Sepsise sekonder gelişen akut böbrek yetmezlikli hastalarda sitokin filtresi kullanımının retrospektif incelenmesi

Amaç: Çalışmamızın amacı, yoğun bakım ünitesine sepsis nedenli yatışı yapılan ve sepsise sekonder akut böbrek yetmezliği gelişen ve renal replasman tedavisi (RRT) uygulanan hastalarda sitokin filtresi kullanımının biyobelirteçler (CRP, prokalsitonin, laktat), üriner output, SOFA skorları, oksijenizasyon, vazoaktif ilaç ihtiyacı, yeniden renal replasman tedavisi ihtiyacı olup olmadığı ve son olarak mortalite üzerine etkisini değerlendirmektir. Yöntem: Retrospektif ve tek merkezli olarak gerçekleştirilen bu çalışmaya, sepsis tanısıyla renal replasman tedavisi başlanmış olan 134 hasta dahil edilmiştir. Hastalar, sitokin filtresi kullanılanlar ve kullanılmayanlar olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Gruplar arasında tedavi öncesi ve sonrası biyokimyasal parametreler (CRP, prokalsitonin, laktat), SOFA skorları, Glasgow koma skorları, idrar çıkışı, oksijenizasyon, vazoaktif ilaç ihtiyaçları ve mortalite oranları karşılaştırılmıştır. Mortalite ile ilişkili değişkenler Cox regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Sitokin filtresi kullanılan hastalarda tedavi sonrası üriner output düzeylerinde artış eğilimi gözlenmiştir. Laktat, CRP ve prokalsitonin düzeylerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık izlenmemiştir. Cox regresyon analizinde yaş ve tedavi öncesi laktat düzeyi mortalite ile anlamlı ilişki göstermiştir (p<0,05). Sitokin filtresi kullanımının mortaliteyi istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaltmadığı saptanmış olmakla birlikte, bu grupta mortalitenin daha düşük oranda gerçekleştiği gözlemlenmiştir. Sonuç: Sitokin filtresi kullanımı sepsis hastalarında mortaliteyi istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaltmamış olarak belirlense de klinik açıdan anlamlı olabilecek bir mortalitede azalma eğilimi gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, üriner outputta artış gibi organ fonksiyonları üzerindeki olumlu etkileri dikkat çekicidir. Bu bulgular doğrultusunda, sitokin filtresinin potansiyel klinik faydalarını daha net ortaya koymak adına geniş örneklemli, prospektif çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Objective: The aim of this study was to evaluate the impact of cytokine filter use on biomarkers (CRP, procalcitonin, lactate), urinary output, SOFA scores, oxygenation, vasopressor requirements, the need for repeated renal replacement therapy (RRT), and mortality in patients admitted to the intensive care unit (ICU) with sepsis-induced acute kidney injury who underwent RRT. Methods: This retrospective, single-center study included 134 patients who underwent RRT with a diagnosis of sepsis. The patients were divided into two groups: those who received treatment with a cytokine filter and those who did not. Pre- and post-treatment biochemical parameters (CRP, procalcitonin, lactate), SOFA scores, Glasgow Coma Scores, urine output, oxygenation status, vasopressor requirements, and mortality rates were compared between the two groups. Variables associated with mortality were analyzed using Cox regression analysis. Resuts: An increasing trend in post-treatment urinary output was observed in the group that received cytokine filter therapy. However, no statistically significant differences were detected in lactate, CRP, or procalcitonin levels. Cox regression analysis identified age and pre-treatment lactate levels as variables significantly associated with mortality (p<0,05). Although cytokine filter use did not reduce mortality to a statistically significant degree, a lower mortality rate was observed in the cytokine filter group. Conclusion: While cytokine filter use did not statistically significantly reduce mortality in patients with sepsis, a clinically meaningful trend toward reduced mortality was observed. In addition, its positive effects on organ functions, such as increased urinary output, are noteworthy. These findings highlight the need for larger-scale, prospective studies to more clearly define the potential clinical benefits of cytokine filter therapy.