Successful peacekeeping by regional organizations: Necessarily hybrid

Soğuk Savaş’ın bitişi barışı koruma operasyonlarına olan ihtiyacı ar- tırdığı gibi bu operasyonların parametrelerini de değiştirdi. Bu durum, Birleşmiş Milletler’in temel barışı koruma enstrümanı oluşunu ve bu çerçevede oynadığı rolü tamamen değiştirmese de uluslararası politika- ya yeni bir eğilim getirdi: bölgesel barışı koruma operasyonları. Bu yeni eğilim, Soğuk Savaş sonrası beliren ve uluslararası barışı tehdit eden yeni sorunları giderebilmek için Birleşmiş Milletler ile bölgesel örgütlen- melerin barışı koruma çabalarının birleştirilmesinin en iyi çözüm ola- cağını öngörmekteydi. Bölgesel örgütler, tek başlarına bir barışı koruma operasyonunu tamamıyla yürütüp başarı ile sonuçlandırabilecek kabi- liyetlere sahip değillerdir ve bu nedenle Birleşmiş Milletler’e yaslanırlar. Birleşmiş Milletler açısından ise bölgesel örgütlenmeler bölgesel barışı koruma operasyonları için yerel bir farkındalık ve ek bir operasyonellik sağlama potansiyeline sahiptirler. Ancak başarılı bölgesel barışı koru- ma operasyonları için bölgesel örgütlenmelerin çabalarının basitçe Bir- leşmiş Milletlerinkilerle birleştirilmesi yeterli değildir. Bu çalışma bir dizi bölgesel barışı koruma örneklerini inceleyerek bölgesel barışı ko- ruma operasyonlarının başarılı olabilmeleri için gereken unsurları or- taya koymaktadır. Bu çalışmada ortaya konan unsurlar; açık direktif- ler/talimatlar, uluslararası meşruiyet, yeterli askeri kabiliyet, örgüt içi bağlılık, uygun kurumsal yapı ve Birleşmiş Milletler ile işbirliği şeklinde sıralanabilir. Bu unsurların incelenmesi çerçevesinde araştırmanın id- diası, bölgesel barışı koruma operasyonlarının başarılı olması için ne Birleşmiş Milletler ne de bölgesel örgütlenmeler tek başlarına yeterli ka- biliyetlere sahip olmadıklarıdır. Buna ek olarak bölgesel örgütlenmeler de bölgesel barışı koruma operasyonlarında yegane aktör olarak kabul edilemezler. Bu bağlamda çalışma, yukarıda sayılan bölgesel örgütlen- melerin yasal, siyasi ve askeri kabiliyetleri güçlendirilmedikçe ve bölge- sel örgütlenmelerle Birleşmiş Milletler arasındaki işbirliğinin yasal ve uygulama şeması gözden geçirilmedikçe bölgesel işbirliği ile ilgili yeter- sizliklerin kolay kolay giderilemeyeceğini göstermeye çalışmaktadır.