Implante edilebilir defibrilatör ve kardiyak resenkronizasyon defibrilatör cihazı olan hastalarda epikardiyal yağ doku kalınlığı ve visfatin düzeylerinin kalp atış hızı skoruyla korelasyonu

Amaç: Bu çalışma, kalp yetmezliği nedeniyle İmplante Edilebilir Kardiyak Defibrilatör (ICD) veya Kardiyak Resenkronizasyon Tedavi (CRT) cihazı takılmış hastalarda cihazdan elde edilen Kalp Atış Hızı Skoru(KHS) verisinin, inflamatuvar belirteç visfatin ve anatomik belirteç Epikardiyal Yağ Doku (EYD) ile olan ilişkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji Kliniği'nde ICD/CRT takılı hastalar dâhil edilmiştir. Cihaz verilerinden KHS değerleri kaydedilmiş, visfatin düzeyleri serum örneklerinden ELISA yöntemiyle ölçülmüş ve EYD kalınlığı transtorasik ekokardiyografi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji Kliniği'nde ICD/CRT takılı hastalar dâhil edildi. Katılımcıların cihaz verilerinden elde edilen KHS değerleri, serum visfatin düzeyleri ve ekokardiyografik olarak ölçülen EYD kalınlıkları değerlendirildi. Gruplar arasında EYD kalınlığı ve visfatin düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Ancak KHS oranı %70 ve üzeri olan grupta, visfatin düzeylerinde sayısal olarak bir artış eğilimi izlendi. Bu artış istatistiksel anlamlılığa ulaşmasa da, daha yüksek ventriküler pacing oranlarının metabolik/inflamatuvar aktiviteyle ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. VI Sonuç: Çalışmamızda, ICD/CRT hastalarında KHS oranı ile visfatin düzeyi ve EYD kalınlığı arasında anlamlı bir ilişki gösterilememiştir. Bununla birlikte, KHS oranı %70'in üzerinde olan hastalarda visfatin düzeylerinde gözlenen sayısal artış, artmış pacing oranlarının inflamatuvar veya metabolik yanıtla ilişkili olabileceğine işaret etmektedir. Daha geniş hasta serileri ve prospektif tasarımlı çalışmalarla bu ilişkinin doğrulanması gerekmektedir.

Objective:This study aimed to investigate the relationship between the Heart Rate Score (HRS) obtained from Implantable Cardioverter Defibrillator (ICD) and Cardiac Resynchronization Therapy (CRT) devices and two parameters: the inflammatory biomarker visfatin and the anatomical marker epicardial fat tissue (EFT) in patients with heart failure. Materials and Methods: The study included patients with ICD or CRT devices who were followed in the Cardiology Department of Çanakkale Onsekiz Mart University Faculty of Medicine. HRS values were obtained from device data, visfatin levels were measured from serum samples using the ELISA method, and epicardial fat thickness was assessed by transthoracic echocardiography. Findings: Patients with implanted ICD/CRT devices who were followed in the Cardiology Department of Çanakkale Onsekiz Mart University Faculty of Medicine were included in the study. Heart Rate Score (HRS) values obtained from device data, serum visfatin levels, and echocardiographically measured epicardial adipose tissue (EAT) thickness were evaluated. No statistically significant differences were found between groups in terms of EAT thickness and visfatin levels (p>0.05). However, in the group with an HRS of ≥70%, a numerical trend toward higher visfatin levels was observed. Although this increase did not reach statistical significance, it suggests that higher VIII ventricular pacing rates may be associated with increased metabolic or inflammatory activity. Conclusion: In our study, no significant relationship was demonstrated between HRS and visfatin levels or EAT thickness in patients with ICD/CRT devices. Nevertheless, the numerically higher visfatin levels observed in patients with an HRS ≥70% may indicate that increased pacing rates are associated with inflammatory or metabolic responses. Further studies with larger patient populations and prospective designs are needed to confirm this relationship.