültür projeleri, bölgede Soğuk Savaş sonrası bağımsızlığını kazanan devletlerin kalkınmalarına yardımcı olmakta ayrıca silinmek üzere olan Osmanlı mirasını yıkımdan kurtarmaya ve hatırlatmaya çalışmaktadır. Bu sebeple, TİKA'nın yürüttüğü faaliyetler, Türkiye'nin bölge ülkeleri ve halkları ile ilişkisini geliştirmekte, Türkiye'nin tanıtımını yapmakta ve ülkenin dünyadaki ve bölgedeki imajına olumlu yönde katkılar sunmaktadır. Bu çalışmada, Yumuşak güç kavramının kökeni, anlamı, özellikleri ve problemleri tartışılmaktadır. Bunun yanında tezde, yumuşak gücün Türk dış politikasındaki yeri, imkânı ve kaynakları, Türkiye'nin Balkanlarla olan ilişkisi ve TİKA'nın, kuruluşu, yapısı, görevleri, vizyonu ve 1992-2013 yılları arasında, Balkanlar'da yürüttüğü faaliyetler konu edilmektedir.

After the cold war, a new order raised in international system. In order to explicate the new order, new hypotheses, theories and concepts such as Neoliberalism, Neorealism and Constructivism were improved in academic area. The concept of soft power was put forward by Joseph Nye after the cold war. The Soft Power is the ability of states by which they make other states done their wills by persuading and using the instrument of attraction and charm. In concurrence with the concept of soft power, it was supported that non-coercive and non-pressing parts of power must be prioritized. Within this framework, as a concentric country Turkey started to improve its soft power strategy and to develop efficient instruments in order to reach its aims. In this context, our thesis argues that TIKA may be evaluated among the soft power instruments of Turkey. Because Turkey uses TIKA efficiently in Balkans where has deep-rooted historical and cultural ties with Turkey. The performances such as technical aiding and cultural projections which TIKA undertake in Balkans for Turkey helps the developing process of these post cold war countries and tries to preservation Ottoman heritage in Balkans. The performances undertook by TIKA improves Turkey's relationship with region's states. These performances introduces Turkey to the region and they affects positively on Turkey's image around the region and the world. The subject of this thesis is the root, meaning, characteristic of soft power. This thesis deals with the problems such as the place, possibility and sources of soft power in Turkey's foreign policy. In addition to these topics, another subject of this thesis is Turkey's relationship with Balkans, TIKA's inauguration, its structure, duties and vision and lastly its activities in Balkans between 1992-2013.