Gemide ve Bornova Bornova filmleri bağlamında yeni Türk Sineması’nda antikahramanın yükselişi

1990’ların ortalarından beri gelişen sinema yani Yeni Türk Sineması, Yeşilçam Sineması’nın ortaya koyduğu yerleşik kalıplarının dışında, yeni anlatılar geliştirmeye çalışmaktadır. Bu yeni anlatılar, geleneksel kahraman algısını yerinden oynatmakta ve salt iyi olmak zorunda olmayan, dahası kötü olmanın gerçekliğin bir parçası olarak sunulduğu yeni anlatılarla karşılaşılmaktadır. Bu nedenle zayıflıkları, hayata bencil yaklaşımları ve kötü yanlarıyla sunulan ‘antikahramanlar’ın Yeni Türk Sineması’nın odağına yerleştiği görülmektedir. Bu çalışma kapsamında da yeni sinemanın antikahramanı odağına taşıyan filmlerde, antikahramanların hangi toplumsal yapıdan beslenerek ortaya çıktığı ve yeni sinemaya hakim olan bu eril kahramanların nasıl bir kültürel temsilin parçası oldukları konusu, seçilen örnek filmler aracılığıyla tartışılacaktır. Çalışma; Serdar Akar’ın Gemide ve İnan Temelkuran’ın Bornova Bornova filmleri bağlamında günümüz Türk Sineması’nda yerleşik kahraman algısının değişmesi, tüm kusurları ve zayıflıkları ile kurulan kahraman yaratımının fazlalaşma nedenleri, bununla birlikte de iyice yoğunlaşan eril anlatıların Yeni Türk Sineması’nı nasıl şekillendirdiği açıklanacaktır. Bu amaçla incelenecek filmlerin çözümlemelerinde; temel olarak toplumsal ve siyasal yapı ile olan ilişkilerini anlayabilmek için ideolojik ve sosyolojik eleştiri yöntemi kullanılacaktır.