Antikçağ'dan günümüze resim sanatında grotesk imgeler

Bu çalışmanın amacı, Antik Çağ ve Günümüz aralığında Grotesk imgelere başvuran sanatçıların içerisinde, sanatıyla sivrilen ve bu yolu tercih edişlerinin toplumsal ve bireysel psikolojik etkileri üzerine odaklanılarak kendi sanatsal çalışmalarımda da gerek biçimsel gerek se ifade noktasında bir uzlaşı aranmaktadır. Grotesk imgeler aşırı bir ima, anlam ve ifade yüküne maruz kalıp görünen çehrelerini kaybederler bu halleriyle dolaylı bir bakış açısına gereksinim duyarlar. İnsan grotesk görüntüler içinde kendi öz doğasını keşfeder. Otoriteler tarafından ehlileştirilmek istenen insanoğlunun bu öz doğasının gereği olan dürtüleri, duyguları hayalleri grotesk imge olanaklarıyla zincirlerinden kurtulur. Dolayısıyla insanın, özelde sanatçının, otoriter düzenin kendi fikirsel çerçevesi ile daraltılmış boğarcasına sıkıştırılmış kalıpları karşısında birikmiş öfkesini yine grotesk imge ve bir ventil görevi gören karnavallar sayesinde halkların özünde bulunan eşitlenmeye dönük çılgınlığı serbest kalır. Grotesk imgeler çirkin, korkutucu gibi negatif sıfatlarla klasik norm tarafından yadsınmaktadır ancak bütün bu canavarca, saçma olarak nitelenen grotesk imgeler aslında insanın öz doğasına dönük bilginin kapısını aralar. Groteskin muhayyel olanı somut alana çeken ifşa gücü kendine özgü bir gerçekliğe sahiptir. İnsanın kendi öz gerçeği ile yüz yüze, göz göze kaldığı bir gerçekliktir bu. Bu yönüyle de grotesk imgeler büyüleyici ve ilgi çekicidir.

The aim of this study is to seek a consensus in my own artistic works, both in terms of form and expression, by focusing on the social and individual psychological effects of the artists who applied to Grotesque images in the Ancient Age and Today, who are distinguished by their art and prefer this way. Grotesque images are subject to an excessive load of implication, meaning and expression, and they lose their visible face, and as such, they need an indirect point of view. Man discovers his own nature in grotesque images. The impulses, emotions, dreams, which are a necessity of this essential nature of human beings, who are wanted to be tamed by the authorities, are freed from their chains with grotesque image possibilities. Therefore, thanks to the grotesque image and the carnivals, which act as a valve, the human, in particular the artist, his accumulated anger against the narrowed and stifled patterns of the authoritarian order by his own intellectual framework, the craze for equalization, which is in the essence of the peoples, is released. Grotesque images are rejected by the classical norm with negative adjectives such as ugly, scary, but all these grotesque images, which are described as monstrous and absurd, actually open the door to knowledge of human nature. The revealing power of the grotesque that draws the imaginary into the concrete has a unique reality. This is a reality where a person is face to face with his own reality. In this respect, grotesque images are fascinating and interesting.