Pelajik Balıkların Avcılığında Kullanılan Farklı Çapari İğnelerinin (Nikel, Bronz, Çelik) Seçiciliği ve Değişik Renkteki Tüylerin Avcılığa Etkisinin Belirlenmesi

Bu proje Nisan 2015 – Mart 2018 tarihleri arasında, Kuzey Ege Denizi, Çanakkale Boğazı kıyıları, Gelibolu Yarımadası kıyıları ile Saroz Körfezi’nde ticari balıkçıların avcılık yaptıkları 1 - 500m derinliğe sahip sahalarda gerçekleştirilmiştir. Saha denemeleri iki aşamada yapılmıştır. İlk aşamada, projede kullanılacak olan çapari takımlarını belirlemek için Çanakkale bölgesinde Balıkesir ili Ayvalık ilçesi, Edirne ili Enez ilçesi, Çanakkale ili Karabiga ilçeleri arasında kalan tüm limanlarda ve Gökçeada ile Bozcaada’da balıkçılar ile toplam 49 farklı limana gidilerek 1085 kişi ile anket çalışmaları yapılarak bölgede kullanılan çapari takımlarının teknik özellikleri, miktarları ve bu takımları kullanan tekne sayıları belirlenmiştir. İkinci aşamada ise bölge de en sık kullanılan çapari takımları belirlenerek anket çalışmalarına göre hazırlanan çapari takımlarından projede belirtilen iğnelerin seçicilikleri çıkartılmıştır. Denemeler sonucunda yakalanan bazı ekonomik türlerin (uskumru, kolyoz, istavrit ve çinekop) av kompozisyonu ve birim çabadaki av miktarları (CPUE) belirlenmiştir. Yine çapari takımlarında hedef dışı av (by-catch) ve atılan balık (discard) miktarlarının toplam üretim içindeki oranları belirlenmiştir. Ayrıca yakalanan balıkların avcılık esnasında suyun içindeki hareketlerini belirlemek için video çekimleri yapılmıştır. Çalışmada çapari takımlarında en iyi sonucu veren tüy renkleri ile iğneler belirlenmiştir. Diğer taraftan çapari takımlarında, farklı materyal (Nikel, Galvaniz, Kalay, Karbon ve Çelik)’den yapılan iğnelerin kullanımının avcılığa etkisi belirlenmiştir. Denemelerde 4 farklı numaraya ve 5 farklı renge sahip toplamda 20 iğneli çaparilerden, 4 farklı iğne materyaline sahip çapariler yapılarak uskumru, kolyoz, istavrit, iri sardalye, lüferçinekop ve palamut balıklarının avcılığında kullanılmıştır. Bunun yanında galnaviz çelik iğneli çapariler ile torik ve gümüş avcılığı da gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, toplamda 174 operasyon ve 348 saat av yapılmıştır. Avcılık yapılan çapariler ile 15 familyaya ait 31 tür avlanılmıştır. Çalışmada Kolyoz (Scomber japonicus) 1706 adet olarak en fazla yakalanan birey iken bunu ikinci olarak 1181 adet ile lüfer-çinekop (Pomatomus saltatrix) ve üçüncü olarak ise 1177 birey ile İstavrit (Trachurus mediterraneus) yakalanmıştır. Çalışmada 7210 birey ve 781,57 kg ürün yakalanmış ve çapari tipine göre birim çabaya düşen av miktarı (CPUE) değerleri belirlenmiştir. Seçicilik analizlerinde SELECT metot kullanılmıştır. Bu metotta farklı iğnelerin yakaladığı balıkların boy dağılımları 5 farklı modelde (Normal location, normal scale, log-normal, gamma ve bi-modal) analiz edilmiştir. Çalışmada kullanılan çapari takımlarında farklı boyutlarda kullanılan iğnelerin seçiciliğinde yeterli sayıda örneğin elde edildiği 7 türün seçicilik parametreleri belirlenmiştir. İstavrit, iri sardalye ve Lüfer-çinekop balıkları için sırası ile 7, 9 ve 2/0 numaralı iğneden daha büyük boyuta iğnelerin kullanılmasının stokun devamlılığı açısından uygun olacağı bulunmuştur. Palamut ve uskumru balıkları için kullanılan tüm iğnelerin stokun devamlılığı açısından uygun olmadığı belirlenmiş, kolyoz ve gümüş balıkları için ise çaparilerde kullanılan tüm iğnelerin stokun devamlılığı açısından sorun teşkil etmediği belirlenmiştir.