Yazar "Salihoğlu, Yavuz Sami" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 3 / 3
  • [ X ]
    Öğe
    Deneysel Testis Torsiyon-Detorsiyonunda Agmatine’nin Etkisinin Tc99m Perteknetat Sintigrafisi İle Değerlendirilmesi
    (2020) Solak, Turgay; Salihoğlu, Yavuz Sami; Erdemir, Rabiye Uslu
    Amaç: Bu çalışmanın amacı, sıçan modelinde tek taraflı testis torsiyon-detorsiyona bağlı oluşan testis hasarı üzerindeAgmatine uygulamasının koruyucu etkisini, Tc-99m perteknetat testis sintigrafi tetkikiyle göstermektir.Yöntemler: Otuz erkek Winstar Albino sıçanı, her biri on sıçan içeren üç gruba ayrıldı. Grup 1'de (kontrol) sahte bir işlemyapıldı. Grup 2’de sol testis torsiyonu ile 3 saat sonra detorsiyon yapıldı. Grup 3’te grup 2'deki ile aynı cerrahi işlemleruygulandı; detorsiyondan 15 dakika önce intraperitoneal Agmatine verildi. Tüm sıçanlarda Tc-99m perteknetat ile testissintigrafisi yapıldı. Tüm deney hayvanlarında histolojik inceleme ve malondialdehit (MDA) doku seviyelerinin ölçülmesiiçin orşiektomiler yapıldı.Bulgular: MDA düzeyi torsiyon-detorsiyon yapılan gruplarda (grup 1 ve 2) kontrol grubuna göre yüksek bulundu; grup3’te ise grup 2’ye göre azalmıştı. Histolojik hasar skoru Agmatine verilen grupta (grup 3) verilmeyen gruba (grup 2) göredüşük bulundu. İkinci grupta çoğunlukla 1 ve 2. derece testis yaralanması izlenmişken, grup 3’teki yaralanmalar 2-3derece arasında değişmekteydi. Testis sintigrafisindeki testislerin alım oranında bütün gruplar arasında anlamlı farkbulunmadı.Sonuç: Deneysel sıçan modelinde testiküler iskemi-reperfüzyon hasarını değerlendirmek için testis sintigrafisinin uygunbir tetkik olmadığı düşünüldü. Agmatine testis torsiyonundaki iskemi-reperfüzyon hasarını azaltmada etkin roloynayabilir.
  • [ X ]
    Öğe
    F-18 FDG ile PET/BT Görüntüleme Yapılan Hastaların Taburculuğu Sırasında Çevresel Radyasyon Güvenliği
    (2022) Erdemir, Rabiye Uslu; Salihoğlu, Yavuz Sami
    Amaç: Pozitron-emisyon-tomografisi/ bilgisayarlı tomografi (PET/BT) bir nükleer tıp görüntüleme yöntemidir ve yaygın olarak onkolojide kullanılır. PET/BT görüntüleme yönteminde kullanılan F(flor)-18 radyoizotopu konvansiyonel nükleer tıpta kullanılan diğer radyoizotoplara göre daha yüksek foton enerjisine sahiptir. Çalışmamızda F-18 fluorodeoksiglukoz (FDG) ile PET/BT çekimi yapılan hastaların taburculuk sırasında çevreye salınan radyasyonun doz hızının ölçülmesi ve çevresel radyasyon maruziyetinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamıza, Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Nükleer Tıp PET/BT ünitesine başvuran toplam 353 (E/K=177/176) hasta dahil edilmiştir. Hastalara F-18 FDG ile PET/BT çekimi yapıldıktan sonra taburcu edilmeden önce 0.5 metre (m), 1 m ve 2 m mesafeden toraks düzeyinden Geiger-Müller probu kullanılarak doz hızı ölçümleri yapılmış ve kayıt altına alınmıştır. Ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olup olmadığı değerlendirilmiştir. Bulgular: Hastalara IV yol ile 331±149 megabecquerel (MBq) (Aralık: 182-481) radyoaktif madde enjekte edilmiş ve PET/BT ünitesinde enjeksiyon sonrası 104,5±34,5 dk (Aralık: 70 -139) beklemiştir. Taburculuk sırasında 0,5 m, 1 m ve 2 m m mesafelerden alınan radyasyon doz hızı ölçümleri, sırasıyla 33,20±20,50 mikrosievert/saat (µSv/sa), 15,94±10,55 µSv/sa ve 6,56 ±4,43 µSv/sa olarak hesaplanmıştır. Sonuç: F-18 FDG PET/ BT çekimi sonrası taburculuk sırasında hastaların 0.5,1 ve 2 m mesafelerdeki doz hızı ölçümlerinin, uluslararası ve ulusal radyasyon düzenleme kuralları göz önünde bulundurulduğunda, çevresel radyasyon güvenliği açısından bir tehlike arz etmediği gösterilmiştir. F-18 FDG enjeksiyonundan yaklaşık iki saat sonra hastayla temas edenler için ciddi radyasyon riski bulunmamakta olup güvenli bir şekilde taburcu edilebilmektedir.
  • [ X ]
    Öğe
    Spondiloartrit Hastalarında Sakroileit Tespitinde Farklı Kemik Sintigrafisi Yöntemlerinin İncelenmesi
    (2020) Salihoğlu, Yavuz Sami; Sarıkaya, Ali
    Spondiloartritli hastalarda sakroilietin saptanmasında sintigrafinin tanısal değeri net değildir. Amacımız klinik olarak olası spondiloartritli hastalarda sakroilietin saptanmasında farklı yöntemlerle yapılan kemik sintigrafisinin tanısal değerini değerlendirmektir. Klinik olarak sakroiliak hastalığı olan 37 hastaya sintigrafik, laboratuvar ve radyografik inceleme yapıldı. Kontrol grubu olarak 81 olgunun kemik taramasının kantitatif analizi dahil edildi. Kemik sintigrafisi 99mTc-MDP düzlemsel görüntüleme ve tek foton emisyonlu bilgisayarlı tomografi (SPECT) kullanılarak yapıldı. Düzlemsel görüntülerde tüm ve kısmi sakroiliak eklem ile sakrum arasındaki oranlar ölçüldü, ek olarak SPECT görüntülerinde sakroiliak eklem ve ilium oranı hesaplandı. Klinik bulgular referans kriter olarak kullanılarak sintigrafik parametrelerin tanısal doğruluğu değerlendirildi. Düzlemsel görüntülemenin duyarlılığı ve özgüllüğü % 53 ve % 64 olarak tespit edildi. Eklemin alt kısmına ait oran kullanıldığında duyarlılık ve özgüllüğün az miktarda arttığı saptandı. SPECT ile bulunan duyarlılık ve özgüllük değerleri (% 77 ve % 86), düzlemsel yöntemlerde bulunanlardan daha yüksek olarak bulundu. Kontrol grubundaki sakroiliak eklem / sakrum oranı (Sİ/S) oranları hem sağ-sol eklemler arasında hem de her iki cins arasında farklılık göstermedi, ancak her iki cinste yaşla birlikte belirgin azalma saptandı. Çalışmanın sonucunda sakroiliak eklem kantitatif kemik sintigrafisinin sakroileit tanısı için sınırlı bir değerinin olduğu bulunmuştur. Ayrıca, SECT sakroileit tanısında düzlemsel kemik sintigrafisinden daha iyi duyarlılık ve özgüllük göstermektedir.