Yazar "Tiryaki, İskender" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 12 / 12
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Assessment of Thinopyrum ponticum (Podp.) Barkworth & D. R. Dewey accessions using universal rice primers and molecular cytogenetics(Springer, 2021) Tiryaki, İskender; Baytekin Karaoğlu, Gülhan; Yücel, Gülru; Tuna, MetinThe aim of this study was to make morphological and molecular characterization of tall wheatgrass (Thinopyrum ponticum) accessions naturally found in Canakkale flora, Turkey. The seeds collected from 24 different locations in Canakkale vicinity were planted in the nursery field to determine thirteen morphological parameters. Twelve universal rice primers (URPs) were used to reveal genetic relationship among the accessions while ploidy analysis was done based on the nuclear DNA content of plants determined by Flow cytometer. Fluorescence in situ hybridization (FISH) method was used to determine 5S and 45S rDNA distributions on mitotic chromosomes. The agro-morphological data showed significant variation among the accessions for all parameters measured, except the number of nodes per plant. Twelve URP primers produced 73 alleles in total and 63 of those were polymorphic. The highest polymorphism information content value was obtained from URP 17R with 0.82. The first three components of Eigen values in PCA analysis explained 41.1% of total variation. The 2C nuclear DNA contents of the accessions ranged from 41.17 to 45.49 pg. All the accessions were determined as decaploid with 2n = 70 chromosomes. FISH analysis provided 18-20 interstial 5S rDNA and 12-14 terminal 45S rDNA loci. The results concluded that tall wheatgrass accessions used in this study contain a significant variation in morphological traits and PCR-based DNA polymorphism which could be used as a new genetic resource in breeding programs of tall wheatgrass and wheat improvement for intra- and intergeneric crosses.Öğe Bazı Yerel Fasulye (Phaseolus vulgaris L.) Genotiplerinin Çimlenme Evresindeki Tuz Stresine Toleranslık Seviyelerinin Belirlenmesi(International Society of Academicians, 2023) Yılmaz, Enes Gökhan; Dinç, Kezban; Tiryaki, İskenderBu çalışma Türkiye'nin çeşitli yerlerinden toplanan 18 yerel fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotipinin çimlenme dönemindeki tuz stresine tolerans düzeylerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Tesadüf blokları desenine göre 4 tekerrürlü olarak yürütülen çalışmada her tekerrürde 25 adet tohum olacak şekilde içinde çift kat filtre kağıdı bulunan kapaklı plastik kaplarına tek sıra halinde yerleştirilmiş ve 15 mL 200 mM NaCl eklenerek 28 ± 0.5 °C'de karanlık ortamda çimlenme denemesine alınmıştır. Her genotipin kontrol tohumları, aynı koşullar altında saf su (dH2O) eklenerek test edilmiştir. Çimlenen tohumlarda son çimlenme oranı, çimlenme hızı ve çimlenme homojenite parametreleri hesaplanmıştır. Tuz stresi Pv-6, Pv-8 ve Pv-14 kodlu genotiplere ait tohumların çimlenme oranlarında herhangi bir gerilemeye neden olmazken, Pv-2 kodlu yerel genotipe ait tohumların çimlenme oranında %36.84’lik gerilemeye neden olmuştur. Tuz stresi koşullarında çimlenme hızı G50 = 1.41 gün (Pv 1) ile G50 = 3.94 gün (Pv-12) arasında değişirken, kontrol koşullarda 0.84 gün (Pv-1) ile 2.60 gün (Pv-18) arasında değişmiştir. Çimlenme homojenite süreleri Pv-1 kodlu genotipte en yavaş (G10-90 = 3.03 gün) olurken, Pv-13 kodlu genotipte en homojen çimlenme (G10-90 = 1.59) gerçekleşmiştir. Tohumların zamana bağlı çimlenme dinamiklerine ait değişimler kontrollü şartlarda erken dönemlerde var olan genetik varyasyonun çimlenme süresinin uzamasına bağlı olarak azaldığını buna karşın stres şartlarında genetik varyasyonun artan bir şekilde çimlenmenin sonraki zaman dilimlerinde ortaya çıktığını göstermiştir. Tohumların iki boyutlu yüzey alan ölçümleri ile belirlenen tohum iriliklerinin tuz stresi ile olan ilişkisinin ortaya konması amacıyla yapılan analiz sonuçları, tohum büyüklüklüleri ile tuz stresi şartlarındaki çimlenme oranları arasında doğrusal bir ilişkinin olmadığını, ancak hem kontrol hem de tuz tresi şartlarındaki çimlenme hızı (G50) ve çimlenme homojenite (G10-90) değerleri arasında sırasıyla pozitif ve negatif bir ilişkinin var olduğunu göstermiştir. Çalışma sonuçları, yerel fasulye genotiplerinin incelenen çimlenme parametreleri açısından tuz stresine karşı önemli farklılıklar gösterdiğini ve tuza tolerant olduğu belirlenen genotiplerin bu amaçla yapılacak ıslah çalışmalarında başarıyla kullanılabileceğine işaret etmektedirÖğe Comparative Analysis of Alfalfa Mutants in Response to Drought Stress Applied After First Cutting(Springer, 2024) Çetin, Selçuk; Tiryaki, İskender; Sarı, Uğur; Acar, OkanThe purpose of this study was to determine the agro-morphological, physiological, and transcriptional characteristics of ethyl methane sulfonate (EMS)-mutagenized M3 alfalfa (Medicago sativa L.) mutants grown for 24 days under water deficit conditions following the first cutting at the blooming bud stage. Drought stress generally reduced all agro-morphological parameters measured. Cutting stress significantly reduced total chlorophyll contents of all genotypes, with the exception of mutant X20. Significant changes occurred in the levels of ascorbate peroxidase (APX), lipid peroxidation (TBARS), glutathione reductase (GR), superoxide dismutase (SOD) and crude protein levels. Drought stress considerably elevated GR levels in irrigated control (C1) and unirrigated control (C2) plants. In contrast to the other genotypes studied, mutant X20's crude protein level increased significantly after the first cutting under 24 days of water deficit conditions, compared to the level found before cutting. The expression profiles of Medicago truncatula Response to Desiccation 2 (MtRD2) and Medicago sativa proline dehydrogenase (MsProDH) genes differed based on the plant genotype and duration of drought stress. Drought stress increased MsProDH gene expression in X20, X50, and C2 plants by 4.57, 14.8, and 20.65 times, respectively. The findings of the expression study indicated that the MtRD2 gene may play a key role in stress reduction rather than drought stress per se. The results of this study revealed that cutting and drought are two independent stress variables that should be evaluated separately when evaluating genotype response to both irrigated and unirrigated growing environments in alfalfa.Öğe Diversity Analysis of Common Vetch (Vicia Sativa L.) Lines and Cultivars Using Pairwise Combinations of Universal Rice Primers(International Society of Academicians, 2022) Topu, Mustafa; Tiryaki, İskenderThis study has been conducted to determine genetic diversity of the common vetch lines and cultivars by using pairwise combinations of universal rice primers (URPs). A total number of 37 URP marker pairs were tested and twenty of those provided amplicons in the common vetch genome. The pairs of amplified URP markers provided a total of 83 bands and 62 of them were determined as polymorphic and were scattered to the whole genome. The average polymorphism rate of the primers was calculated as 73.5% while the polymorphism information content (PIC) values have ranged from 0.11 to 0.47 with an average of 0.24. The phylogenetic tree constructed based on UPGMA analysis provided three main clades. Two-dimensional plot of PCA and the UPGMA analysis showed that the URP markers successfully distinguished the genetic material based on their genetic origin. In conclusion, this study revealed that the use of pairwise combinations of URP markers could have a better power to reveal the level of polymorphism in plant genome.Öğe Elucidating karyological and agro-morphological characteristics of Vicia cassia boiss. and V. aintabensis Boiss. & Hausskn(Springer, 2024) Keleş, Hüseyin; Tiryaki, İskenderThis study aimed to determine the karyological characteristics, DNA content, and agro-morphological plant characteristics of Vicia cassia Boiss. and Vicia aintabensis Boiss. & Hausskn. collected from natural flora of Turkiye. The results were also compared with those of Vicia sativa. The main stem length, the numbers of main stem branches per plant, the number of leaves of main stem, the number of leaflets per leaf, the number of grains per pod, the pod width and length as well as thousand seed weight characteristics showed significant variation across the species, with the exception of 50% inflorescences (p < 0.4987) and natural plant heights (p < 0.3276). Karyotype formulas of Vicia cassia, V. aintabensis and V. sativa were determined as 2n = 2x = 14 = 3 m + 1t(sat) + 1sm + 2t, 2n = 2x = 14 = 1sm + 4st + 2t, and 2n = 2x = 12 = 5st + 1 m, respectively. The genome size of V. aintabensis (17,227.47 Mbp) was 5.26 and 5.01 times larger than V. cassia (3273.85 Mbp) and V. sativa (3435.22 Mpb), respectively. The importance of the karyomorphological data was also evaluated with the morphological evidences.Öğe Genetically Modified Natural Plants: Horizontal Gene Transformation(International Society of Academicians, 2021) Tiryaki, İskenderCurrent achievements on genome sequencing and bioinformatics revealed that horizontal gene transformation (HGT) is not limited to single cellular organisms and is very common in several developed organisms as well, including plants which brought a new perspective on debate about genetically modified organisms (GMOs). There is a big curiosity whether or not agricultural products of new methodological approaches such as genome editing and nanobiotechnology will be classified as natural products or as GMOs. Transduction of genetic materials such as DNA, RNA or organelle genomes among various organisms brings its own potential to develop resistant/tolerant mechanisms under the light of new knowledges when it is considered with plant breeding perspectives. However, including products of new methodological approaches into GMO discussions will limit both development of related technologies and the potential use of their products. Therefore, concepts of genetic modifications and GMOs need to be reevaluated with a new perspective. The aims of this study are to evaluate the concepts of HGT and GMOs with plant perspective and to provide a more descriptive terminology for GMOs which are currently insufficient to reveal all type of genetic modifications. To be parser and more descriptive GMOs term can be classified as “Evolutionary GMOs, eGMOs”, “Agricultural GMOs, aGMOs” and “Biotechnological GMOs, bGMOs”. This new classification can make a significant contribution to GMOs dilemmaÖğe Genome-wide identification and expression analysis of Na+/H+ antiporter (NHX) genes in tomato under salt stress(John Wiley and Sons Inc, 2023) Çavuşoğlu, Erman; Sarı, Uğur; Tiryaki, İskenderPlant Na+/H+ antiporter (NHX) genes enhance salt tolerance by preventing excessive Na+ accumulation in the cytosol through partitioning of Na+ ions into vacuoles or extracellular transport across the plasma membrane. However, there is limited detailed information regarding the salt stress responsive SlNHXs in the most recent tomato genome. We investigated the role of this gene family's expression patterns in the open flower tissues under salt shock in Solanum lycopersicum using a genome-wide approach. A total of seven putative SlNHX genes located on chromosomes 1, 4, 6, and 10 were identified, but no ortholog of the NHX5 gene was identified in the tomato genome. Phylogenetic analysis revealed that these genes are divided into three different groups. SlNHX proteins with 10–12 transmembrane domains were hypothetically localized in vacuoles or cell membranes. Promoter analysis revealed that SlNHX6 and SlNHX8 are involved with the stress-related MeJA hormone in response to salt stress signaling. The structural motif analysis of SlNHX1, −2, −3, −4, and −6 proteins showed that they have highly conserved amiloride binding sites. The protein–protein network revealed that SlNHX7 and SlNHX8 interact physically with Salt Overly Sensitive (SOS) pathway proteins. Transcriptome analysis demonstrated that the SlNHX2 and SlNHX6 genes were substantially expressed in the open flower tissues. Moreover, quantitative PCR analysis indicated that all SlNHX genes, particularly SlNHX6 and SlNHX8, are significantly upregulated by salt shock in the open flower tissues. Our results provide an updated framework for future genetic research and development of breeding strategies against salt stress in the tomato.Öğe Kurağa Tolerant Yaygın Yonca (Medicago sativa) Genotiplerinin Geliştirilmesi(2019) Tiryaki, İskender; Acar, Okan; Sarı, UğurKuraklık dünya genelinde tarımsal üretimi tehdit eden en önemli abiyotik stres faktörlerinin başında gelmektedir. Ilıman iklim kuşağının en önemli bitkilerinden birisi olan yoncanın (Medicago sativa) sürdürülebilir tarıma sağladığı olumlu katkılar ve hayvan beslenmesindeki önemi, dünya ve ülkemizdeki kiymetini giderek artırmaktadır. Gelişimini tamamlamış 3-4 yıllık yonca bitkisi kurağa kısmen tolerant olmasına karşın özellikle çimlenme ve erken fide evreleri ile biçim sonrası dönemlerde meydana gelebilecek kuraklık stresinden büyük oranda etkilenmektedir. Çalışmada Ethyl methanesulphonate (EMS) mutajeni kullanılarak oluşturulan 340.675,0 adet M3 mutant yonca tohumu %35 lik PEG içeren in vitro şartlarda çimlenme ve erken fide evresinde kurağa tolerantlık açısından taranmıştır. Aseptik şartlarda kurağa tolerant olarak tespit edilen ve saksılarda çiçek tomurcuğu evresine kadar büyütülen 9 adet mutant, yoncanın su stresine karşı en hassas olduğu diğer bir gelişim evresi olan ilk biçim sonrası dönemde 24 gün süreyle gerçek kuraklık stresine maruz bırakılmıştır. Mutant ve kontrol bitkilerinin biçim sonrası kuraklık stresine verdikleri tepkiler bazı agro-morfolojik, fizyolojik ve moleküler parametreler kullanılarak belirlenmiştir. Çalışma sonuçları proje amaç ve hedeflerine uygun olarak çimlenme ve erken fide evresi ile ilk biçim sonrası yeniden büyüme dönemlerinde kuraklık stresini kontrol bitkilerine göre çok daha iyi tolere edebilen 7 mutant bitki genotipinin başarılı bir şekilde belirlendiğini göstermiştir.Öğe Sequence-related amplified polymorphism and inter-simple sequence repeat marker-based genetic diversity and nuclear DNA content variation in common vetch (Vicia sativa L.)(Cambridge Univ Press, 2016) Çil, Abdullah; Tiryaki, İskenderGenetic diversity of 30 common vetch (Vicia sativa L.) lines and cultivars obtained from various resources or collected from natural flora of Turkey was evaluated by using 55 sequence-related amplified polymorphism (SRAP) and five inter-simple sequence repeat (ISSR) primer sets, and their nuclear DNA contents were determined by flow cytometer. A total of 188 polymorphic loci were detected, with an average of 3.62 loci per primer. The percentage of polymorphic loci was 82.1%. The polymorphism information content values ranged from 0.12 to 0.96, with an average of 0.63. The genetic distance coefficients were in the range of 0.112-0.627. Cluster analysis revealed that the 27 lines and three cultivars could be divided into two main groups. No polyploidy was detected within any vetch lines tested while significant (P<0.0001) nuclear DNA content differences were determined. The present study revealed that fast and accurate fingerprinting analysis could be done using SRAP and ISSR markers, which indicated existing significant variation among common vetch lines and cultivars.Öğe Yoncada (Medicago sativa L.) Kuraklık Stresi ve Tolerantlık Mekanizması(2016) Tiryaki, İskenderKuraklık dünya genelinde tarımsal üretimi tehdit eden en önemli abiyotik stres faktörlerinin başında gelmektedir. Ilıman iklim kuşağının en önemli bitkilerinden birisi olan yoncanın (Medicago sativa L.) sürdürülebilir tarıma sağladığı olumlu katkılar ve hayvan beslenmesindeki önemi, bu bitkinin dünya ve ülkemizdeki kıymetini giderek artırmaktadır. Gelişimini tamamlamış 3-4 yıllık yonca bitkisi kurağa kısmen tolerant olmasına karşın özellikle çimlenme ve erken fide evreleri ile biçim sonrası dönemlerde meydana gelebilecek kuraklık stresinden büyük oranda etkilenmektedir. Diğer taraftan yoncada kuraklık stresi uygulayarak doğrudan seleksiyon ya da klasik melezleme yolu ile mevcut genotipler arasında tolerant bitkilerin elde edilmesi, kurağa tolerantlığın düşük bir kalıtım değerine sahip olması ve zaman alıcı uygulamalar olması nedeniyle oldukça güçtür. İntrodüksiyon ve yabancı çeşitlerin bu amaçla kullanılması ise beraberinde adaptasyon ve royalty ödemeleri gibi farklı sorunları beraberinde getirmektedir. Biyoteknolojik yaklaşımlar kullanarak kurağa tolerant transgenik çeşitlerin geliştirilmesi kısmen mümkün olmakla birlikte bu bitkilerin kabulüne yönelik dünya genelindeki tartışmalar halen devam etmekte ve ülkemizde bu bitkilerin yetiştirilmesine izin verilmemektedir. Bu nedenle kurağa tolerant yeni bitki genotiplerinin geliştirilmesindeki başarılar, bitkilerin stres ilişkili morfolojik, fizyolojik ve moleküler mekanizmalarının anlaşılmasına ve bunların birlikte değerlendirildiği yeni ıslah yaklaşımlarına bağlıdır. Bu çalışmanın amacı güncel literatür varlığında bitkilerde ve özellikle de yoncada kuraklık stresi ve kurağa tolerantlık mekanizmasının anlaşılmasına katkı sağlamaktır.Öğe Ziraat Fakültesi Öğrencilerinin GDO'lara Bakış Açısı: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Örneği(2016) Tiryaki, İskender; Vatan, EdaBu çalışma, kamuoyunu zaman zaman çok yoğun bir şekilde meşgul eden Genetiği DeğiştirilmişOrganizmalar (GDO) ile ilgili olarak Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Ziraat Fakültesi öğrencilerinin bilgiseviyelerini tespit etmek ve yaklaşımlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada öğrencilere GenetiğiDeğiştirilmiş Organizmalar (GDO), Genetiği Değiştirilmiş Bitkiler (GDB), Transgenik Bitkiler ile bunların etkilerikonularında farklı sorular yöneltilmiştir. Ana kitle oranlarına dayalı kümelendirilmiş tek aşamalı tesadüfi olasılıkörnekleme yöntemi ile belirlenmiş toplam 384 öğrenci ile yapılan anket çalışmasında öğrencilerin konu ileilgili sorulara verdikleri yanıtlar \"evet\", \"hayır\" ve \"fikrim yok\" olarak değerlendirilmiş ve veriler tanımlayıcıistatistik ile SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Öğrencilerin sorulara verdikleri yanıtlar bir yorumskalası geliştirilerek analiz edilmiştir. Çalışma sonuçları, yüksek eğitim seviyesine sahip, yeni teknolojiler ilebu teknolojilerin ürünlerini kabullenme ve kullanma konusunda çok istekli olan üniversite öğrencilerinin GDOkonusundaki yaklaşımlarının belirsiz ve konu ile ilgili bilgi birikimlerinin ise yetersiz olduğunu göstermiştir.Öğe Ziraat Fakültesi Öğrencilerinin GDO’lara Bakış Açısı: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Örneği(Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü, 2016) Tiryaki, İskender; Vatan, EdaBu çalışma, kamuoyunu zaman zaman çok yoğun bir şekilde meşgul eden Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar (GDO) ile ilgili olarak Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Ziraat Fakültesi öğrencilerinin bilgi seviyelerini tespit etmek ve yaklaşımlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada öğrencilere Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar (GDO), Genetiği Değiştirilmiş Bitkiler (GDB), Transgenik Bitkiler ile bunların etkileri konularında farklı sorular yöneltilmiştir. Ana kitle oranlarına dayalı kümelendirilmiş tek aşamalı tesadüfi olasılık örnekleme yöntemi ile belirlenmiş toplam 384 öğrenci ile yapılan anket çalışmasında öğrencilerin konu ile ilgili sorulara verdikleri yanıtlar “evet”, “hayır” ve “fikrim yok” olarak değerlendirilmiş ve veriler tanımlayıcı istatistik ile SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Öğrencilerin sorulara verdikleri yanıtlar bir yorum skalası geliştirilerek analiz edilmiştir. Çalışma sonuçları, yüksek eğitim seviyesine sahip, yeni teknolojiler ile bu teknolojilerin ürünlerini kabullenme ve kullanma konusunda çok istekli olan üniversite öğrencilerinin GDO konusundaki yaklaşımlarının belirsiz ve konu ile ilgili bilgi birikimlerinin ise yetersiz olduğunu göstermiştir
