HEMŞİRELERİN KÜLTÜREL ZEKA İLE ETNİK MERKEZCİLİĞİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

Giriş: Kültürel zeka, farklılıklara saygının anahtarıdır; etnikmerkezcilik ise bu anahtarın önündeki en büyük engeldir. Bu iki kavram arasındaki denge, hemşirelik bakımının niteliğini belirler. Amaç: Bu çalışmada, kültürel zeka ile etnikmerkezcilik arasındaki ilişki belirlendi. Yöntem: İlişki arayıcı tasarımda yapılan bu çalışmanın evrenini, bir uygulama-araştırma hastanesinde aktif görev yapan 430 hemşire oluşturdu. Çalışmada örneklem seçilmedi. Ulaşılan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 285 hemşire ile çalışma tamamlandı. Araştırma verileri anket formu ile toplandı. Anketin içeriğini, katılımcıların tanımlayıcı özelliklerini içeren sorular ile “Kültürel Zeka” ve “Etnikmerkezcilik Ölçeği” oluşturdu. Veriler değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotlar (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) kullanıldı. Verilerin normal dağılıma uygunluğu test edildi. Normal dağılıma sahip verilerde, numerik değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmek için Pearson korelasyon uygulandı. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, hemşirelerin Etnikmerkezcilik Ölçeği’nden aldıkları puan ortalaması 43.39±10.92; Kültürel Zeka Ölçeği’nden aldıkları puan ortalaması ise 94.54±18.17 olarak belirlendi. Çalışmaya katılan hemşirelerin kültürel zekalarının yüksek, etnikmerkezcilik düzeylerinin ise düşük olduğu belirlendi. Hemşirelerin Etnikmerkezcilik ve Kültürel Zeka Ölçeği puan ortalamaları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki belirlendi (r=-.273, p<.05). Sonuç: Hemşirelerde kültürel zeka puan ortalamaları arttıkça, etnikmerkezcilik düzeylerinin azaldığı belirlenmiştir. Hemşirelerin kültürel zeka ve etnikmerkezcilik düzeyleri arasındaki ilişkinin, birçok değişken açısından inceleneceği çalışmalara yer verilmesi önerilebilir.