20. yüzyıl resim sanatında soyutlama ve desen ilişkisi

Sanat yoluyla somut bir varlığın ya da belli bir fikrin, kavramın ifade edilmesinin ilk örnekleri tarihöncesi dönemlerde ortaya çıkmıştır. Bugün sanat olarak adlandırdığımız bu uğraşlar bazen gerçekliğe öykünme yoluyla, natüralist ve mimetiktir. Bazen ise soyut ve kavramsal özellikleri içermektedir. Ancak bunların hepsi zihinsel bir dönüştürme sürecinin ürünleridir. Bu nedenle sanatsal uygulama esnasında dış dünyadan alınan bilgilerin yorumlanması ve üzerine kurulan düşünsel ya da biçimsel yapı incelendiğinde bütün sanat yapıtlarının aslında soyutlama düşüncesine temellendiği görülmektedir. Bu nedenle gerek nesnelerin görüntülerinin yüzey üzerinde betimlenmesini mümkün kılan, gerekse kendi başına bir biçim tasarlama aracı olan deseni de bu kapsam çerçevesinde tanımlamak gerekir. Desen, mağara döneminden bugüne değin resim sanatının geçirdiği değişimlerle birlikte daima onun temel taşı olma görevini üstlenmiş, bir nesnenin formunun iki boyutlu yüzeye aktarımı ya da tamamen zihinsel bir tasarının şekle kavuşması için temel araç olmuştur. Geçmişte daha çok bir ön çalışma olarak kabul edilen desen zaman içinde belirgin bağımsız bir eser niteliği elde etmiştir. 20.yüzyılda sanat alanında her türlü sınır ve geleneği zorlayan deneysel yaklaşımların yansıması desende de kendini göstermiş, ?desen? kavramı yüzey üzerinde biçim organizasyonu olmaktan çıkarak düşünsel bir temelde, üç boyutlu evren içinde aranmaya başlanmıştır. ANAHTAR KELİMELER: Soyutlama, Desen, Çizgi, Gerçeklik, Kavram

The first examples of the definition of a concrete entity or a certain idea, concept through art emerged in the pre-historic times. These activities which we now call as the art are sometimes naturalist and imitative by means of the immitation of the reality. And they sometimes include abstract and conceptual features. However, all of them are productions of an intellectual transformation process. For that reason, we see that they are the interpretations of the information received from the outer world during the artistic application or all the artistic works are in reality based on the idea of abstraction when the intellectual and formal structure is studied. Thus, we should define the drawing which both enables the images of the objects seen on the surface and is a means of from designing on its own must be defined within this context. Drawing has always carried the function of being a touchstone of the art of painting from the stomeage to present together with the changes it underwent and become a transfer of a form of object to the two-dimension surface or a basic means for a complete intellictual design to turn into a form. Drawing which was mainly accepted as a prestudy in the past has gained a nature of a distinct independent work ower time. The reflection of empricist approaches whiich force every kind of border and tradition in the field of art in the 20th. Century has also shown itself in the drawing, and the concept of drawing has lost its nature of being a formal organization on the surface and started to be looked for in a three- dimension universe on the intellectual basis. KEY WORDS: Abstraction, Drawing, line, Realism, Concept