Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi genel amaçlarına erişim düzeyi, dindarlık ve yeni medya okuryazarlığı ilişkisi

Bu çalışmanın temel amacı, lise mezunu gençlerin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) dersinin genel amaçlarına erişim düzeyi, dindarlık ve yeni medya okuryazarlığı ilişkisini incelemektir. Araştırma, dini şüphe ve arayış içerisinde olan gençlerin dini bilgiye ulaşmada öncelikle yeni medyayı kullandığını vurgulamaktadır. Ancak yeni medya, dezenformasyon ve manipülasyon gibi bilgi düzensizlikleri ile gençlerin dini bilgi ihtiyaçlarını suistimal ederek onları yanlı ve yanlış bilgilere maruz bırakabilmektedir. Araştırma, nicel bir araştırma yöntemi olan ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreni, son bir yıl içinde (2021–2022 eğitim-öğretim yılı sonunda) liselerden (İmam Hatip Liseleri hariç) mezun olmuş bireylerdir. Araştırmanın örneklemi ise çevrimiçi anketlerle (Google Forms) ve üniversite hazırlık kurslarında, üniversitelerin hazırlık ve birinci sınıflarında yüz yüze görüşülerek ulaşılan 601 gönüllü katılımcıdan oluşmaktadır. Veriler, DKAB genel amaçlarına erişim ölçeği, dini tutum ölçeği, yeni medya okuryazarlık ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programı kullanılarak t-testi, ANOVA, korelasyon ve regresyon analizleri ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçları, DKAB eğitimi ile yeni medya okuryazarlığı arasında anlamlı bir ilişki olduğunu ve DKAB eğitiminin yeni medya okuryazarlığını yordadığını ortaya koymuştur. Ayrıca, dindarlığın DKAB eğitimi ile ilişkili olduğu, ancak yeni medya okuryazarlığı ile anlamlı bir ilişkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

The primary aim of this study is to investigate the relationships between high school graduates' attainment levels of general objectives in the Religious Culture and Ethics (RCE) course, their religiosity, and their new media literacy. The study highlights that young individuals experiencing religious doubt and seeking religious knowledge primarily turn to new media. However, new media, characterized by issues such as disinformation and manipulation, can exploit this need for religious knowledge by exposing youth to biased and inaccurate information. In this context, the formal religious education received during secondary school is deemed crucial for understanding and critically addressing such information disorders. The study employs a quantitative research design, specifically the relational survey model. The research population includes individuals who graduated from high schools (excluding Imam Hatip High Schools) within the last year (at the end of the 2021–2022 academic year). The sample of the research consists of 601 voluntary participants reached through online questionnaires (Google Forms) and face-to-face interviews in university preparatory courses, preparatory and first years of universities. Data were collected using three scales: the Attainment of General Objectives in Religious Culture and Ethics Course Scale, the Religious Attitudes Scale, the New Media Literacy Scale and Personal Information Form. The collected data were analyzed using the SPSS software package, employing t-tests, ANOVA, correlation, and regression analyses. The findings reveal a significant relationship between RCE education and new media literacy, with the former predicting the latter. Additionally, while religiosity was found to be associated with RCE education, no significant relationship was identified between religiosity and new media literacy.