Beden eğitimi öğretmenlerinin, beden eğitimi öğretmenlerinin, inovasyon, duygusal zekâ ve yaşam boyu öğrenim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Çanakkale ili örneği)

Çalışmaya 2019-2020 Eğitim-Öğretim yılında Çanakkale ili devlet okullarında aktif olarak görev yapan 196 beden eğitimi öğretmeni (80 kadın, 116 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırma verileri; Hurt, Joseph ve Cook (1977) tarafından geliştirilen, Kılıçer ve Odabaşı (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 20 maddeli Bireysel Yenilikçilik Ölçeği, Diker Coşkun (2009) tarafından geliştirilen Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği ile Schutte ve ark. (1998) tarafından geliştirilen, Austin, Saklofske, Huang ve McKenney (2004) tarafından 41 madde halinde yeniden düzenlenip Tatar, Tok ve Saltukoğlu (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Schutte Duygusal Zekâ Ölçeği aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin analizi SPSS programında yapılmıştır. İkili gruplarda bağımsız örneklem t-testi, ikiden fazla gruplarda ise tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişki Pearson korelasyon istatistiği ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların yaşam boyu öğrenme düzeylerinin medeni duruma göre değişmediği, mesleğe yeni başlayanların (1-5 yıl) yaşam boyu öğrenme düzeylerinin 6-10 yıl, 11-15 yıl, 16-20 yıl ve 21 yıl ve üzeri olanlardan daha yüksek olduğu, beden eğitimi öğretmenlerinin bireysel yenilikçilik düzeylerinin medeni durum ve cinsiyete göre farklılaşmadığı, mesleğe yeni başlayan öğretmenlerin en yüksek bireysel yenilikçilik ortalamasına sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Mesleki kıdem, eğitim ve cinsiyet değişkenlerine göre duygusal zekâ düzeyleri farklılaşmazken, medeni durumda ise evlilerin lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. İnovasyon ile duygusal zekâ arasında pozitif yönlü orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Yaşam boyu öğrenmenin inovasyon ve duygusal zekâ ile arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır. Sonuç olarak, beden eğitimi öğretmenlerinin duygusal zekâ düzeyleri arttıkça, inovasyon düzeylerinin arttığı, mesleğinde kıdemli olan öğretmenlerin mesleğe yeni başlayanlara göre daha düşük inovasyona sahip olduğu görülmektedir.

196 physical education and sports teachers (80 female, 116 male) who were actively working at public schools in Canakkale Province during the 2019-2020 education term were voluntarily participated in this study. Data were collected by 20 item Individual Innovation Scale which was developed by Hurt, Joseph and Cook (1977) and adapted to Turkish by Kılıçer and Odabaşı (2010), Lifelong Learning Tendencies Scale developed by Diker Coskun (2009) and the Schutte Emotional Intelligence Scale originally developed by Schutte and his friends (1998) and rearrenged as 41 items by Austin, Saklofske, Huang and McKenney (2004) and adapted to Turkish by Tatar, Tok and Saltukoğlu (2011). The gathered data were analyzed by SPSS Program. Independent sample t-test for the paired groups and for the groups that are more than two, the One-Way ANOVA test were applied. The relationship between the variables was examined with the Pearson correlation test. The lifelong learning levels of the participants did not change according to marital status, the lifelong learning levels of the newcomers (1-5 years) had higher than those 6-10 years 6-10 years, 11-15 years, 16-20 years and 21 years and Physical education teachers' innovation levels did not differ according to marital status and gender, while teachers who are new to the profession had the highest average innovation. While there were no significant difference in emotional intelligence levels of the participants in terms of professional seniority, education and gender, a significant difference was found in favor of married people in marital status. Nevertheless, there was a significant moderate positive correlation between the innovation mean score and the emotional intelligence average score. Consequently, it was seen that as physical education sport teachers' emotional intelligence levels increase, their innovation levels increase, and teachers who were senior in their profession had less innovation than those who were new to the profession.