Yazar "Dalfidan, Fazilet" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 9 / 9
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe A Meta-Theoretical Discussion on Strengthening the Processual-Relational Sociology of Childhood(İlmi Etüdler Derneği, 2023) Dalfidan, FaziletThe relational sociology of childhood often has a structural character; however, the main problem is that the structural character largely confines the ontological turn in childhood studies. This is related to the fact that how structures are understood in relational analysis is mostly based on a one-way perspective: Structures are systems of human relations between social positions. In this context, this article problematizes the structural character of relational childhood ontology. In order to overcome the problem, we should trace alternative relational conceptualizations and show how we can work them in relational childhood sociology. Based on the processual character in hybrid-relational childhood ontology, this article argues which features of Elias and Depelteau's relational ontologies can be included in the relational ontology of childhood in order to strengthen the understanding of interdependence relations at the interactional level. The aim of the article is to make a theoretical contribution to the strengthening of the processual character in the relational analysis of childhood by drawing attention to the need for processual-relational childhood ontology as an alternative to the structural-relational perspective. Looking at children's agency from a processual-relational perspective will further reveal the potential and capacity of children to transform their social worlds and social fields.Öğe A Meta-Theoretical Introduction to Reconceptualizing Structure in the Relational Sociology of Childhood(İlmi Etüdler Derneği, 2023) Dalfidan, FaziletThe relational sociology of childhood often has a structural character. This is related to regarding structures as having a causal power that exists analytically apart from agency, ontologically prior to agency. In this context, this article problematizes the understanding of structure in relational childhood sociology. Based on the concept of structure in hybrid-relational childhood ontology, this article argues which features of Elias and Dépelteau's relational ontologies can be included in the relational ontology of childhood in order to strengthen the understanding of structure positioned in interdependence relations. The aim of the article is to make a theoretical contribution to the reconceptualization of structure in relational analysis of childhood by drawing attention to the need for an interactional-relational childhood ontology as an alternative to the structural-relational perspective. Looking at children's agency from an interactional-relational perspective will further reveal their potential to disrupt the taken for granted conceptualizations and sense-making of children's social worldsÖğe A Phenomenological Model of Child Poverty: A Research on the StateSubsidized Children in Istanbul(2020) Dalfidan, FaziletAlthough the static dimension of child poverty, which corresponds to deprivations experienced in dailylife, is a field of interest in both research and policy, study of the dynamic dimension of child poverty,which corresponds to children’s reactions, is mostly neglected in Turkey. Based on this deficiency, this studyfocuses on poor child types in relation to the findings obtained as a consequence of the phenomenologicalinvestigation of children’s coping strategies with poverty in daily life. The findings rely on field research,which was conducted with children between the ages of 11 and 15 living in the poor regions of Istanbuland state-subsidized ones. The differences among poor children were divided into four different child types:Rescuer child, substituting child, foundation-integrated child, and protectionist child. This typology, whichis the outcome of the phenomenological approach, was expressed as the phenomenological model of childpoverty. This model has brought both the heterogeneous quality of child poverty and structural and culturalfactors neglected in coping strategies into the forefront. Besides, the agency possibilities of poor children incertain contexts are revealed by means of this model.Öğe Çanakkale’deki Rüzgâr Enerjisi Santrallerinin Kırsal Sürdürülebilirliğe Etkileri(2024) Sağlam, Nesibe Ayşe; Dalfidan, Fazilet; Kızıltepe, Betülİklim değişikliğini azaltma politikaları bağlamında, Türkiye’de rüzgâr enerjisi gelişiminin kırsal topluluklar açısından sürdürülebilir olup olmadığı yerel ve ulusal politika gündeminin önemli konularından biri olmalıdır. Bu bağlamda bu çalışma, Çanakkale’deki Rüzgâr Enerjisi Santrallerinin (RES) yakınındaki kırsal toplulukların çevresel ve sosyal sürdürülebilirliğini nasıl etkilediğine odaklanmaktadır. Çevresel sürdürülebilirlik temiz enerji ve orman, biyo-çeşitlilik ve habitat üzerindeki etki; sosyal sürdürülebilirlik ise sosyal katılım, sosyal adalet ve eşitlik ve topluluğun yaşam kalitesi, yaşam alanları çerçevesinde değerlendirilmektedir. Çalışmanın verileri, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseninden yararlanılarak elde edilmiştir. Araştırmanın örneklemini, Çanakkale’deki RES şirket çalışanları ve kurulum alanlarındaki yerel aktörler oluşturmaktadır. Ocak-Mart 2023 tarihleri arasında gerçekleştirilen görüşmelerde bölge halkı, yerel paydaşlar ve RES şirketleri için üç ayrı yarı yapılandırılmış mülakat formu kullanılmıştır. Araştırmada bölge halkından 47, yerel paydaşlardan 7 ve RES şirket çalışanlarından 2 kişi olmak üzere toplamda 56 kişi (18 kadın, 38 erkek) ile görüşülerek veriler toplanmıştır. Veriler, MAXQDA programında temalara ayrılarak kodlanmış ve analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, Çanakkale kırsalında RES’ler, temiz enerji oluşuyla çevreyle uyumlu ve çevresel sürdürülebilirliğe katkı sağlarken; ormansızlaşma, biyo-çeşitlilik ve habitat üzerinde baskı oluşturmasıyla çevresel sürdürülebilirliği tehdit etmektedir. RES’ler, kurulum aşamasındaki planlama sürecine bölge halkının sosyal katılımı (Çevresel Etki Değerlendirmesi-ÇED- ve alternatif mekanizmalar) ve köylerin ortak kullanım alanlarının iyileştirilmesi için (okul, yol, cami, altyapı hizmetleri vb.) yapılan sosyal destekler ile sosyal adalete, eşitliğe ve sürdürülebilirliğe katkı sağlamaya çalışmaktadır. Bununla birlikte RES’ler, kurulum alanlarıyla ilişkili olarak gürültü, sağlık ile ilgili endişeler gibi etkileriyle bölge halkının yaşam kalitesinin düşmesine ve arazi kullanımının değişmesiyle sosyal yaşam alanlarının (tarım, mera, piknik, gezinti, manzaralı yerlerin azalması vb.) kısmi olarak sınırlanmasına yol açarak sosyal sürdürülebilirlik üzerinde baskı oluşturmaktadır. Netice olarak Çanakkale kırsalında RES’lerin çevresel ve sosyal sürdürülebilirliğe hem katkı sağlayan hem baskı oluşturan iki yönlü bir karaktere sahip olduğu anlaşılmaktadır.Öğe KIRSAL MEKÂNIN YENİDEN ÜRETİMİNDE RÜZGÂR ENERJİSİ SANTRALLERİNİN ROLÜ: ÇANAKKALE ÖRNEĞİ(2025) Kızıltepe, Betül; Dalfidan, Fazilet; Saglam, Nesibeİklim değişikliğini azaltma politikalarının bir parçası olan yenilenebilir enerjiye geçişin kırsal mekânda yoğunlaşması, mekânsal dönüşüme yol açmaktadır. Bu araştırmada, yenilenebilir enerji türlerinden biri olan rüzgâr enerjisi gelişiminin kırsal mekânı nasıl dönüştürdüğü ve dönüşüm mekanizmalarının neler olduğu Çanakkale örneğinde analiz edilmektedir. Araştırmada durum çalışması deseni kullanılarak rüzgâr enerjisi santrali (RES) şirketleri, yerel paydaşlar ve bölge halkı olmak üzere üç farklı katmandan veri toplanmıştır. Amaçlı örneklem aracılığıyla 56 kişiyle görüşülmüştür. Araştırmanın verileri, RES’lerin kurumsal yapılanmasını oluşturan merkeziyetçi karar mekanizmalarının ve neoliberal politikaların kırsal mekânı farklılaştırarak rüzgâr enerjisinin mekânına dönüştürmeye başladığını göstermektedir. Kırsal mekânın enerji şirketlerine kiralanmasıyla rüzgâr enerjisi yeni sermaye birikim aracına, kırsal mekân ise sermaye birikiminin yeniden dağıtım öznesine dönüşmektedir. Bu süreçte merkeziyetçi karar mekanizmalarının neoliberal politikalarla uyumlu olacak şekilde düzenleyici çerçeveyi oluşturduğu böylece lisans, ihale, teşvik gibi farklı unsurları yasal ve kurumsal düzeyde şekillendirdiği; özelleştirme ve kamulaştırma mekanizmalarını kullandığı gözlemlenmiştir. Düzenleyici çerçeve ve kurumsal mekanizmalar aracılığıyla rüzgâr enerjisi peyzajının kırsal mekânda eşitsiz geliştiği; mülksüzleş(tir)me formuyla yeşil kurban bölgelerinin oluşma riskini taşıdığı anlaşılmıştır.Öğe Sociological Perspective on Child Poverty: A Critical Literature Review(Istanbul Univ, Methodology & Sociology Research Center, 2020) Dalfidan, FaziletThe objective of this article is to comprehend how and from which perspective sociology focuses on child poverty and to explore the way it poses the problem. In this context, the article reveals the main contents and general character of sociological perspectives on child poverty and discusses the deficiencies, limitations, and prejudices of the literature through an investigation into which approaches are adopted and which themes are focused on. A critical literature review method was used in the article. Two approaches emerged: the structural and phenomenological approaches. Based on these approaches, some results were obtained. These were that, within the structural approach, a child-oriented research approach is lacking since the focus is on such factors as family structure, race/ethnicity, space/neighbourhood, gender, social expenditures/support applications. The gender dimension particularly needs to be considered as a prominent theme in childcare. The quality of the relationship with the social policy field is significant for the literature in terms of both social policy as an integral dimension of child poverty as well as methodological limitation and constraint- lack of child-specific statistical data production. Finally, our research concluded that the number of macro-oriented studies that have adopted a structural approach was not high because of the limitation and constraint of statistical data production in the literature in Turkey.Öğe Sosyolojide Çocukluğun ve Çocukların Yeri: Çocukluk Sosyolojisinin Erken Dönem Kurumsallaşma Sorunları Üzerine Bir Tartışma(İstanbul Medeniyet Üniversitesi, 2020) Dalfidan, Fazilet1980’lerin ortalarından itibaren sosyolojide ortaya çıkan çocukluğa ve çocuklara yönelik yeni ilgi kısa sürede -1990’lar boyunca- ayrı bir alt disiplin olarak kurumsallaşma çabalarına evrilmiştir. Bu erken dönem kurumsallaşma pratiği disiplinlerarası yaklaşım, sosyoloji derneklerinin örgütlenme biçimi, öncü ve kurucu çalışmalarda sosyolojik teori ile kurulan ilişkinin niteliği gibi temel eğilimler çerçevesinde gerçekleşmiştir. Fakat bu temel eğilimlerin çocukluk sosyolojisinin ana akım sosyolojideki -sosyolojinin temel alanlarındaki- yerini sorunsallaştırarak onun bir alt disiplin olarak sosyolojinin merkezinde değil çeperinde konumlanmasına yol açtığı görülmektedir. Buradan hareketle makalenin temel argümanı günümüzde çocukluk sosyolojisinin sosyolojinin çeperinde konumlanmasının onun erken dönem kurumsallaşma pratiği ile yakından ilişkili olduğudur. Makalenin amacı, erken dönem kurumsallaşma pratiğindeki temel eğilimlerin çocukluk sosyolojisinin ana disiplindeki statüsünü nasıl ‘sorunlu’ hale getirdiğini tartışmaktır. Tartışma güçlü/sağlam bir sosyoloji kimliği geliştirmeden benimsenen disiplinlerarası yaklaşım, çocuk-yetişkin ikiliğine düşen kavramsal özerklik pratiği ve sosyoloji kuramlarıyla “yetersiz/zayıf” ilişki kurma iddiaları etrafında şekillenmektedir. Ayrıca makalenin diğer amacı bu soruna ilişkin alternatif yolların gerekliliğini vurgulamaktır. Bu bağlamda alternatif disiplinlerarası yaklaşım olarak sosyolojinin diğer alt disiplinleri ile ilişki kurma ve kuramsal olarak ilişkisel yaklaşım gibi eğilimler çocukluk sosyolojisini ana akım sosyolojinin odağına çekmeye imkân sağlayabilirÖğe The Implicit Agenda in Ziya Gökalp's Thought on Modernization: The Discussion of Elite Culture-Folk Culture Dichotomy and Synthesis(Afyon Kocatepe University, 2024) Dalfidan, FaziletThis study argues that Gökalp's implicit agenda in his modernization thought is the societal dichotomy between elite culture and folk culture. My aim is to discuss Gökalp's analyses of Ottoman-Turkish modernization—his early critiques of Westernization and alternative modernization model—on the basis of the elite culture-folk culture dichotomy. The main question of this paper is how Gökalp established a relationship between Ottoman-Turkish modernization and the societal dichotomy between elite culture and folk culture. In this context, Gökalp's critiques of the Tanzimat intellectuals, the role of intellectuals in Gökalp's model of modernization, and the principle of "toward the people" which is one of the fundamentals of Turkism, are analyzed through the concepts of 'hars', 'tehzib', and 'civilization’. According to this analysis, the dichotomy and synthesis of elite culture and folk culture bear traces of the dichotomy and synthesis of culture and civilization. Gökalp believes that the societal dichotomy manifested as the disconnection between folk culture and elite culture is an important dynamic in the problematization of early Ottoman-Turkish modernization, and that this disconnection is mutually constructed. Gökalp's program for modernization is essentially an effort and initiative to overcome the disconnection between elite culture and folk culture; thus, he has adopted the ideal of establishing a relational model of modernization based on the concept of 'tehzib' and through the principle of 'towards the people. Gökalp viewed the synthesis between elite culture and folk culture as a mechanism for social solidarity and integration within Ottoman-Turkish society. He has highlighted the role of education and intellectuals in the dichotomy and synthesis of elite culture and popular cultureÖğe The key mechanisms in social acceptance of wind farms from energy justice perspective: a case study in Turkey(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2025) Dalfidan, Fazilet; Kızıltepe Ceylan, Betül; Sağlam, Nesibe AyşeBased on a case study in Çanakkale province of Turkey, this article examines the mechanisms of social acceptance in the development of wind farms in Turkey from the perspective of energy justice. Through the analysis of in-depth interviews, we identify that Environmental Impact Assessment (EIA) as a tool for social participation, and community benefits as a compensatory mechanism are key mechanisms influencing qualified community acceptance, which we define as the character of social acceptance. By questioning how these mechanisms operate, we incorporate the embedded power and sovereignty relations within the social dimension of wind farms into our analysis.
