Yazar "Takaoğlu, Turan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 16 / 16
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe AN OTTOMAN LITHOGRAPHIC STONE FROM THE TRABZON MUSEUM(2023) Takaoğlu, TuranThis study presents a unique instance of a lithographic stone from the early 20th century that is currently housed at the Trabzon Museum. The limestone block in question exhibits a cream coloration and possesses two surfaces that are notably smooth and flat. One side of the block showcases hand-drawn depictions of commercial images, while the other side presents a map delineating the geographical aspects of the Çanakkale Strait. This particular work holds great significance in the context of Ottoman printing history, since it not only contributes to our understanding of this field but also sheds light on several fragmented depictions of lost Ottoman commerce. The labels illustrated on Side A of the lithographic stone exhibit three different types: unilingual, bilingual, or trilingual. These labels make use of many languages including French, Greek, Ottoman Turkish, Armenian, and English. Within the aforementioned categories, there exists a label that pertains to a producer of mineral water situated in Sürmene. Additionally, two labels are associated with pharmacies operating in Trabzon and Samsun respectively. Furthermore, one label corresponds to a manufacturing facility engaged in the production of Douzico, while another label is attributed to a vendor of quinine sulfate originating from London. It is likely that the printing establishments in Trabzon served not only the local community, but also the surrounding communities, potentially extending as far as Samsun and possibly beyond. The inclusion of the Çanakkale Strait map on Side B provides valuable evidence that contributes to our understanding of the geographical nomenclature pertaining to both the European and Asian regions of Çanakkale during the 1910s, immediately preceding the commencement of the Gallipoli Campaign. This particular map can be regarded as the most extensive and thorough representation of the Çanakkale Strait during the specified time period.Öğe ANIMAL EXPLOITATION IN THE SUBSISTENCE BASE OF THE CHALCOLITHIC GÜLPINAR COMMUNITY(2020) Pişkin, Evangila; Takaoğlu, TuranThis work examines the patterns of animal exploitation to reveal information the subsistence base of the Chalcolithic settlers of Gülpınar in Northwestern Anatolia. The prehistoric site of Gülpınar, located beneath the remains of the Graeco-Roman sanctuary of Apollo Smintheus (Smintheion), has lately contributed much to our understanding of the Chalcolithic period particularly in western Anatolian littoral. Zooarchaeological evidence from Level II representing the early Chalcolithic 2 period and the succeeding Level III belonging to the Middle Chalcolithic period demonstrates that stock raising, hunting, fishing, and marine molluscs gathering formed an important part of the diet at both levels of occupation at Gülpınar. This zooarchaeological study overall provides a vivid picture of the Chalcolithic communities’ animal exploitation patterns in northwestern Anatolia during a period encompassing a period roughly between 5300 BC and 4300 BC.Öğe Archaeological evidence for 9th and 8th millennia BC at girmeler cave near tlos in SW turkey(Univerza v Ljubljani, 2014) Takaoğlu, Turan; Korkut, Taner; Erdoğu, Burcin; Işin, GülA mound settlement in front of the Girmeler Cave near the major Lycian city of Tlos in SW Turkey revealed evidence for occupation during the late 9th and 8th millennia BC. The ccupation is characterized by a structure with at least two layers of lime-plastered floor, hearths and bins and a wattle-and-daub superstructure, all pointing to a sedentary community engaged in intensive hunting and gathering. The trial trenches at Girmeler Cave also yielded evidence of an Early Pottery Neolithic period at the end of the 8th millennium BC. The remains of several buildings with terrazzo floors and wattle-and-daub superstructures were found. It is likely that the cave served as a sacred site in the Early Pottery Neolithic period. There was a hiatus between the late 9th/early 8th millennium BC and the Early Pottery Neolithic occupations at the site. IZVLE?EK - Naselbina na gomili pred vhodom v jamo Girmeler v bli?ini pomembnega likijskega mesta Tlos v jugozahodni Tur?iji razkriva dokaze o poselitvi v ?asu poznega 9. in 8. tiso?letja pr. n. ?t. Zna?ilnost poselitve je struktura z vsaj dvema plastema z apnom prekritih tal, ognji??, odpadnih jam in butane nadgradnje, kar ka?e na sedentarno skupnost, ki se je ukvarjala z intenzivnim lovom in nabiralni?tvom. Testne sonde v jami Girmeler so prinesle dokaze o poselitvi v obdobju zgodnjega kerami?nega neolitika ob koncu 8. tiso?letja pr. n. ?t. Odkriti so bili ostanki ve? zgradb s teraco tlemi in butano nadgradnjo. Verjetno je, da je jama v zgodnjem kerami?nem,neolitiku slu?ila kot svet kraj. Med poznim 9./zgodnjim 8. tiso?letjem pr. n. ?t. in poselitvijo v zgodnjem kerami?nem neolitiku je prepoznana prekinitev.Öğe Batı Anadolu Arkeolojisi’nin “Kayıp” Dönemi: M.Ö.5600/5500-4500/4000(2018) Çevik, Özlem; Şahoğlu, Vasıf; Erdoğu, Burçin; Takaoğlu, Turan; Atakut, Çiğdem; Pişkin, Evangelia; Çayır, ÜmitBu projede Batı Anadolu Bölgesi’nin on yıl öncesine dek neredeyse hiç bilinmeyen ancak bölgede gerçekleştirilen son dönem kazılarıyla yeni yeni belgelenmeye başlayan Erken-Orta Kalkolitik Dönemi’nin maddi kanıtlarının karşılaştırmalı olarak analiz edilip bölgesel ölçekte değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Projenin kapsamını, Ulucak, Uğurlu, Gülpınar ve Liman Tepe yerleşmelerinden yola çıkarak, bu dönemin seramik silsilenin kesin kronoloji ile olası alt evrelerinin belirlenmesi, seramik, mimari, geçim ekonomisinde gözlenen bölgeler arası ortak ve farklı unsurların saptanması, bölge içi ve bölgeler arası ticaret ve etkileşim ağlarının ortaya çıkartılması hedeflenmektedir. Proje kapsamındaki yerleşmelerin mimari, seramik, figürin, yontma ve sürtme taş, kemik alet vb maddi kültür kalıntıları tipolojik ve teknolojik olarak karşılaştırmalı olarak incelenmiş, bu bulgular otuza yakın C14 analizi ile kesin kronolojik düzleme oturulmaya çalışılmış ve kültürlerarası etkileşim şablonlarının tespit edilmesi amacıyla da XRF, İzotop gibi analiz yöntemleriyle desteklenmiştir. Sonuç olarak bölgenin Erken (MÖ 5600-4900) ve Orta Kalkolitk (MÖ 4900-4200) Dönemleri’nin kesin kronolojiye dayalı olarak maddi kültür silsilesi ve bölge içi ve bölgeler arası ticaret şablonları ve bu ticaretin ölçeği tespit edilmiştir.Öğe Chalcolithic Marble Working at Kulaksızlar in Western Anatolia(2002) Takaoğlu, TuranBu çalışma Kalkolitik dönem Batı Anadolu'da bugünkü Akhisar yakınlarında mermer heykelcik ve kap üretimi üzerine yoğunlaşan Kulaksızlar üretiminin teknolojik ve sosyo-ekonomik yönlerini inceler ve şehircilik öncesi köy topluluklarının el sanatlarında uzmanlaşıp bundan ekonomik ve sosyal kazanç sağlayabileceğini gösterir. Bu da Batı Anadolu halklarının Kalkolitik dönemde yalnızca tarım ve hayvancılığa dayalı basit bir sosyo-ekonomik düzene sahip olmadığını, bunun aksine bu dönemde gelişkin bir üretim ve ticaret sisteminin bölgede varolduğunu ortaya koymaktadır. Gediz Nehri havzası üzerinde böylesine gelişkin bir üretim sisteminin ortaya çıkması bölgenin doğu ve batı arası kültürel iletişim ağı içinde etken rol oynadığı savını da desteklemektedir.Öğe FIGURINES AND FIGURAL OBJECTS FROM CHALCOLITHIC GÜLPINAR IN NORTHWESTERN ANATOLIA(Peeters Publishers, 2021) Takaoğlu, Turan; Nanoglou, StratosThis work offers an assessment of a small assemblage of anthropomorphic and zoomorphic figurines from the Early Chalcolithic (phase II) and the Middle Chalcolithic (phase III) settlements at Gülpınar in northwestern Anatolia. The main goal is to place the figurine assemblage from both phases within its wider context and try to understand the repercussions of choices made in Gülpınar regarding the making and use of these objects. The assemblage from both phases II and III at Gülpınar complements the general discussions on the use and meaning of figurines within a wide geographical area that includes western Anatolia, Aegean, and the Balkans. © Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten / Peeters. All rights reserved.Öğe IN THE AFTERMATH OF A FORGOTTEN POTTERY TRADITION: THE QUARTER OF ÇÖMLEKÇİ IN TRABZON(2023) Takaoğlu, TuranThe study of Ottoman pottery centres has lately become a growing field of interest within Ottoman archaeology. Two types of pottery centers could be identified for the Ottoman era, one producing for intra- and interregional markets and the other only for intra-regional trade and consumption. The Çömlekçi Quarter in Trabzon is one of the most common examples of the latter. However, our archaeological information on the potters’ workshops at Çömlekçi is completely lacking. This work examines the aspects of pottery production that once flourished in the Quarter of Çömlekçi in the light of Ottoman written sources and the narratives of Western travellers who visited the city during the 19th century. Available historiographical records help us to shed light on several aspects of pottery making at the Çömlekçi workshops, including the scale of production, the types of pots, how the pots were used, the architectural features of a potter’s workshop, the identity of potters, and the distribution of finished products.Öğe Kalkolitik Gülpınar Sosyal Yapısında Süreklilik ve Değişim(Ege Üniversitesi, 2024) Gürçal, Erkan; Takaoğlu, TuranKuzeybatı Anadolu kıyılarında yer alan Gülpınar’ın MÖ 6. binyıl sonu ve 5. binyıl yerleşmesinde yürü tülen arkeolojik kazılar, yerleşmenin kullanımı boyunca sosyal yapı ve mekânsal kullanımındaki sürek lilik ve değişimin incelenmesi için bir fırsat sunmaktadır. Gülpınar’ın Erken Kalkolitik (evre II) ve Orta Kalkolitik (evre III) dönemlere tarihlendirilen kültür katlarında saptanan bulgular, yerleşim düzenlemesi ve mimarinin MÖ 5. binyılın ortalarına kadar benzer şekilde devam etmiş olduğunu ortaya koymuştur. Yaklaşık 800 yıl boyunca çoğu zaman eski temeller kullanılarak devam eden bu davranış biçimi, aynı zamanda buradaki yerleşik topluluğun sosyal yapısının mekânsal referanslara dayalı olarak sürdürmesi nin de önemli bir yansıması olmalıdır. Bununla birlikte yaklaşık MÖ 4500’e doğru yerleşim düzenlemesi, mimari ve mekân kullanımına ilişkin önemli değişiklikler başlamıştır. Elde edilen bulgular, bu aşamadan itibaren sosyo-mekansal açıdan büyük oranda değişen bir topluluk yapısına işaret etmektedir.Öğe Kulaksızlar Kazısı Tanıklığında Kilya Tipi İdoller(Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, 2022) Takaoğlu, TuranŞematik mermer Kilya tipi idolleri son dönemlerde Anadolu arkeolojisinin en gündemde olan eserleri arasında yer almaktadır. 1990’lı yılların ortasında Manisa İli, Akhisar İlçesi Kulaksızlar köyü yakınında bulunan bir Kalkolitik dönem yerleşimde yapılan yüzey araştırmaları söz konusu Kilya tipi idollerinin bazı mermer kap tipleriyle beraber burada üretildiğini ortaya koymuştu. Bu yüzey araştırmaları Kulaksızlar’ı M.Ö. 5. binin ikinci yarısında ürünleri Batı Anadolu’nun birçok yöresine yayılmış mermer idoller ve kaplar üreten eşine az rastlanır bir arkeolojik yerleşim olarak arkeoloji dünyasına tanıtmıştı. 2018 ve 2019 yıllarında Kulaksızlar’da gerçekleştirilen arkeolojik kazılar ise bu ilgi çekici yerleşim hakkında somut kontekst bilgiler sunmuştur. Yapılan radyokarbon tarihleme çalışması Kulaksızlar yerleşiminin sanıldığından çok daha önce, Orta Kalkolitik dönem içinde M.Ö. 4500-4250 tarihleri arasında iskân gördüğünü göstermiştir.Öğe LATE PLEISTOCENE AND EARLY HOLOCENE FINDS FROM THE 2020 TRIAL EXCAVATION AT GIRMELER, SOUTHWESTERN TURKEY(Peeters Publishers, 2021) Erdoğu, Burçin; Korkut, Taner; Takaoğlu, Turan; Atici, Levent; Kayacan, Nurcan; Guilbeau, Denis; Ergun, MügeThis paper represents a preliminary report of the results obtained from a sounding at the mouth of the Girmeler Cave in 2020. In addition, it also re-evaluates the data derived from the trail trenches previously opened in the same area. Girmeler is the only site in Western Anatolia that elucidates the transition from the late Pleistocene to the early Holocene. In Girmeler, radical changes were determined in the chipped stone industry between the late Pleistocene and the early Holocene, which reveals differences from the Antalya region and Central Anatolian. The late Pleistocene layers, characterized by geometric microliths, were replaced by a flake and bladelet based industry without geometric microliths and bears general similarities with the chipped stone industries from the Aegean islands sites of the early Holocene. The cave was likely inhabited by semi-sedentary hunter groups engaged in selective gathering and some agriculture, which lived in wattle-and-daub huts with lime plastered floor. © Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten / Peeters. All rights reserved.Öğe Middle Chalcolithic Copper Tools from Gülpınar in North-Western Anatolia – an Archaeometric Approach(Roemisch-Germanisches Zentralmuseum, 2021) Güder, Ümit; Takaoğlu, Turan; Özdemir, AbdulkadirThe prehistoric site of Gülpınar, located beneath the remains of the Graeco-Roman Sanctuary of Apollo Smintheus (Smintheion) in the coastal Troad, is one of those newly excavated sites that enhances our knowledge of the western Anatolian littoral and the adjacent eastern Aegean islands during the 5th millennium BC. One of the contributions of the archaeological excavations at the site is in the category of copper metallurgy, which is the point of focus of this study. Four copper tools (awls and pins) were revealed in phase III of Gülpınar, dated to between 4930 and 4455/4300 BC. Both the chemical composition and the microstructural features of these tools were examined to understand the metallurgical processes applied for their production and forming. Analytical techniques, portable X-ray fluorescence (p-XRF) analysis, metallography (optical microscopy), energy-dispersive X-ray spectroscopy (SEM-EDS) examination and micro-hardness testing were conducted on the available samples from the objects. The results of the archaeometric analyses demonstrated that the copper used to form these tools was obtained by heating and then smelting the sulphur-bearing polymetallic ores. In the chemical compositions, an amount of around 1% arsenic was detected. Although the arsenic content provided a moderate improvement in the physical properties of the tools, the amount was considered too low to demonstrate an intentional, controlled process for arsenic alloying. The metal of the tools may have been brought in semi-finished forms to Gülpınar, since no finds relating to the copper metallurgy (slag, crucibles, tuyeres) were encountered during the excavations. The forming was determined by applying cycles of heating, forging and annealing. Moreover, increasing the hardness of the tools by a final cold working process was also detected.Öğe MIDDLE CHALCOLITHIC FINDS FROM DAGDERE IN THE AKHISAR-MANISA REGION(2017) Takaoğlu, TuranThis paper aims to examine a small assemblage of marble objects and related pot sherds identified on the surface of the prehistoric site of Daødere lying about 500 m south of the homonymous village. These finds were collected from the site after the ground subsided due to the modern coal mining activity. The assemblage in general could broadly be dated to the mid fifth millennium BC in the Middle Chalcolithic period. Because all the fragments of marble Kilia figurines, conical rhyta and bowls found on the surface of Daødere once belonged to finished objects, it may be assumed that they were actually imports from the region’s well-known marble workshop site of KulaksÖzlar, located nearly 30 km from the site. Considering the question of who the craftsmen of KulaksÖzlar produced these marble figurines and vessels for, and why these objects appear at places far from their workshop, the Daødere finds could be accepted as archaeological manifestation of intra-regional exchange between the settlers of KulaksÖzlar and other settlements located around it in the Akhisar-Manisa region during the Middle Chalcolithic period. This data complements our knowledge of the existence of a developed network of inter-regional interaction involving the marble products of KulaksÖzlar workshop.Öğe On the Fate of Ottoman Cultural Properties during the Gallipoli Campaign(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2017-10) Takaoğlu, Turan; Atabay, MithatBu çalışma Birinci Dünya Savaşı sırasında Çanakkale Savaşı esnasında İtilaf devletleri askeri güçlerinin Çanakkale Boğazının Trakya ve Anadolu kısımlarında kalan topraklarında bulunan askeri nitelik taşımayan mimari yapılar üzerinde yaptığı tahribatın boyutlarını irdelemeyi amaçlar. Savaş ve uyuşmazlık zamanlarında kimlik, inanç ve ortak hafıza gibi milli kimliği temsil eden kültür varlıkları veya sivil ve mimari öğeler düşman güçler tarafından çoğu zaman hep bilerek hedef alındığı durumlar olmuştur. Kale ve benzeri askeri yapılar savaş zamanında canlı hedefler olduğundan dolayı savaş gemileri ve uçakların her zaman hedefleri doğru bir şekilde vuramadığından dolayı söz konusu askeri yapılar etrafında bulunan yapılara kasti olmayan hasarlar da verilmiş olduğu durumlar vardır. Ancak, 1915 yılına ait bazı tarihi Osmanlı belgeleri Çanakkale Savaşı sırasında İtilaf devletlerinin havadan veya denizden yaptığı bombardımanlar sonucu bazı askeri karakteri olmayan Osmanlı kültür varlıklarının belirli oranda tahrip olduğu ve hatta bu tahribatların bazılarının gereksiz yere bilinçli olarak yapıldığı dikkat çeker. Bunun sonucu olarak Çanakkale Savaşı sırasında ve hemen öncesinde askeri yapıları barındıran ve Çanakkale Boğazı’nın güney kıyısı yerleşimlerinden Çanakkale (Çanak, Kale-i Sultaniye), Erenköy ve Kumkale gibi yerleşimler yanında Gelibolu Yarımadası’nda bulunan Seddülbahir ve Bolayır konumları gereği sivil ve dini mimarilerinde tahribat yaşamışlardır. Gelibolu Yarımadası bünyesinde stratejik konumlarda bulunan Maydos ve Krtihia köyleri de İtilaf devletlerinin hedef haline geldiğinden buralarda bulunan bazı sivil ve dini mimari yapılarda tahribat yaşanmıştır. Osmanlı kültür mirasının korunmasına yönelik Türklerce alınan bazı önlemlerin de olması da bu bağlamda dikkat çekici bir durumdur. Tarihi belgelerin fotoğrafik belgeler ışığında irdelenmesi İtilaf Devletleri güçlerinin iyi hesaplanmamış olan ve askeri nitelikte olmayan bir çok yapıda tahribata neden olan deniz ve hava saldırılarının Çanakkale Savaşı sırasında insaniyete ve imza atılan uluslararası antlaşmalara aykırı bir biçimde ölçülerin ötesine geçtiğini düşündürür.Öğe SPECIAL BUILDINGS AT NEOLITHIC GIRMELER, NEAR TLOS IN SOUTH-WEST ANATOLIA(Wiley, 2025) Erdoğu, Burçin; Korkut, Taner; Takaoğlu, Turan; Yücel, Nejat; Usanmaz, Uygar Ozan; Derici, Yasin CemreSpecial buildings, or communal buildings, were ubiquitous in most Neolithic settlements in the Levant, Upper Mesopotamia, and Anatolia. Recently, remains of three special buildings with terrazzo floors dating to the early seventh millennium BC representing the Initial Neolithic period in west Anatolian chronology were unearthed in the basal layers of the mound located in front of the Girmeler cave in south-west Anatolia. The terrazzo floors in these three special buildings feature traces of red-painted linear and geometric decorations, while one also contains human burials. These special buildings may enhance our understanding of the symbolic and ritual behaviours of the Neolithic communities living on the south-west fringes of Anatolia. They may have been gathering places for ritual activities that helped create social memories and define group identities, as well as strengthen intra- and inter-societal relations among Neolithic groups. It is argued that the location of these special buildings adjacent to a natural hot spring before a cave with an impressive fa & ccedil;ade may have been one of the factors that eventually led Neolithic groups to form a gathering pattern here.Öğe The Daedalic Style on Tenedos: New Light from Old Digs(2017) Takaoğlu, TuranThis paper aims to examine two Early Archaic sculpted works displaying features of the Daedalic style from the island of Tenedos that lies at the entrance to the Dardanelles Strait in the northeast Aegean. These two works, dating to the first quarter of the seventh century BC on stylistic grounds, were reportedly found outside graves during the rescue excavations conducted at the necropolis of Tenedos in 1962. The position of Tenedos just to the west of the coastline of ancient Troy has always rendered it a place of importance during Early Archaic networks of interaction and trade. It is argued here that the Early Archaic Tenedian potters who specialized in the manufacture of gray wares bor-rowed elements of the Daedalic style which was already common in other parts of the Aegean, and blended them with their own style, one that had prevailed in the northeast Aegean since the Late Bronze Age. Thus, these two sculptures from the old digs at the Necropolis of Tenedos sheds new light on the presence of Daedalic style in the northeast Aegean.Öğe TLOS ANTİK KENTİ YAKINLARINDAKİ TAVABAŞI MAĞARASI KAYA RESİMLERİ(2015) Korkut, Taner; Işın, Gül; Takaoğlu, Turan; Özdemir, Bilsen ŞerifeLikya Bölgesi sahip olduğu tarihi ve doğal zenginlikleriyle Anadolu uygarlıkları içerisinde önemli bir konuma sahiptir. Herodot Likya halkının Giritten göç ettiğini belirtmiştir. Homerosun İlyada Destanında Likya ordusunun Troya savaşlarında Sarpedon önderliğinde Akhalara karşı kahramanca mücadelesi anlatır. Hem Hitit tabletleri hem de mısır hiyerogliflerinden Likya ordusunun Kadeş Savaşında Hititlerin yanında savaştığı da bilinmektedir. Likya halkının Demirçağ öncesinde bu topraklardaki varlığı yakın zamana kadar arkeolojik buluntularla belgelenememiş- tir. Dolayısıyla kendilerine özgü bir dili ve sanatı olan Likyalıların tarihsel geçmişi hakkında farklı görüşler ortaya atılmıştır. Tlos Antik Kenti ve yakın çevresindeki Tavabaşı - Girmeler mağaralarında yapılan araştırmalar Likya Bölgesindeki yaşamın Hititler zamanından daha önce başladığını göstermiştir. Tlos kent merkezinde yürütülen kazı çalışmaları esnasında Kalkolitik Dönem ve Tunç Çağına ait yerleşim kalıntılarına ulaşılmıştır. Girmeler Mağarası önünde tespit edilen höyükteki en erken yerleşim katmanı seramiksiz Neolitik Döneme tarihlenmektedir. Tavabaşı mağaraları da benzer şekilde Neolitik Dönemden itibaren bölge insanının sosyal yaşam detaylarını içeren arkeolojik veriler sunmaktadır. Mağaraların dış yüzeylerinde bulunan farklı ikonografideki kaya resimleri prehistorik dönemlere ait Tavabaşı yerleşiminin önemli kanıtlarındandır.
