Yazar "Ata, Batuhan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Association between multimorbidity and postoperative mortality in patients undergoing major surgery: a prospective study in 29 countries across Europe(John Wiley and Sons Inc, 2024) Kamarajah, Sivesh K.; Kouli, Omar; Ahuja, Shalini; Blackwell, Sue; Dhesi, Jugdeep Kaur; Moonesinghe, Suneetha Ramani; Morton, Ben; Ata, BatuhanBackground Multimorbidity poses a global challenge to healthcare delivery. This study aimed to describe the prevalence of multimorbidity, common disease combinations and outcomes in a contemporary cohort of patients undergoing major abdominal surgery. Methods This was a pre-planned analysis of a prospective, multicentre, international study investigating cardiovascular complications after major abdominal surgery conducted in 446 hospitals in 29 countries across Europe. The primary outcome was 30-day postoperative mortality. The secondary outcome measure was the incidence of complications within 30 days of surgery. Results Of 24,227 patients, 7006 (28.9%) had one long-term condition and 10,486 (43.9%) had multimorbidity (two or more long-term health conditions). The most common conditions were primary cancer (39.6%); hypertension (37.9%); chronic kidney disease (17.4%); and diabetes (15.4%). Patients with multimorbidity had a higher incidence of frailty compared with patients ≤ 1 long-term health condition. Mortality was higher in patients with one long-term health condition (adjusted odds ratio 1.93 (95%CI 1.16–3.23)) and multimorbidity (adjusted odds ratio 2.22 (95%CI 1.35–3.64)). Frailty and ASA physical status 3–5 mediated an estimated 31.7% of the 30-day mortality in patients with one long-term health condition (adjusted odds ratio 1.30 (95%CI 1.12–1.51)) and an estimated 36.9% of the 30-day mortality in patients with multimorbidity (adjusted odds ratio 1.61 (95%CI 1.36–1.91)). There was no improvement in 30-day mortality in patients with multimorbidity who received pre-operative medical assessment. Conclusions Multimorbidity is common and outcomes are poor among surgical patients across Europe. Addressing multimorbidity in elective and emergency patients requires innovative strategies to account for frailty and disease control. The development of such strategies, that integrate care targeting whole surgical pathways to strengthen current systems, is urgently needed for multimorbid patients. Interventional trials are warranted to determine the effectiveness of targeted management for surgical patients with multimorbidity.Öğe Effectiveness of Duct Excision Procedures in Detecting Preneoplastic and Malignant Lesions in Pathological Nipple Discharge: A Retrospective Cohort Study(Wiley, 2025) Ata, Batuhan; Karadag, Volkan; Cetin, KenanBackground and Aims: Nipple discharge ranges from benign to pathological, indicating inflammation or epithelial proliferation. In 5%-28% of cases, pathological nipple discharge (PND) may indicate breast carcinoma. Our objective was to evaluate the detection rates of malignant and high-risk lesions (HRL) in patients undergoing major duct excision (MDE) and microductectomy for diagnostic purposes due to PND and to assess the need for re-excision in malignancies. Method: Patients diagnosed with PND between October 2015 and December 2023 underwent duct excision procedures after physical, imaging, and histopathological examinations, if necessary. Patients with malignancies detected by histopathological evaluation underwent oncological procedures and were excluded from the study. Results: Among 118 patients, 80 underwent microductectomy and 38 underwent MDE. Intraductal lesions (ILs) were detected in 62% of cases, with higher detection rates in the microductectomy group (69% vs. 47%, p < 0.03). Of these lesions, 23 were classified as HRL (24% in the microductectomy group vs. 11% in the MDE group, p = 0.09). Malignancy was detected in 16 patients (13.6%), with a higher rate in the MDE group (18% vs. 11%, p = 0.3). Five patients required re-excision for clear surgical margins, with no significant difference between the groups (microductectomy: n = 2; MDE: n = 3, p = 0.3). Conclusion: The malignancy detection rate was slightly higher in the MDE group; however, this difference was not statistically significant. Similarly, there was no significant difference in the need for re-excision. Microductectomy, which preserves lactation function, may be preferred for premenopausal individuals or those considering future pregnancies when clinical presentation supports single-duct involvement. The differing distribution of IL and HRL between procedures reflects the pathology associated with their respective clinical indications rather than a difference in diagnostic performance.Öğe Knowledge and attitudes toward HIV/AIDS among Turkish clinical medical and dental students(Wiley, 2025) Sezer, Berkant; Aydogdu, Tugba; Ata, BatuhanObjectives: Despite advances in HIV/AIDS treatment and prevention, persistent knowledge gaps and stigmatizing attitudes among healthcare trainees emphasize the need for early educational interventions to promote ethical and non-discriminatory care for people living with HIV/AIDS (PLWHA). This study aimed to assess and compare HIV-related knowledge and attitudes among clinical medical and dental students. Methods: A cross-sectional, questionnaire-based survey was conducted among clinical-level students at a public university in T & uuml;rkiye. Participants included fourth- to sixth-year medical students and fourth- to fifth-year dental students. The questionnaire assessed general HIV/AIDS knowledge, transmission routes, post-exposure prophylaxis and attitudes toward PLWHA. Data were analysed using descriptive statistics, independent samples t-test, Mann-Whitney U test and chi-square tests. Results: Of 528 eligible students, 504 completed the survey (260 medical, 244 dental). Medical students scored significantly higher than dental students across all knowledge domains (p < 0.001) and demonstrated more positive attitudes (p < 0.001). However, both groups' overall knowledge levels were categorized as weak, and their attitudes remained negative. Common misconceptions included limited awareness of the Undetectable = Untransmittable principle, with only 11.5% of all students answering this item correctly, and false beliefs about transmission via casual contact, saliva, or shared utensils. Conclusions: While medical students performed better, widespread deficiencies and stigmatizing beliefs across both groups indicate a need for curriculum reform. HIV-related education should integrate biomedical content with ethical reasoning, stigma reduction, and patient-centred approaches. Early, experiential learning may help foster more informed and inclusive attitudes among future healthcare professionals.Öğe Patolojik meme akıntılarında cerrahi eksizyon yöntemlerinin tanısal rolü(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2025) Ata, Batuhan; Çetin, KenanAmaç: Meme başı akıntısı, kadınlarda sık karşılaşılan bir meme semptomudur. Akıntının büyük bir kısmı benign nedenlere bağlı olarak gelişse de, bazı olgularda premalign ya da malign meme lezyonlarının ilk bulgusu olabilir. Bu nedenle, ayırıcı tanıda dikkatli olunması ve uygun tanısal yaklaşımların seçilmesi büyük önem taşır. Minimal invaziv bir cerrahi yöntem olan mikroduktektomi, özellikle lokalize kanal patolojilerinin değerlendirilmesinde kullanılmakta ve son yıllarda klinik pratikte daha yaygın hale gelmektedir. Majör duktus eksizyonu (MDE) ise klasik yaklaşımlardan biri olup, daha geniş duktal dokunun çıkarılmasına dayanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, patolojik meme başı akıntısı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan hastalarda mikroduktektomi ile MDE yöntemlerini klinik, radyolojik ve histopatolojik bulgular açısından karşılaştırmak ve her iki yöntemin etkinliğini değerlendirmektir. Yöntem: Bu retrospektif karşılaştırmalı çalışmaya, Kasım 2020 ile Nisan 2025 tarihleri arasında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı'nda patolojik meme başı akıntısı nedeniyle opere edilen kadın hastalar dahil edilmiştir. Çalışmaya alınan hastalar, uygulanan cerrahi yönteme göre mikroduktektomi (Grup 1) ve majör duktus eksizyonu (Grup 2) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Hastalara ait veriler; yaş, cinsiyet, menopoz durumu gibi demografik bilgiler, akıntının rengi ve tipi, preoperatif ultrasonografi ve mamografi bulguları, sitoloji sonuçları ve postoperatif histopatolojik tanılar şeklinde detaylı olarak kaydedilmiştir. Tüm veriler, önceden hazırlanmış standart veri formu aracılığıyla prospektif olarak toplanmış ve SPSS yazılımı ile retrospektif olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Toplamda değerlendirilen hastalarda patolojik meme başı akıntısının en sık nedeni benign duktal papillom gibi iyi huylu lezyonlar olarak saptanmıştır. Bununla birlikte, hastaların %25,4'ünde premalign (atipik hiperplazi, ADH/AH) ve %13,6'sında malign (duktal karsinoma in situ - DCIS, invaziv duktal karsinom) lezyonlar tespit edilmiştir. Mikroduktektomi ve MDE grupları arasında malignite saptama oranları karşılaştırıldığında, MDE 6 grubunda bu oran daha yüksek olmakla birlikte fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Aynı şekilde, her iki grup arasında cerrahi sonrası reeksizyon gerekliliği açısından da anlamlı bir fark izlenmemiştir. Sonuç: Mikroduktektomi, lokalize kanal patolojilerinin tanı ve tedavisinde etkili bir yöntem olup, süt kanallarının bütünlüğünü koruduğu için özellikle doğurganlık planlayan veya emzirme çağında olan kadınlarda tercih edilebilir bir seçenek olarak öne çıkmaktadır. Ayrıca, mikroduktektomide, patolojik akıntıya neden olan kanal preoperatif dönemde dikkatli bir şekilde işaretlenerek hedeflenen duktusun sınırlı eksizyonu sağlandığından, lezyonun doğrudan çıkarılması mümkündür. Bu durum, mikroduktektominin tanısal doğruluğunu artırmakta ve gereksiz doku kaybını önlemektedir. Klasik radyolojik ve sitolojik yöntemler meme başı akıntısı etiyolojisinde yeterli tanı sağlamayabilir. Patolojik akıntı varlığında, görüntüleme ve sitoloji sonuçları normal olsa dahi, tanısal cerrahi müdahale gerekebilir. Mikroduktektomi, minimal invaziv yapısı ve fonksiyon koruyucu özellikleri nedeniyle uygun hastalarda güvenli ve etkili bir alternatif olarak değerlendirilebilir.
