Yazar "Gazel, Deniz" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 6 / 6
  • [ X ]
    Öğe
    Çanakkale’de hızla önlenen bir tularemi salgınının epidemiyolojik olarak değerlendirilmesi
    (2011) Otkun, Tatman Müşerref; Akçalı, Alper; Karadenizli, Aynur; Özbey, Nilgün; Gazel, Deniz; Şener, Alper; Güçlü, Oğuz
    Tularemi, Francisella tularensis tarafından oluşturulan ve dünyada kuzey yarım kürede görülen bir hastalıktır. Türkiye’de daha az virülan olan F.tularensis subsp. holarctica ile oluşan orofaringeal enfeksiyonlar daha sık görülmektedir. Bu çalışmada, Aralık 2009 tarihinde Çanakkale’nin Biga ilçesinde bildirilen olgular sonrasında bölgede gerçekleştirilen epidemiyolojik araştırma ve sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çanakkale Biga ilçesi Balıklıçeşme ve Sinekçi köylerinden iki askerde tularemi bildirimi üzerine, adı geçen köylerde salgın araştırılması amacıyla su örnekleri, boğaz, yara sürüntü örnekleri ve serum örnekleri alınmıştır. Alınan örneklerin kültürleri koyun kanlı, sisteinli kalp agarda (antibiyotikli) yapılmıştır. Besiyerleri 37°C’de, %5 CO2’li ortamda inkübe edilip 10 güne kadar takip edilmiştir. Şüpheli koloniler F.tularensis antiserumu kullanılarak lam aglütinasyon testi ile kontrol edilmiştir. Serumlarda tüp aglütinasyon yöntemi ile antikor varlığı araştırılmıştır. Aglütinasyonu pozitif bulunan tüm serum örnekleri çapraz reaksiyon yönünden Rose Bengal testi ile kontrol edilmiştir. Ayrıca, su ve sürüntü örneklerinde ISFtu2 genine ait prob ve primerler kullanı-larak gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (RT Taqman PCR; Quantica, Techne Inc, İngiltere) uygulanmıştır. Yapılan kültürlerde üreme saptanmamış; ancak 16 su örneğinin sekizinde, bir lenf bezi akıntısından alınan sürüntüde ve bir boğaz sürüntüsünde F.tularensis PCR’si pozitif bulunmuştur. Alınan 115 serum örneğinin 36’sında 1:20-1:1280 titre aralığında seropozitiflik tespit edilmiştir. İki olguda 1:1280 titrede pozitiflik ve akut klinik bulgular saptanmış ve bu olgular tularemi tanısı ile tedavi edilmiştir. Bu olguların birinde lenf bezi akıntısının PCR’si pozitif iken, diğerinde örnek alınamadığı için PCR çalışılmamıştır. Akut enfeksiyon saptanan bu iki olguda ve seropozitif bulunan diğer 34 olguda epidemiyolojik tek ortak nokta şebeke suyu kullanımıdır. Balıklıçeşme köyünde osmoz yöntemi ile arıtılan suyun içme suyu olarak kullanıldığı belirlenmiştir. Ancak Balıklıçeşme köyünde osmoz öncesi ve sonrası suda ve Sinekçi köyü şebeke suyunda F.tularensis PCR’sinin pozitif olması ve tek ortak noktalarının bu olması nedeniyle su kaynaklı bir salgın olduğuna karar verilmiştir. Köylerde düzenli klorlamanın önemi vurgulanıp, otomatik klorlama cihazı alınması sağlanmıştır. Bu sayede hızlı bir şekilde salgının büyümesi engellenmiştir. Boğaz ağrısı, ateş ve 2 cm’den büyük lenfadenopati ile seyreden, kullanılan beta-laktam antibiyotiklere cevap vermeyen olgularda ayırıcı tanıda tularemi akla getirilmeli ve tanısı için gerekli olan özel testler istenmelidir. Su sanitasyonunun ve klorlamanın önemi hakkında bu konuyla ilgilenen birimlere ve halka devamlı eğitimler verilmelidir.
  • [ X ]
    Öğe
    Epidemiological Evaluation of a Rapidly-Prevented Tularemia Outbreak in Canakkale Province, Turkey
    (Ankara Microbiology Soc, 2011) Otkun, Muserref Tatman; Alper Akçalı; Karadenizli, Aynur; Ozbey, Nilgun; Gazel, Deniz; Sener, Alper; Guclu, Oguz
    Tularemia is a disease caused by Francisella tularensis and widely seen at northern hemisphere of the world. In Turkey, oropharyngeal infections caused by a less virulent serotype F.tularensis subsp. holarctica are more prevalent. The aim of this study was to present the results of an epidemiological research performed after the detection of tularemia cases from Biga county of Canakkale province, Turkey, in December 2009. Following the report of two tularemia suspected cases from two villages (Baliklicesme and Sinekci) of Biga, an epidemiological investigation was undertaken to inspect the situation in this area. Water samples, clinical samples as throat swabs, wound swabs and serum samples were collected. Samples were cultured on heart agar supplemented with sheep blood, cysteine and antibiotics. Cultures were incubated at 37 degrees C in 5% CO(2) and followed for 10 days. Suspected colonies were identified by slide agglutination test using F.tularensis antisera. F.tularensis antibodies were investigated by standard tube agglutination method. Positive results obtained with agglutination test were also checked for a probable cross-reaction with Brucella antibodies by Rose-Bengal test. Water and wound samples were investigated using real-time polymerase chain reaction (RT Taqman PCR; Quantica, Techne Inc, UK) with probe and primers specific for ISFtu2 gene. All of the cultures yielded negative results, however eight of 16 water samples, one lymph node aspirate and one throat sample were found positive in F.tularensis TaqMan RT-PCR test. In tube agglutination test positive antibody titers between 1:20-1:1280 were detected in 36 of 115 serum samples. Two cases with antibody titers of 1:1280 and accompanying acute clinical findings, were diagnosed as tularemia and treated accordingly. Lymphatic drainage fluid samples obtained from one of these patients yielded positive result in PCR, however clinical sample could not be obtained from the other patient. The only epidemiological linkage between these acute cases (n= 2) and the other seropositive subjects (n= 34) was the use of local water supply system. It was learned that water obtained through reverse osmosis system had been used as drinking water at Baliklicesme village. Pre- and post-reverse osmosis system water samples from Baliklicesme village and samples from water supply of Sinekci village revealed positive results for F.tularensis by PCR. Since the only epidemiological relation between these two villages was using local water supply, tularemia cases encountered in this area were attributed to a water-borne epidemic and an automatic chlorination system was set up at each water reservoir in these villages. The establishment of these preventive measures curbed the growth of the epidemic. The cases presenting with throat sore, fever, lymphadenopathy (more than 2 cm), non-responsive to beta-lactam antibiotics, should be further investigated for tularemia. This work emphasizes that systematic setup and control of water disinfection systems are crucial to prevent tularemia outbreaks. Community and related authorities should be educated about the importance of water sanitation and chlorination.
  • [ X ]
    Öğe
    In vitro activity of methylene blue and eosin methylene blue agar on colistin-resistant A. baumannii: an experimental study
    (Microbiology Soc, 2019) Gazel, Deniz; Otkun, Muserref Tatman; Alper Akçalı
    Introduction. Colistin is a last-resort antibiotic used against carbapenem-resistant Acinetobacter baumannii (AB); however, colistin resistance has been reported recently. Methylene blue (MB) is used in microbiology for staining, and in medicine as an antidote drug. Aim. We aimed to investigate the antimicrobial effects of MB and eosin methylene blue (EMB) agar against colistin-resistant AB strains. Methodology. Firstly, a standard strain and AB clinical isolate were included in the study. After determining MICs, two strains were transformed into colistin-resistant forms, using Li's method. At each step, new MICs were determined and subcultures were inoculated onto EMB and sheep blood agar (SBA). Colistin MICs of the subcultures were also determined using Mueller-Hinton agar (MHA) containing MB. Secondly, colistin-resistant clones from 31 multidrug-resistant AB clinical isolates were screened to investigate their susceptibilities to EMB agar. Results. In the first round, MICs of both strains had risen to 64 mu g ml(-1). Subpopulations with high colistin resistance were inhibited by MB and EMB agar, but could grow well on SBA. In MHA plates containing MB, the MICs decreased to 0.5 mu g ml(-1) for colistin-susceptible or moderately resistant clones. Additionally, clones with high colistin resistance showed atypical colony morphology on SBA. In the second round, 35% of the clinical isolates, which had gained resistance to colistin, were inhibited by EMB agar. Conclusion. MB may have inhibitory effects against colistin-resistant AB. Secondly, using only EMB agar for subculturing may cause missing of colistin-resistant strains.
  • [ X ]
    Öğe
    Investigation of Colistin Heteroresistance and Some Factors Affecting Heteroresistance in Carbapenem-Resistant A. baumannii Strains
    (Galenos Yayincilik, 2017) Gazel, Deniz; Tatman Otkun, Muserref
    Introduction: Colistin can be used in patients infected with carbapenem-resistant Acinetobacter baumannii complex (CR-ABC), but recently resistance to colistin and heteroresistance have been reported. In this study we aimed to investigate the colistin heteroresistance rates and the effects of colistin and its combinations on colistin heteroresistance/resistance development in CR-ABC strains in our hospital. Materials and Methods: Heteroresistance analysis was performed on CR-ABC isolates and standard ABC strain [American Type Culture Collection (ATCC) 19606)] strain. To investigate hidden heteroresistance, the isolates were exposed to colistin at sub-inhibitory concentrations. 'Time-kill' study was performed on the standard strain and a clinical strain for colistin. Serial passage test was performed to investigate the effects of drug combinations on heteroresistance/resistance development. Results: In the first heteroresistance analysis test, all strains were found to be non-heteroresistant. However, after sub-inhibitory exposure to colistin, colistin heteroresistance/resistance developed in all isolates. In serial passages, colistin-rifampicin and colistin-tigecycline (Col+Tig) combinations were found to be effective and prevented growth of colistin-resistant sub-populations even at sub-inhibitory doses. Colistin- gentamicin (Col+Gen) combination was not found to be effective against the clinical isolate while it was effective on ATCC strain. Colistin-fluconazole combination was found to be ineffective at all concentrations. Conclusion: In our study, it was shown that the strains which were detected to be non-heteroresistant could easily transform to heteroresistant/resistant forms after exposure to colistin. Colistin-rifampicin and Col+Tig combinations were found to be effective and prevented the emergence of heteroresistance/resistance to colistin even at low concentrations. At low concentrations, Col+Gen combination was ineffective against the clinical ABC isolate. Colistin- fluconazole combination failed to inhibit the emergence of resistant bacteria. Heteroresistance or resistance to colistin may easily develop because of inappropriate use of this antibiotic. To prevent this condition, colistin should be administrated at appropriate doses and in combination with the suggested antibiotics.
  • [ X ]
    Öğe
    Kolistin Dirençli Acinetobacter baumannii Suşlarına Vankomisinin İn-Vitro etkisi
    (2014) Gazel, Deniz; Gazel, Özlem Zanapalıoğlu; Akçalı, Alper; Otkun, Müşerref Tatman
    Amaç: Acinetobacter baumannii suşları normalde vankomisine dirençlidir. Çalışmamızda, vankomisinin kolistine dirençli hale gelmiş A. baumannii suşlarına karşı in-vitro etkinliğini araştırmayı amaçladık.Gereç ve Yöntem: Standart ATCC (American Type Culture Collection) 19606 A. baumannii suşu, aynı hastaya ait bir kolistin duyarlı ve bir kolistin dirençli A. baumannii suşu çalışıldı. Önce, kolistin duyarlı kan izolatı ve ATCC suşunun MİK (minimum inhibitör konsantrasyon) değerleri E-test (Oxoid, Birleşik Krallık) kullanılarak saptandı. Sonra, Li'nin yöntemi kullanılarak suşlar artan konsantrasyonlarda kolistine maruz bırakılarak kolistin dirençli klonlara dönüştürüldü. Vankomisin ve kolistin için yeni MİK değerleri saptandı. Kolistin dirençli BOS izolatı için de vankomisin ve kolistin MİK değerleri saptandı. Bulgular: Başlangıçta MİK değerleri, ATCC suşu ve kolistin duyarlı kan izolatı için 0.4 ?g/ml iken, kolistin maruziyeti ile dirençli forma dönüşüm sonrasında kolistin MİK değerleri sırası ile 48 ve 32 ?g/ml düzeyine yükseldi. Başlangıçta her iki suş da vankomisine karşı tamamen dirençli iken (>256 ?g/ml), dönüşüm sonrasında vankomisin MİK değerleri azaldı ve sırası ile 0.5 ve 3 ?g/ml düzeyine indi. BOS izolatı için vankomisin ve kolistin MİK değerleri sırasıyla 128 ve 12 ?g/ml olarak saptandı.Sonuçlar: Dönüşüm sonrasında, kolistin için MİK değerleri yüksek düzeylere çıkarken, vankomisin için MİK değerleri düşmüştür. Bu nedenle vankomisin ve kolistin MİK değerleri arasında ters orantı olabileceği öngörülebilir. MİK değerleri 32 ?g/ml üzerinde olan A.baumannii suşları için vankomisin inhibitör aktiviteye sahip olabilir. Bu çalışmada, kolistine direnç geliştiren suşların vankomisin MİK değerinin düştüğü gösterilmiştir. Vankomisin-kolistin kombine kullanımının, kolistin dirençli suşların seçilimini engellediğini göstermek için in-vitro sinerjik etki çalışması yapılmalıdır
  • [ X ]
    Öğe
    Yoğun bakım ünitelerinde kan kültürlerinden izole edilen karbapenem dirençli A. baumannii complex izolatlarında kolistin heterojen direncinin ve buna etki eden bazı faktörlerin araştırılması
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2013) Gazel, Deniz; Otkun, Müşerref Tatman
    Acinetobacter baumannii complex (ABC) hastane enfeksiyonlarında en önemli etkenlerdendir. Çoklu ilaç dirençli ABC enfeksiyonlarında kullanılan karbapenemlere karşı direnç gelişmeye başlamıştır. Kolistin, karbapenem dirençli ABC (CR-ABC) enfeksiyonlu hastalarda kullanılabilecek seçeneklerdendir, ancak son zamanlarda kolistin için de heterodirenç/direnç bildirilmeye başlanmıştır. Amaç: Hastanemizde izole edilen CR-ABC suşlarında, kolistin heterojen direnç oranını ve antimikrobiyal kullanımı ile heterojen direnç seçilimi ve/veya direnç gelişimi arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Standart ABC suşu ve yoğun bakımda kan kültüründen izole edilen bir suşu kullanarak, kolistin ile rifampisin, tigesiklin, gentamisin ve flukonazol ikili kombinasyonlarının heterodirenç/direnç oranı üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Yöntem-Bulgular: Yoğun bakım ünitelerinde kan kültürlerinden izole edilen otuzbir CR-ABC izolatı ve ATCC 19606 ABC suşu üzerinde heterojen direnç analizi yapıldı, hiçbir suşda heterodirenç saptanmadı. Seçilen bir CR-ABC suşunda ve standart suşda yapılan populasyon analizi sonuçları önceki heterodirenç araştırması sonuçlarını doğruladı. Gizli heterodirenç/direnci ortaya çıkarabilmek için, izolatlar sub-inhibitör konsantrasyonlarda kolistine maruz bırakıldığında tüm izolatlarda kolistine direnç gelişti. Standart suş ve seçilmiş izolat üzerinde kolistin için time-kill çalışmaları yapıldığında her iki suşda tüm konsantrasyonlarda 6. saatten sonra yeniden üreme gözlemlendi. Kombinasyon denemelerinden kolistin-rifampisin, kolistin-tigesiklin kombinasyonları sub-inhibitör dozda bile kolistin dirençli alt populasyonların üremesini engelledi. Kolistin-gentamisin kombinasyonu ATCC suşu için etkili iken, klinik izolat için 64xMİK dozuna kadar etkili olamadı. Sadece kolistin ve kolistin-flukonazol kombinasyonu etkisiz bulundu ve her iki suş da kolistin dirençli klonlara dönüştü. Sonuç: Uygunsuz kolistin kullanımı ile bu antibiyotiğe karşı direnç kolaylıkla gelişebilir. Bunu engellemek için kolistin, önerilen antibiyotikler ile kombine olarak uygun dozda kullanılmalıdır. Anahtar kelimeler: Acinetobacter baumannii, karbapenem direnci, heterodirenç, kombinasyon, kolistin