Parkinson hastalarında kinezyofobi sıklığı ve etkileyen faktörler

Amaç: Bu çalışmada Parkinson hastalarında kinezyofobi prevalansını ve ilişkili hasta özelliklerini belirlemek, ayrıca kinezyofobinin yaşam kalitesi, denge ve depresyon düzeyleri ile ilişkisini değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel analitik tipte planlanan bu çalışma, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Hastanesi Nöroloji ve Aile Hekimliği polikliniklerinde takipli 93 Parkinson hastası üzerinde yürütülmüştür. Katılımcılara sosyodemografik veri formu, Parkinson hastalığına ilişkin anket, Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TKÖ), Parkinson Hastalığı Yaşam Kalitesi Anketi (PDQ-39), Tinetti Denge ve Yürüme Testi, Berg Denge Ölçeği (BDÖ) ve Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların %87,1'inde yüksek düzeyde kinezyofobi saptanmıştır. Kinezyofobi düzeyi ile yaş, cinsiyet ve eğitim durumu arasında anlamlı fark bulunmamıştır. TKÖ puanı ile PDQ-39 toplam puanı arasında orta düzeyde pozitif yönlü korelasyon saptanmış olup, yüksek kinezyofobi düzeyi yaşam kalitesi düşüklüğü ile ilişkilendirilmiştir. Düşme öyküsü olan hastalarda TKÖ puanları anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Parkinson hastalarında kinezyofobi çok yaygın bir sorundur ve yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu durum, hastaların fiziksel aktiviteye katılımını azaltarak rehabilitasyon süreçlerini güçleştirebilir. Aile hekimliği pratiğinde koruyucu sağlık hizmetleri kapsamında erken farkındalık, fiziksel aktivite danışmanlığı ve psikososyal destek yaklaşımlarının geliştirilmesi, hareket korkusunun önlenmesi ve yaşam kalitesinin korunması açısından önem taşımaktadır.

Objective: This study aimed to determine the prevalence of kinesiophobia and related patient characteristics in individuals with Parkinson's disease, and to evaluate the relationship between kinesiophobia and quality of life, balance, and depression levels. Method: This cross-sectional analytical study was conducted on 93 patients with Parkinson's disease who were followed up at the Neurology and Family Medicine outpatient clinics of Çanakkale Onsekiz Mart University Hospital. Participants completed a sociodemographic data form, a questionnaire on disease-related characteristics, the Tampa Scale for Kinesiophobia (TSK), the Parkinson's Disease Questionnaire (PDQ-39), the Tinetti Balance and Gait Test, the Berg Balance Scale (BBS), and the Beck Depression Inventory (BDI). Results: High levels of kinesiophobia were detected in 87.1% of the participants. There were no significant differences in kinesiophobia levels according to age, gender, or educational status. A moderate positive correlation was found between TSK and PDQ-39 total scores, indicating that higher kinesiophobia was associated with lower quality of life. Patients with a history of falls had significantly higher TSK scores. Conclusion: Kinesiophobia is a highly prevalent problem among patients with Parkinson's disease and negatively affects their quality of life. This condition may hinder participation in physical activity and complicate rehabilitation processes. From the perspective of family medicine, early recognition, physical activity counseling, and psychosocial support interventions within the scope of preventive healthcare services are important for preventing movement fear and maintaining quality of life.