Biyobozunur plastiğin mineralizasyonuna evsel arıtma çamurunun etkisi

Bu çalışma; Polilaktik asit bazlı biyobozunur bir plastik materyalin toprak ortamında bozunum sürecine kentsel arıtma çamurunun etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada; Arıtma çamurunun katı atıkların kontrolü yönetmeliğince izin verilen miktarı, bu miktarın yarısı ve iki katı, 1:1oranı (%50 toprak:%50 arıtma çamuru) ile arıtma çamuru uygulanmayan (kontrol) dozu olmak üzere beş doz belirlenmiş ve biyobozunur plastik levhalarla birlikte toprağa uygulanmıştır. Dört aylık inkübasyonun 15’er günlük periyotlarında örneklemeler yapılarak biyobozunur plastik levhalardaki kütle kayıpları belirlenmiş, alınan toprak örneklerinde amonyum (NH4+) ve nitrat (NO3¯ ), mikroorganizma sayıları, üreaz ve katalaz enzimi analizleri yapılmıştır. Elde edilen verilere göre biyobozunur plastik levhalardaki kütle kaybı örnekleme zamanına ve çamur dozlarına göre önemli miktarlarda değişmiştir (p≤0.01). Son örnekleme zamanındaki “1:1” arıtma çamuru uygulanan biyobozunur plastik levhalardaki kütle kaybı en fazla olmuştur. Topraktaki mikroorganizma sayıları üzerine örnekleme zamanı ile arıtma çamuru dozlarının birlikte etkisi istatistiksel olarak önemli bulunmazken, faktörlerin bağımsız etkileri önemli bulunmuştur (p≤0.05). Arıtma çamurunun miktarı arttıkça mikroorganizma sayılarında artışlar gözlemlenmiştir. Toprak örneklerinde incelenen NH4+ ve NO3¯ miktarları ile üreaz ve katalaz enzim aktivitelerine uygulanan arıtma çamuru ve inkübasyon zamanının birlikte etkisi önemli olmuştur (p<0.05). Uygulanan çamur dozları arttıkça NH4+, NO3¯, üreaz ve katalaz enzim aktivitelerinde artış görülürken, inkübasyon zamanı ilerledikçe incelenen özelliklerin tümünde azalma görülmüştür. Bu inkübasyon çalışmasından elde edilen sonuçlara göre evsel atıksu arıtma çamurları ile biyobozunur plastikler birlikte depolanabilir. Bu işlem biyoplastiklerin geri kazanım sorunlarının giderimine kadar kentlerde düzenli katı atık deponi alanlarında uygulanabilir. Bu tür araştırmalar çeşitli organik atıklarla arazi şartlarındaki düzenli deponi alanlarında yapılmalı ve yaygınlaştırılmalıdır

This study aimed to determine the effects of municipal sewage sludge (MSS) on degradation of a polylactic acid-based biodegradable plastic material in soil environment. Five different doses of MSS were used as of allowed quantity by Solid Waste Control Regulations, half of this quantity, double of this quantity and 1:1 MSS:Soil mixture. A control without MSS was also used. These doses were applied to soils together with biodegredable plastic plates. Samples were taken in 15-day intervals throughout 4 months of incubation. Samples were weighed with an ultra prceise scale to get weight loss in biodegradable plastic plates. Ammonium (NH4+) and nitrate (NO3¯ ) contents, number of microorganisms and urease and catalase enzyme activity of the soil samples were also determined. Present findings revealed that mass loss of biodegradable plastic plates varied significantly with sampling time and MSS doses (p≤0.01). In the last sampling time, the greatest mass loss of biodegradable plastic plates was observed in 1:1 MSS:Soil treatment. While the interaction effects of sampling time and MSS doses on number of microorganisms were not found to be significant, separate effects of these parameters were found to be significant (p≤0.05). Number of microorganisms increased with increasing MSS doses. The interactive effects of MSS and incubation time on NH4 and NO3, urease and catalase enzyme activities were found to be significant (p<0.05). NH4, NO3, urease and catalase activity increased with increasing MSS doses and decreased with increasing incubation times. Present findings revealed that MSS and biodegradable plastics could be stored together. Such a process can be applied in regular solid waste repositories until the recovery (recycle) problems of the bioplastics are resolved. Further research is recommended to be conducted in municipal waste repositories under different organic waste conditions.