Yükseköğrenim Mezunu İşsizlerde İşsizliğin Psikolojik Sonuçları ve İşsizlik Süresi İlişkisi: Çanakkale Örneği

İşsizlik olgusu, bireyleri ücret gelirinden yoksun bırakması nedeniyle öncelikle ve çoğunlukla ekonomik boyutu ile ele alınan bir kavramdır. Ancak işsizliğin ekonomik boyutu yanında psikolojik anlamda da bireyler üzerinde ciddi etkileri olduğu bilinmektedir. Özellikle işsizlik sürecinin uzaması, işsizliğin neden olduğu psikolojik sorunları arttırabilmekte, bireylerin iş bulma ümidini kırarak bireyleri işgücü piyasalarından uzaklaştırabilmektedir. Bu çalışmada Çanakkale ilinde yükseköğrenim mezunu işsiz bireylerin psikolojik durumu ve işsizlik süresi arasındaki ilişkisi araştırılmıştır. Genel Sağlık Anketi ile 315 yükseköğrenim mezunu işsizden toplanan veriler, Çanakkale ilinde yükseköğrenim mezunu işsizlerin yarısından fazlasının yüksek depresyon riskinde olduğunu göstermiştir. İşsizlik süresi ile depresyon riski arasında bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir. İşsizlik süresi boyunca depresyon riski puanları Evre Teorisine benzer şekilde dalgalanmalı bir seyir izlemiştir.

Unemployment is one of the most important socio-economic problems in the agenda of many developed and developing countries since it deters people obtaining their income. However, it is known that unemployment have significant psychological effects as well. Particularly, longer unemployment periods increase the psychological problems that people face. It causes individuals fell less confident about finding a job and lead them out of employment markets. This study investigates the relationship between psychological results of unemployment and unemployment duration in the case of unemployed graduate students in Çanakkale Province. Data obtained from 315 unemployed graduates from higher education by general health survey. The results of the study put forward that half of the unemployed graduate students in Çanakkale have high risk of depression. A relationship between the duration of unemployment and psychological effects of unemployment has been identified. Depression risk scores of the participants demonstrated fluctuant trend similar to stage theory.