Deneysel artritte ozon uygulamasının etkisi

Bu çalışmada, deneysel artrit sıçan modelinde 20-50 µg/ml yoğunluğunda ozonun rektal yolla uygulanmasının romatoid artrit (RA)'da tedavi edici bir etki oluşturup oluşturmadığı ve DNA hasarına neden olup olmadığı incelenmiştir. Bu amaçla Wistar Albino sıçanlarda Complate Freud Adjuvant (CFA) ile artrit oluşturuldu. Artrit geliştikten sonra hayvanların bir kısmına birinci hafta 0,5 mg/kg, ikinci ve üçüncü hafta 1,25 mg/kg yoğunluğunda ve 5 ml gaz hacminde rektal yolla ozon uygulandı. Ozon uygulanmayan diğer hayvanlara ise rektal stres yaşatıldı. Bu süre boyunca tüm hayvanların görsel skorlama, pençe çap ve ağırlık ölçümü yapıldı. Çalışmanın sonunda hayvanlar sakrifiye edilip, doku ve kan örnekleri alındı. Alınan kan örneklerinden alkali komet yöntemiyle DNA hasarı, sedimentasyon, TAS ve TOS analizleri yapıldı. Dokular ise histopatolojik olarak hücresel infiltrasyon ve kemik rezorbsiyonu açısından incelendi. Çalışma sonuçlarına göre ozon uygulamasına bağlı olarak; görsel skorlamada hastalığın klinik seyrinde anlamlı bir değişiklik meydana gelmedi. Hücresel infiltrasyon ve kemik rezorbsiyonunda anlamlı bir iyileşme göstermedi. Rektal ozon uygulaması artrite bağlı olarak artmış olan sedimentasyon değerlerinde belirgin bir şekilde azalma gösterdi. Artrite bağlı olarak artmış olan DNA hasarında ozon uygulaması ilave bir artış oluşturmadı. Ozon uygulaması TOS değerlerinde beklenilenin aksine anlamlı azalma meydana getirirken, TAS değerlerini artırdı. Sonuç olarak: RA'da rektal ozon uygulamasının tedavi edici bir etkisi gözlenmedi.

In this study, we investigated whether rectal administration of ozone at a concentration of 20-50 µg/ml in experimental arthritis rat model has a therapeutic effect on RA and causes DNA damage. For this purpose, arthritis was created by Complate Freud Adjuvant (CFA) in Wistar Albino rats. After the development of arthritis, some animals were treated with rectal ozone at a concentration of 0,5 mg/kg in the first week, a density of 1.25 mg / kg and a volume of 5 ml in the second and third weeks. Other animals without ozone were subjected to rectal stress. Visual scoring, paw diameter and weight measurement of all animals were performed during this period. At the end of the study, the animals were sacrificed and tissue and blood samples were taken. DNA damage, sedimentation, TAS and TOS analyzes were performed by alkaline comet method. Tissues were examined histopathologically for cellular infiltration and bone resorption. According to the results of the study; There was no significant change in the clinical course of the disease in visual scoring. There was no significant improvement in cellular infiltration and bone resorption. Rectal ozone application significantly decreased sedimentation values due to arthritis. Ozone application did not cause an additional increase in DNA damage due to arthritis. Ozone administration resulted in significant decrease in TOS values contrary to expectations and increased TAS values. Conclusion: Rectal ozone application didn't have a therapeutic effect in RA.