Yazar "Şahin, Eda" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • [ X ]
    Öğe
    Diyabetik ve diyabetik olmayan kronik böbrek hastalığında CXCL12 düzeyinin değerlendirilmesi
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2025) Şahin, Eda; Çinpolat, Havva Yasemin
    Kronik böbrek hastalığı üç ay veya daha uzun süren böbrek yapı ve fonksiyonlarındaki bozulmalarla karakterize klinik bir tablodur. Erken tanı ve tedavi edilmediğinde hastalarda çeşitli komplikasyonlar ve ciddi mortalite oranları görülür. Diyabetik nefropati, diyabetin uzun dönem komplikasyonlarından olup kronik böbrek hastalığı progresyonundaki önemli faktörlerden biridir. Hastalık patogenezi inflamasyon ve fibrozis ile karakterizedir ve bu süreçte kemokinlerin önemli rolleri bulunur. CXCL12 kemokin ailesinin bir üyesi olup kronik böbrek hastalığı üzerinde hem renoprotektif hem de hastalık provake edici etkiler göstermektedir. Tez çalışmamızda diyabetik nefropati ile diyabet dışı nedenlerle gelişen nefropatili hasta gruplarında CXCL12 ve CXCR4 düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmaya 60 diyabetik nefropatili, 57 diyabetik olmayan nefropatili ile diyabet ve kronik böbrek hastalığı bulunmayan 60 sağlıklı gönüllü olmak üzere toplam 177 gönüllü dahil edildi. Çalışma gruplarından alınan plazma örneklerinden ELISA yöntemi kullanılarak CXCL12 ve CXCR4 düzeylerinin ölçümü gerçekleştirildi. Çalışma bulgularımız kapsamında tüm gruplar arasında CXCL12 düzeylerinde anlamlı fark gözlendi (p<0.001). Diyabetik grupta eGFR'ye dayalı evreler arasında CXCL12 düzeylerinde anlamlı fark gözlenmezken (p=0.840), diyabetik olmayan nefropatili grupta hastalık evresi ilerledikçe CXCL12 seviyelerinin artma eğiliminde olduğu görüldü (p<0.001). CXCR4 düzeyleri ise diyabetik ve kontrol grupları arasında istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.016). Tüm katılımcıların dahil olduğu evreler arası değerlendirmede ise yalnızca evre 1 ve evre 3 arasında CXCR4 düzeylerinde anlamlı fark bulundu (p=0.041). Bunun yanı sıra CXCL12 ve kadın cinsiyet kronik böbrek hastalığı için bağımsız risk faktörüydü. Sonuç olarak CXCL12 düzeyinin her iki hasta grubunda da yüksek olması, bu molekülün kronik böbrek hastalığı tanı ve progresyonunda kullanılabilecek potansiyel bir biyobelirteç olduğunu ortaya koymaktadır.