Yazar "Aklan, Kenan" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • [ X ]
    Öğe
    Eşmûnî’nin Menârü’l-Hüdâ Adlı Eseri ve Vakf-İbtidâ ile İlgili Değerlendirmeleri
    (Artvin Çoruh University, 2024) Aklan, Kenan
    Anlamın tamam olduğu yerde durmak suretiyle sesi ve nefesi kesmeyi ifade eden “vakf” ile yine anlamın uygun olduğu yerden okumayı başlatma veya devam etme demek olan “ibtidâ” bir yandan okuyucuya sağlıklı bir tilavet imkânı vermesi bakımından kolaylık sayılırken diğer taraftan da Kur’an’ın manasını koruma ve daha iyi anlaşılmasında yardımcı bir disiplin olarak görülmektedir. Kıraat ve tefsir eserlerinde ilm-i kırâatin alt disiplini olarak addedilen vakf ve ibtidâya dair çeşitli eserler kaleme alınmış, bunların büyük çoğunluğu günümüze ulaşma imkânı bulabilmiştir. Hicrî on birinci yy. Mısırlı âlimlerden olan Abdülkerîm el-Eşmûnî’nin Menârü’hüdâ fi’l-vakf ve’l-ibtidâ adlı kitabı da bu doğrultuda kaleme alınmış önemli kaynaklardandır. Çünkü Eşmûnî kitabında, kendisinden önce telif edilmiş önemli vakf ve ibtidâ eserlerinden ve âlimlerin görüşlerinden istifade ettiği gibi, bazen kendi değerlendirmelerini de ortaya koyarak kanaatimizce bu alana önemli katkılarda bulunmuştur. Eserinde, birçok âyetin tahlilinde istifade ettiği başta âyet ya da hadis rivayeti olmak üzere kıraat ihtilafı, sarf-nahiv konuları, şiirler vb. unsurların varlığı müellifin ilmî yönden çok yönlülüğünün göstergesi sayılabilir. Çalışmamızda öncelikle Eşmûnî’nin hayatı ve ilmî şahsiyetiyle ilgili muhtasar bilgiler verildikten sonra Menârül’-hüdâ eserinin içeriği ana hatlarıyla zikredilecektir. Ardından müellifin, adı geçen eserde vakf ve ibtidâ taksimatına temas edilecektir. Bu esnada vakf ve ibtidâ ile ilgili gerek bazı âlimlerin gerekse müellifin şahsî kanaati kabul edilen görüşlerine de kısaca yer verilecektir. Çalışmanın, ülkemizde yürütülen akademik çalışmalarda vakf ve kıraat ilişkisini Eşmûnî ve eseri bağlamında inceleyen yeni araştırmalara katkı sunması hedeflenmiştir
  • [ X ]
    Öğe
    The Ibāzīs' Approach to the Seven Letters and the Mushāf Istinsāh
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2024) Aklan, Kenan
    In this article, the approaches of the scholars belonging to the Ibāzī school, which is said to be a moderate branch of the Khārijites and which continues to exist today, to the seven letters, one of the basic issues of the Qur'ān and the process of the Qur'ān becoming a Mushaf will be discussed. The nature and scope of the seven-letter concession, which manifested itself as the convenience granted to Muslims in the pronunciation of the words of the Qur'an with the spread of Islam, is still one of the issues that are still debated even today. Because there is no clear ruling on the nature of the seven letter concession in the hadiths on the subject. In this context, first of all, the prominent narrations and the views of the scholars on the issue of the seven letters will be discussed, and then, by applying the method of comparison, the approaches of the Ibāzīs to the seven letters will be given. The Holy Qur'an was not published while the Prophet was alive. The primary reason for this is the continuation of revelation. In this process, the Prophet was both dictating the verses that came down to him to the scribes of revelation and the Companions were memorizing these verses. However, shortly after the Prophet's death, the idea of collecting the verses of the Qur'an came to the fore and was put into practice. The gathering of the Qur'anic verses during the reign of Prophet Abū Bakr and the activities of reproducing and sending the manuscripts to certain centers during the reign of Prophet 'Uthman are important milestones in the context of human preservation of the Qur'anic text. In this context, the second part of the study will include the evaluations of the Ibāzī scholars regarding the Qur'ān's printing activities during the reign of Prophet 'Uthman. Our aim in the study is to show the points of divergence or overlapping aspects of the Ibāzī scholars from the prominent qiraat conceptions