Yazar "Karabacak, Ersin" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 20 / 29
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe A forgotten oat head aspiration in an adult patient(Termedia Publishing House Ltd, 2014) Gonlugur, Ugur; Karabacak, Ersin; Muratli, Asli; Mirici, Arzu[Anstract Not Available]Öğe A new species of Aphis Linnaeus, 1758 (Hemiptera: Aphididae) from the northwestern Türkiye with a key to the species of the subgenus Bursaphis Baker, 1934(Magnolia Press, 2021) Kok, Sahin; Karabacak, Ersin; Yasar, Ipek; Kasap, Ismail; Barjadze, ShalvaThe new aphid species- Aphis ( Bursaphis ) kazdagensis sp. nov. living on Papaver pilosum subsp. strictum (Papaveraceae) in & Ccedil;anakkale Province, T & uuml;rkiye, is described based on the apterous viviparous females. Diagnosis of the subgenus Bursaphis with respect to other species is given. Aphis popovi Mordvilko, 1932 is transferred from the subgenus Aphis to the subgenus Bursaphis. An updated identification key for apterous viviparous females to all Bursaphis species is provided.Öğe A new species of Bellardiochloa, B-doganiana (Poaceae), from the Taurus Mountains of Turkey(Magnolia Press, 2015) Cabi, Evren; Soreng, Robert John; Cingay, Burcin; Karabacak, ErsinBellardiochloa doganiana, a new species from the Taurus Mountains of Turkey, is described and illustrated. It differs from the other four species of the genus in its basal tuft of short, stiff, terete, arched, pungent-tipped basal leaf-blades, conical panicles with numerous panicle branches and mostly 1 or 2 spikelets per branch, and pedicels as long as or longer than the spikelets.Öğe A Syntaxonomical Study of the Pseudo-Alpine Vegetation of Kazdagi (Turkey) and Two New Endemic Associations(Foundation Environmental Protection & Research-Fepr, 2011) Uysal, Ismet; Karabacak, Ersin; Oner, Sukru; Kurt, FatmaThe purpose of this study was the pseudo-alpine vegetation of Kazdagi Mountain, which has a high number of endemic and rare plant species, as a result of the presence of different geological massives, and is an important gene center. The pseudo-alpine meadows of the Kazdagi containing siliceous and calcareous mother rocks was investigated according to, the classical Braun-Blanquet method between 2003 and 2006 and evaluated with Correspondence analysis (CA) and unweighted pair-group method using arithmetic average (UPGMA). Two new endemic associations described in the area; Armerio trojanae-Hypericetum kazdaghense and Diantho trojanus-Sideridetum trojanae attached to the alliance Trifolion parnassi.Öğe Agropyron pinifolium Nevski (Poaceae): a new species record for the flora of Turkey(2015) Cabi, Evren; Karabacak, Ersin; Çıngay, BurçinBilinen Türkiye Buğdaygillerine ek olarak, Agropyron pinifolium Nevski (Poaceae) türü Türkiye'den ilk defa kaydedildi. Bu yeni kayıt Kırklareli ilinin Vize ilçesinde sınırlanmaktadır. Güncel bir betim ve bunun yanında türün ekolojisi ve fenolojisi üzerine notlar sunuldu. Ek olarak bu türe ait bir çizim ve dağılım haritası verildiÖğe Ağı dağı (B1, Çanakkale) ve çevresinin florası(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2002) Karabacak, Ersin; Uysal, İsmetÖZET Çalışma bölgemiz olan Ağı Dağı ve çevresi, Çanakkale ilinin Çan ilçesine bağlı olup, bitki coğrafyası yönünden Akdeniz ve Avrupa-Sibirya floristik bölgeleri arasında yer almaktadır. Türkiye florasındaki kareleme sistemine göre Bl karesine girmektedir. Flora çalışmaları sonucunda yaklaşık 900 bitki örneği toplanmıştır. Bu örneklerin teşhis edilmesiyle 93 familyaya ait 300 cins, tür ve türaltı düzeyde 518 vasküler bitki taksonu tespit edilmiştir. Bu taksonların 1 tanesi (% 0,19) Equisetophyta'ya, 10 tanesi (% 1,93) Polypodiophyta'ya, 5 tanesi (% 0,97) Pinophyta'ya ve 502 tanesi (% 96,91) Magnoliophyta (Magnoliopsida, 1 takson; Liliopsida, 115 takson; Ranunculopsida, 22 takson; Rosopsida, 363 takson)'ya aittir. Ağı Dağı ve çevresi, Akdeniz ve Avrupa Sibirya fitocoğrafya bölgeleri arasında yer almaktadır. Bitki taksonlarının fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı; Akdeniz elementleri 122 takson (% 23,55), Avrupa-Sibirya elementleri 88 takson (% 16,99), Doğu Akdeniz elementleri 61 takson (% 11,78), Öksin elementler 8 takson (% 1,54), İran-Turan elementleri 6 takson (% 1,16), geniş yayılışlılar 76 takson (% 14,67) ve kozmopolit 12 takson (% 2,32) şeklindedir. Ağı Dağı florasında 17 endemik tür (% 3,28) belirlenmiştir. Endemik taksonlardan, 12 taksonun LR(lc), 1 taksonun LR(nt), 3 taksonun VU ve 1 taksonun EN koruma statüsünde olduğu görülmektedir. 113Öğe Anticancer, Antioxidant, Antimicrobial Activities, and HPLC Analysis of Alcoholic Extracts of Parthenocissus quinquefolia L. Plant Collected from Çanakkale(Çanakkale Onsekiz Mart University, 2024) Önder, Ferah Cömert; Kalın, Sevil; Maraba, Özlem; Önder, Alper; Ilgın, Pınar; Karabacak, ErsinThis study aimed to contribute to revealing the health effects of the Parthenocissus quinquefolia L. (PQ) plant by examining the biological activities of various extracts of the plant. An ethnobotanical important medicinal plant, PQ belongs to the Vine family (Vitaceae) and is known for its medicinal uses. Herein, fruit and leaf alcoholic extracts of the plant exhibited anticancer activity on triple negative breast cancer (TNBC) cell lines, estrogen receptor positive (ER+) (MCF-7), and human colon adenocarcinoma (HT-29) cancer cell lines. Furthermore, fruit methanol extracts displayed strong radical scavenging activity with low IC50 values such as 0.51 mg/mL, 0.80 mg/mL, 0.84 mg/mL, and 1.45 mg/mL. The highest TEAC values (18.72 mM Trolox/mg, 9.90 mM Trolox/mg, and 8.41 mM Trolox/mg) were calculated for the extracts of red leaves. The antifungal activity was determined against Candida albicans as fungal pathogen. The cell apoptosis with methanol extract was obtained between 20 µg/mL and 70 µg/mL for 48 h and 72 h treatments by Hoechst 33258 staining of nuclei under a fluorescence microscopy. HPLC analysis was performed for methanol extracts to determine major bioactive components. Consequently, this plant extracts may guide to new strategies and may be uses in medicinal applications for further investigations.Öğe Antimicrobial activity of centaura derderiifolia, stachys aleurites and anthemis aciphylla(2009) Güven, Kiymet; Karabacak, Ersin; Çelik, Sezgin; Uysal, IsmetThe antimicrobial activity of the ethanol, aseton, ethyl asetate and chloroform extracts from Centaurea derderiifolia Wagenitz (Asteraceae), Stachys aleurites Boiss. (Lamiaceae) and Anthemis aciphylla Boiss. var.aciphylla (Asteraceae) were investigated by agar-well diffusion assay. These extracts were tested in vitro against 26 bacterial and 3 yeast species. Etyhl acetate and acetone extracts of C. derderiifolia, S. aleurites and A. a. var. aciphylla showed antimicrobial activity in varying degrees on all the microorganisms tested. However, chloroform and ethanol extracts of all the plants were not active on some microorganisms tested. Ethyl asetate extracts of the samples exhibited stronger and broader spectrum of antimicrobial activity as compared to ethanol, aseton and chloroform extracts. Therefore, minimal inhibitory concentration (MIC) of only ethyl acetate extracts of the samples was determined for seven bacteria chosen from agar-well diffusion assay. MIC values of the extracts were between 250-125 ?g/ml. In conclusion, ethyl asetate extract of C. derderiifolia was the most active against Aeromonas hydrophila both in agar-well diffusion and MIC assays.Öğe Çanakkale Çimento Fabrikası bacalarından çıkan tozların zeytin ağaçlarının gelişimi ve verimi üzerine etkileri(2003) Uysal, İsmet; Karabacak, Ersin; Tütenocaklı, TülayBu araştırma, Çanakkale kentinin 40 km güneybatısında yer alan çimento fabrikası çevresinde bulunan zeytinliklerde gerçekleştirilmiş ve fabrikadan 200 m, 300 m, 500 m ve 5 km (kontrol) uzaklıkta bulunan zeytinliklerden örnekler alınmıştır. Zeytin ağaçlarından alınan örneklerde yeni ve eski filiz boyları, meyve sayısı ve boyutları olmak üzere yapılan morfolojik gözlemlerde 300 m uzaklıkta bulunan ağaçlarda en büyük miktarda azalma ve verim kaybı gözlenmiştir. Bu uzaklıktaki zeytin yapraklarının birim alanında biriken çimento baca tozu miktarının fazlalığı önemli bir etkendir. Ayrıca 300 m'deki zeytin yapraklarının boyutları küçülmesine rağmen palizat parankiması katmanında genişleme görülmüştür. Sonuçta 200 m, 300 m, 500 m uzaklıktaki zeytinliklerde verim kaybı olmakla birlikte, 300 m uzaklıkta en fazla verim kaybı görülmüştür.Öğe Çanakkale ve çevresinde doğal yayılış gösteren bazı potansiyel boya bitkileri(2006) Gönüz, Ahmet; Aksoy, Aslı; Karabacak, ErsinBu çalışmada Çanakkale ve çevresinde doğal yayılış gösteren ve boyar madde özelliği taşıyan bitki taksonlannın familyalara göre dağılımları ve renk özelliklerinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. 2000-2003 yılları arasında gerçekleştirilen arazi çalışmalarında toplanan bitki örneklerinden bir çoğunun farklı kısımlarının farklı boyama özellikleri gösterdikleri belirlenmiştir.Öğe Çanakkale' de çimento tozlarının bazı bitkilere ve topraklara etkileri(2006) Uysal, İsmet; Müftüoğlu, Nuray Mücella; Demirer, Tuncay; Karabacak, Ersin; Tütenocaklı, TülaySanayileşmeye paralel olarak çevrenin çeşitli yönlerde etkilendiği bilinmektedir. Özellikle sanayi atıklarının arıtma sisteminden geçirilmeden doğaya bırakılması önemli kirlilik nedeni olarak ortaya çıkmaktadır. Arıtma sistemlerinin maliyetinin yüksek olması ve ürünlere yansıması çevreyi korumada önemli engellerdendir. Her türlü sanayi tesisinin ürettiği katı, sıvı ve gaz atıklar doğada ya da doğrudan değişime uğrayarak zararlı etkisini arttırmaktadır. Çanakkale’de sanayi tesisi olan Çimento Fabrikası (AKÇANSA) arıtma ünitesine sahip olmasına rağmen üretim sırasında çevreye toz atıklar bırakmakta ve çevre sorunlarına neden olmaktadır. Bu araştırmada çimento baca tozlarının fabrikanın çevresinde topraktaki, kültür ve doğal bitkilerdeki etkileri belirlenmiştir. Bu amaçla fabrika çevresindeki zeytin yaprağı, Poaceae familyası bitkiler ve onların topraklarındaki kalsiyum, magnezyum, sodyum, potasyum ve demir elementi miktarları belirlenmiştir. Kalsiyum, magnezyum, sodyum, potasyum ve demir elementlerinin miktarları fabrikanın güney yönünde kuzey yönüne göre, sonbahar mevsiminde ilkbahar mevsimine göre daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca toprak örneklerindeki Ca ve K değerlerinin bölge ortalamasının üzerinde olduğu, gerek bitki gerekse toprak örneklerindeki Na değerlerinin bölgeden alınan örneklerin ortalama değerlerinin çok üzerinde olduğu, bitki örneklerindeki Fe değerlerinin bölgeden alınan bitki örneklerindeki ortalama değerlerin üzerinde yer aldığı belirlenmiştir.Öğe Contribution For The Flora of Gallipoli Peninsula(İstanbul Üniversitesi, 2022) İşlek, Saadet; Karabacak, ErsinThe Gallipoli peninsula is located on the European side of Çanakkale in Turkey’s Marmara Region. This study discusses the evaluation of the floristic structural pattern of the Gallipoli Peninsula in terms of the changes it has undergone as a result of forestry activities, landscaping practices, and frequent fires. The peninsula is under the influence of the Mediterranean climate and is an area of cultural tourism, ecotourism, and agricultural activities. Due to its value as an ecosystem, having up-to-date data on the area’s biodiversity is important. This study handles the peninsula for the first time as a whole in terms of floristics. Plant samples were collected from 64 different localities stretching from Tekke Bay on the southwestern tip of the peninsula to the provincial border at Korudağ pass in the northeast. A total of 1,136 samples were collected and analyzed from the area between 2000-2022, with the collected specimens being kept in Çanakkale Botanical Garden Herbarium (CBB). The results from identifying the samples show a total of 606 taxa belonging to 87 families and 377 genera to have been identified in the area. With regard to the study area, five taxa represent Pteridophyta, nine taxa represent Pinophytina, and 597 taxa represent Magnoliophytina. Accordingly, 119 of the taxa constituting the flora in the area are monocots (19.47%) and 476 (77.90%) are dicots. Of the taxa detected in the peninsula, 15 are endemic, revealing an endemism rate of 2.46%. The families represented by the most taxa are Asteraceae (n= 83), Fabaceae (n= 77), and Poaceae (n= 61). In addition, 133 taxa were shown to be newly recorded for the Gallipoli peninsulaÖğe Cultivated Salvia species in Turkey(2009) Karabacak, Ersin; Uysal, İsmet; Doğan, MusaTürkiye Salvia florasına yedi tür ve 3 kültür formu eklenmiştir. Bunlar sırasıyla S. coccinea, S. farinacea, S. microphylla, S. officinalis, S. officinalis ‘Incterina’, S. officinalis ‘Purpurascens’, S. officinalis ‘Tricolor’, S. splendens, S. x superba ve S. transylvanica. Bu taksonların morfolojik ve kültür özellikleri tanımlanmış ve bir tayin anahtarı oluşturulmuştur.Öğe Do primary and secondary host plants affect aphid- parasitoid interactions in fruit orchards?(Cambridge University Press, 2023) Kök, Şahin; Tomanović, Željko; Karabacak, Ersin; Kasap, İsmailThe aim of this study was to investigate how the primary (PHP) and secondary host plants (SHP) in the fruit orchards affect the interactions of aphids and their parasitoids in northwest Turkey during spring and summer 2020 and 2021. In total, 67 tritrophic aphid-parasitoid-host plant interactions, including new association records for Europe and Turkey, were obtained from 16 parasitoid species from the subfamily Aphidiinae (Hymenoptera: Braconidae) reared from 25 aphid species (Hemiptera: Aphididae) on 22 PHP and SHP in the fruit orchards. Also, we evaluated the effect of the PHP and SHP on the parasitoids, aphids and their interactions. We revealed that the species richness and the values of the biodiversity indices of the parasitoids and aphids were significantly higher on the SHP than the PHP. Similarly, the aphid-parasitoid interactions on the SHP showed greater diversity than the PHP. The results of this study clearly show that the interactions of parasitoids and aphids in the fruit orchards were more diverse on the SHP compared to the PHP.Öğe Elymus sosnowskyi (Hackel) Melderis (Poaceae), a rare endemic species in Turkey(Tubitak Scientific & Technological Research Council Turkey, 2010) Cabi, Evren; Dogan, Musa; Mavi, Oezlem; Karabacak, Ersin; Baser, BirolElymus sosnowskyi, a rare endemic species known from East Anatolia, Turkey, was first collected by D. Sosnowsky in 1912. After that it has been collected only one other time, by F. Sorger in 1981. During the Taxonomic revision of tribe Triticeae in Turkey project, which was supported by TUBITAK, E. sosnowskyi was recollected from 3 populations in Oltu and Narman (A8 Erzurum, Turkey) in 2007 and 2008. The present study aimed to provide detailed diagnostic characters of this rare endemic species, including its morphological, anatomical, and palynological features. Moreover, the amended and expanded description, distribution, phenology, and ecology of this rare species are provided, along with its conservation status.Öğe Ethnobotanical aspects of Kapıdağ Peninsula (Turkey)(2010) Uysal, İsmet; Onar, Sinan; Karabacak, Ersin; Çelik, SezginTürkiye’nin Kuzeybatı Marmara Bölgesi’nde yer alan ve 300 km2 yüzölçümü olan Kapıdağ Yarımadası, Balıkesir ili sınırları içerisindedir. Bu yarımadada 2004-2006 yılları arasında etnobotanik bir çalışma yapıldı. Bu araştırmada, yarımadada bulunan 7 köye ait 119 kaynak kişi ile görüşülmüştür. Bitkilerin kullanımı ile ilgili olarak elde edilen bilgiler değerlendirildiğinde, tıbbi (33 familyaya ait 44 takson), gıda 21 familyaya ait 40 takson), boya (4 familyaya ait 4 takson), yakıt (4 familyaya ait 4 takson), süs (5 familyaya ait 5 takson) ve diğer kullanım amaçları (11 familyaya ait 12 takson) olarak sınıflandırılmıştır. Sonuçta, toplam olarak 47 familyaya ait 88 takson etnobotanik özellikleri açısından değerlendirilmiştir.Öğe Ethnobotanical aspects of Kapıdağ Peninsula Turkey(Ersin YÜCEL, 2010) Uysal, İsmet; Onar, Sinan; Karabacak, Ersin; Çelik, SezginThe Kapıdağ Peninsula lying in the northwest of Marmara Region of Turkey and with an area of 300 km2 is situated in the province of Balıkesir. An ethnobotanical survey was undertaken during 2004–2006. 119 people from 7 villages in Kapıdağ Peninsula were interviewed in this study. Being evaluated, the information obtained about the use of plants was classified as medicinal 44 taxa belonging to 33 families , food 40 taxa belonging to 21 families , dye 4 taxa belonging to 4 families , fuel 4 taxa belonging to 4 families , ornamental 5 taxa belonging to 5 families and other purposes 12 taxa belonging to 11 families . In all 88 taxa belonging to total 47 plant families were evaluated ethnobotanically [TR] Türkiye’nin Kuzeybatı Marmara Bölgesi’nde yer alan ve 300 km2 yüzölçümü olan Kapıdağ Yarımadası, Balıkesir ili sınırları içerisindedir. Bu yarımadada 2004-2006 yılları arasında etnobotanik bir çalışma yapıldı. Bu araştırmada, yarımadada bulunan 7 köye ait 119 kaynak kişi ile görüşülmüştür. Bitkilerin kullanımı ile ilgili olarak elde edilen bilgiler değerlendirildiğinde, tıbbi 33 familyaya ait 44 takson , gıda 21 familyaya ait 40 takson , boya 4 familyaya ait 4 takson , yakıt 4 familyaya ait 4 takson , süs 5 familyaya ait 5 takson ve diğer kullanım amaçları 11 familyaya ait 12 takson olarak sınıflandırılmıştır. Sonuçta, toplam olarak 47 familyaya ait 88 takson etnobotanik özellikleri açısından değerlendirilmiştirÖğe Gökçeada Tuz Gölü Sulak Alanının Bazı Fiziko-Kimyasal Özelliklerinin Saptanması ve Biyoçeşitliliğinin İzlenmesi(2016) Aslan, Herdem; Yılmaz, Elif Can; Karabacak, Ersin; Tosunoğlu, Murat; Çamur, Belgin Elipek; Baytut, Özgür; Gönülal, OnurSulak alanlar, dogal islevleri ve ekonomik olarak yararları bakımından dünyanın en önemli ekosistemleridir. Gökçeada Tuz Gölü, yakın yerlesim alanı ve özellikle yaz aylarında artan turizm baskısı nedeniyle yeterince korunmamıstır. Bu çalısma ile Gökçeada Tuz Gölü Sulakalanın 32.34 km2 lik alanı içerisindeki göl, gölü besleyen dere, karasal alan ile zaman zaman birlestigi komsu denizin biyoçesitliligi ve fiziko-kimyasal özellikleri 2016 yılı boyunca mevsimsel olarak arastırılmıstır. Aylık yapılan kus gözlemler sayesinde özellikle flamingo gibi hassas türler hakkında birincil bilgiler elde edilmistir. Terapatik çamur olarak sunulan göl sedimentin kimyasal (agır metaller ve pestisid) ve biyolojik incelemesi, halk saglıgı için çok önemlidir. Bu çalısma sırasında göl sedimentin pestisit ve agır metal (Pb, Co, Cd, Ni, Fe, Mn, Cr, Mg, Ca, Cu, Al, Na, K, P, Ba, Zn) degerleri ile su sütununun sıcaklık, tuzluluk, iletkenlik, pH, DO, klorofil-a, BOD, KOI, askıda katı madde ve toplam organik karbon degerleri ölçülmüstür. Tuz Gölü Sulakalan?nın karasal, denizel ve göl ekosistemlerinin örneklenmesi sonucunda, karasal floraya ait 194 tür, sucul floraya ait toplam 134 tür (97 tür fitoplankton, 37 tür bentik alg); 14 tür sürüngen, 3 tür kurbaga ve 71 kus türü saptanmıstır. Göl faunasına ait 23 makrobenthos türü, denizel ortama ait ise toplam 135 tür saptanmıstır. Flamingo popülasyonun aylık olarak 0-965 birey arasında degistigi belirlenmistir. Çalısma sonucunda gölde pestisid ve agır metalin bulundugu ve su kalitesinin düsük oldugu saptanmıstır. Özellikle göl dip çamurun insan saglıgı için zararlı olabilecegi ve turizm amaçlı olarak kullanılmaması gerektigi sonucuna varılmıstır. Bölgenin bilimsel olarak izlenmesinin devam etmesi ve sulakalanlar ile ilgili yasakların bölgede uygulanabilmesi için denetimlerin artırılması gerekmektedir. Elde edilen veriler, sulak alanın sürdürülebilir kullanımı için eylem planında kullanılacaktır.Öğe Mericarp micromorphology and anatomy of Salvia hedgeana Donmez, S. huberi Hedge and S. rosifolia Sm. (section Salvia Hedge, Lamiaceae)(Univ Zagreb, Fac Science, Div Biology, 2011) Buyukkartal, Hatice N.; Kahraman, Ahmet; Colgecen, Hatice; Dogan, Musa; Karabacak, ErsinMericarp (nutlet) micromorphology and pericarp structure of three morphologically similar endemic Salvia species; Salvia hedgeana, S. huberi and S. rosifolia were investigated using LM, SEM and TEM. Salvia hedgeana has larger mericarps and abscission scars than S. huberi and S. rosifolia. Mericarp length to width ratio ranges from 1.11 in S. hedgeana to 1.60 in S. huberi. Mericarp shape is mainly ovoid, rarely broadly ovoid in S. hedgeana, and oblong in S. huberi. The mericarp surface sculpturing pattern in all species is colliculate. However, exocarp cells are pentangular-hexangular in S. hedgeana, irregular in S. huberi and rounded and smaller in S. rosifolia. In Salvia huberi anticlinal walls are undulate whereas in S. hedgeana and S. rosifolia anticlinal walls are straight. Salvia hedgeana was distinguished from the others by the thickest pericarp (146-185 mu m). The sclerenchymatous region significantly varied between the species. It was 84-99 mu m in S. hedgeana, 56-82 mu m in S. huberi and 27-61 mu m in S. rosifolia. The mesocarp was also thicker in S. hedgeana. The wetted mericarps produced mucilage, but S. huberi differed from the others in having translucent-milky white opaque mucilage with fibres or radiating cordons.Öğe Nutlet micromorphology and its taxonomic and phylogenetic significance in Salvia (Lamiaceae)(Taylor & Francis Ltd, 2022) Celep, Ferhat; Kahraman, Ahmet; Guerin, Greg R.; Karabacak, Ersin; Akaydin, Galip; Dogan, MusaSalvia (sage) is a species rich and medicinally important genus. Species-level identification is usually very difficult, particularly in closely related species. Here, we investigated nutlet micromorphological characteristics of 51 taxa belonging to S. subg. Salvia, S. subg. Sclarea and Salvia verticillata clade (S. subg. Heterosphace) by stereo binocular microscopy and scanning electron microscopy to show their taxonomic and phylogenetic value. The present study is the most comprehensive nutlet micromorphological study based on the number of taxa studied in the genus so far. The size of nutlets varies from 1.61 mm (S. verticillata subsp. verticillata) to 8.44 mm (S. albimaculata) in length, 1.02 mm (S. verticillata subsp. verticillata) to 4.20 mm (S. macrochlamys) in width. Nutlet length/width ratio ranges from 1.02 (S. bracteata and S. indica) to 3.06 (S. albimaculata). The basic shape of nutlets is elliptic, widely elliptic, circular, ovate or obovate. Five nutlet sculpturing patterns are present namely colliculate, reticulate, verrucate, rugose and foveate. The variation of surface sculpturing, nutlet shape, size, and exocarp cell shape provide useful diagnostic properties at species and subgenus level. However, nutlet micromorphological characters are of low phylogenetic value in studied Salvia species.
