Yazar "Kökten, Kağan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 6 / 6
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Effects of irrigation intervals and irrigation levels on oil content and fatty acid composition of peanut cultivars(AcademicPres, 2021) Akçura, Sevim; Taş, İsmail; Kökten, Kağan; Kaplan, Mahmut; Bengü, Aydin S.Oil content and fatty acid composition are the most significant quality criteria of peanuts (Arachis hypogaea L.), and these parameters is greatly influenced by irrigation and fertilization practices. A study was conducted to investigate the effects of irrigation intervals and irrigation levels on oil content and fatty acid composition of peanuts, under sandy soil conditions in two consecutive years, using ‘Halisbey’, ‘NC-7’, and ‘Sultan’ peanut cultivars, commonly grown in Turkey. Irrigation levels were arranged based on total evaporation from Class-A pan, and irrigations were applied through drip lines. Irrigation intervals were set as two and four days, and irrigation levels were set as 50% (I50), 75% (I75), 100% (I100) and 125% (I125) of Class-A pan evaporations. Oil content, unsaturated fatty acids (oleic and linoleic acids), and saturated fatty acids (palmitic, myristic, arachidic, behenic and lignoceric acids) were determined. For oil content, treatments were identified as the most appropriate irrigation for a two-day irrigation interval of all cultivars, I100 for four-day irrigation interval of ‘Halisbey’ and ‘Sultan’ cultivars and I75 for four-day irrigation interval of ‘NC-7’ cultivar. Oleic, linoleic, and palmitic acids were the major fatty acids of peanuts. Cultivars exhibited different variations in these fatty acids based on irrigation intervals and irrigation levels. In general, oleic acid contents decreased, but linoleic and palmitic acid contents increased with increasing irrigation levels. The greatest oleic acid contents were obtained from two and four-day irrigation intervals of I50 treatments in ‘Halisbey’ and ‘NC-7’ cultivars and from two and four-day irrigation intervals of I75 treatments of the second year in ‘Sultan’ cultivar. Present findings revealed that for quality peanut production, both irrigation intervals and irrigation levels should be taken into consideration.Öğe Evaluation of silage quality characteristics and nutritive value of oat genotypes(Springer, 2024) Kaplan, Mahmut; Akçura, Mevlüt; Kardeş, Yusuf Murat; Büyükılıç Beyzi, Selma; Çiftci, Beyza; Kökten, KağanThis study aimed to determine the silage characteristics of oat lines developed through a rigorous 10-year selection process. During this period, 100 plants with high biomass yield were meticulously chosen from oat lines obtained from the Louisiana State University gene bank. Researchers designed experiments using an incomplete randomized block format across two growing seasons: 2014-2015 and 2015-2016. Oat plants were carefully harvested at the milk stage, chopped into pieces using a specialized plant chopper, and ensiled in plastic vacuum bags for subsequent analysis. The samples were then stored at room temperature for a period of 60 days. The comprehensive analysis conducted over this two-year research period revealed significant variations in the silage yields of the genotypes, ranging from 5.71 to 24.42 t ha-1. Moreover, notable variations were observed in the content of crude ash (ranging from 3.952 to 9.380%), ADF (ranging from 27.899 to 40.782%), NDF (ranging from 40.688 to 63.999%), crude protein (ranging from 6.673 to 11.470%), dry matter (ranging from 14.954 to 41.817%), pH levels (ranging from 3.812 to 5.668), in vitro gas production (ranging from 49.793 to 67.847 ml), methane production (ranging from 15.036 to 18.442 ml), as well as concentrations of acetic acid (ranging from 0.000 to 0.144%), lactic acid (ranging from 1.974 to 2.599%), butyric acid (ranging from 0.000 to 0.064%), and propionic acid (ranging from 0.000 to 0.306%). The study clearly indicated that many oat lines showed promising silage properties. Consequently, it is inferred that the utilization of high-yield lines in silage production holds considerable potential in providing a valuable feed source for livestock.Öğe İki Lokasyonda Sıra Arası Mesafe ve Ekim Sıklığının Karabuğday Çeşitlerinin Tane Verimi ve Ham Protein Oranı Üzerine Etkisi(2020) Akçura, Sevim; İzci, Bahri; Kökten, Kağan; Özdemir, SelimBu çalışma Çanakkale ve Bingöl lokasyonlarında Aktaş ve Güneş karabuğday çeşitlerinde tane verimi veham protein oranı için uygun sıra arası mesafe (SAM) ve tohum sayısını (TS) belirlemek amacıyla yürütülmüştür.Her iki lokasyonda denemeler bölünen bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarakkurulmuştur. Bingöl lokasyonunda varyans analizinde hem tane verimi hem de ham protein oranında SAM, TS,Çeşit (Ç) x SAM, Ç x TS, SAM x TS ve Ç x SAM x TS interaksiyonları istatistiksel olarak P<0.01 düzeyinde önemlibulunmuştur. Çanakkale lokasyonunda ise varyans analizi sonuçlarına göre tane veriminde çeşitler hariç diğervaryasyon kaynakları istatistiksel olarak P< 0.01 düzeyinde önemli iken ham protein oranında ise varyasyonkaynaklarının tamamı arasındaki farklar istatistiksel olarak önemsiz olmuştur. Her iki lokasyonda da tane verimive protein oranında uygun olan SAM ve TS belirlemek için regresyon grafikleri oluşturulmuştur. Regresyonanalizinde her iki çeşitte en yüksek tane verimleri hem Çanakkale hem de Bingöl koşullarında 25 cm sıra arasımesafe ve 300 adet/m2 tohum sayısında tespit edilmiştir. Ham protein oranında ise Çanakkale’de Aktaş çeşidindeen yüksek değerler 12.5 ve 25 cm mesafede 300 adet tohum sıklığından elde edilirken, Güneş çeşidinde ise tohumsayısı ve sıra arası mesafeye bağlı olarak ham protein eğrileri değişim göstermiş olsa da ortalamalar birbirineyakın olmuştur. Bingöl koşullarında ham protein oranında ise hem Aktaş hem de Güneş çeşitlerinde en yüksekham protein oranı 12.5 cm sıra arası mesafede 100 adet tohum sayısında tespit edilmiştir. Denemelerinyürütüldüğü bölgelerimizde tane amaçlı karabuğday yetiştiriciliğinde 25 cm sıra arası ve 300 adet/m2 tohumsayısının kullanılması yüksek tane verimi alınmasını sağlayacaktır. Ekim sıklığı ve tohum sayılarının faktör olarakdeğerlendirildiği araştırmalarda, varyans analizi yerine regresyon analizinin kullanılması daha yararlı olacaktır.Öğe Performances of Hybrid Dent Maize Cultivars in Bingöl Conditions(2017) Kökten, Kağan; Akçura, MevlütThe research was conducted with aim to investigate adaptation capability of twenty five hybrid dent corn cultivars, and to determine relationships among traits in maize at Bingol, East Anatolia Region, conditions of Turkey during 2014 and 2015 growing seasons. The experiment was set up according to the Randomized Complete?Block Design with three replicates. Results of the research showed that differences among the grain yields and yield components of cultivars were statistically significant in both years. The highest and the lowest value of yield components varied according to cultivars and years. The grain yield of maize cultivars varied in between 5521.3?10442.0 kg ha?1 in the first year and in between 6362.0?14296.7 kg ha?1 in the second year. The highest grain yields were determined in ADV?2898 cultivar (10442.0 kg ha?1) in the first year and Tuano cultivar (14296.7 kg ha?1) in the second year. The lowest grain yield was identified in Şafak cultivar (5521.3 kg ha?1) in the first year and Dian cultivar (6362.0 kg ha?1) in the second year. According to correlation analysis, grain yield was positively and significantly correlated with ear length, ear diameter number of kernel per ear, ear weight and 1000 grain weight of maize. The non?significant correlations were determined in between grain yield with plant height and stem diameter.Öğe Sakız Fasulyesinin (Cyamopsis tetragonoloba L.Taub.) Tane Verimi ve Sakız Özellikleri Yönünden Türkiye'nin Farklı Bölgelerine Adaptasyonunun Araştırılması(2020) Akçura, Mevlüt; Akan, Kadir; Atmaca, Evren; Kara, Burhan; Yılmaz, Mehmet Fatih; Kaplan, Mahmut; Kökten, KağanProje ile ülkemizin farklı çevre koşullarında tane verimi ve sakız içeriği yönünden uygun olan sakız fasulyesi genotiplerinin geliştirilmesi, sakız fasulyesi için en uygun çevrelerin tespit edilmesi, elde edilen sakızın teknolojik özelliklerinin belirlenmesi ve sakız alındıktan sonra kalan posanın yem özelliklerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Materyal olarak Hindistan ve Pakistan?dan temin edilen popülasyonlar içerisinden Çanakkale sulu koşullarında 2011?2015 yılları arasında teksel seleksiyon ile seçilen saf hatlardan olumlu özellikleri (Çanakkale koşullarına tane verimi, olgunlaşma süresi, hastalıklara dayanıklılık vb. yönünden uyum sağlayan) taşıyan 86 adet hat ile Hindistan?da tescil ettirilmiş 4 çeşit kullanılmıştır. Projenin birinci yılında, Çanakkale (2 set), Bandırma (2 set), Burhaniye (2 set), İzmir (Bayındır), Kahramanmaraş (Merkez), ve Bingöl (Merkez) lokasyonlarında standart çeşitler ile hatları toplam 9 çevrede 41 özellik ( tane verimi, tohum, fenolojik, sakız ve yem) yönünden karşılaştırmak amacıyla dikdörtgen latis (9 x 10) deneme desenine göre 3 tekerrürlü denemeler kurulmuştur. Bu faaliyetlerin sonucuna göre tane ve sakız verimi ile sakız özellikleri yönünden en yüksek değerlere sahip olan 25 adet hat belirlenmiştir İkinci ve üçüncü yıllarda ise belirlenen 25 adet hat ve 4 standart çeşit ile aynı lokasyonlara ilave olarak Isparta (Merkez) lokasyonunda tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak toplam 14 adet deneme (2 yıl 7 lokasyon) kurulmuştur. Denemelerde tane verimi, tohum, fenolojik, sakız ve yem özelliklerinden oluşan toplam 41 adet özellik incelenmiştir. Elde edilen sonuçların değerlendirilmesinde farklı stabilite parametreleri ile GGE-biplot yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntemler ile deneme kurulan çevreler arasında yıllara değişmekle birlikte en uygun çevrelerin sırasıyla, Kahramanmaraş, İzmir, Çanakkale ve Burhaniye çevrelerinin olduğu, Bingöl ve Isparta çevrelerinin ise uygun olmadığı, hatlar arasında ise en iyilerin 23, 12, 13 ve 16 nolu hatların olduğu belirlenmiştir. En iyi olan hatlardan bir tanesinin ülkemizin ilk sakız fasulyesi çeşitleri olarak tescillenmesi için Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi?ne müracaatı için hazırlıklar devam etmektedir.Öğe Türkiye'nin değişik illerinden toplanmış yerel kışlık ekmeklik buğday çeşitlerinden seçilen saf hatların kalite özellikleri ve bazı önemli fungal hastalıklara karşı reaksiyonlarının belirlenmesi(2014) Akçura, Mevlüt; Kökten, Kağan; Göçmen, Aysun Akcaçık; Aydoğan, Seydi; Akan, Kadir; Kılıç, Hasan; Mert, Zafer[Abstract Not Available]
