Yazar "Şahin, Erkan Melih" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 20 / 72
  • Küçük Resim
    Öğe
    A Cross-Sectional Study on the Relationship Between Smartphone Addiction and Depression, Anxiety and Social Appearance Anxıety in Young Adults
    (İstanbul University Press, 2022) Korkmazer, Başak; Yurdakul, Fatih; Özer, Şükriye Dilan; Yeşil, Öznur; Coşkuntuncel, Cihan; Sualp, Büşra Nur; Önder, Ayşe; Şahin, Erkan Melih
    Objective: The aim of this study was to determine the prevalence of smartphone addiction in young adults, and to investigate the relationship between smartphone use, depression, anxiety, and social appearance anxiety. Materials and Methods: Sociodemographic data form, Smart phone Dependence Scale-Short Form, Beck Depression Inventory for Primary Care-Short Form, Beck Anxiety Scale, and Social Appearance Anxiety Scale were applied face to face in this cross-descriptive study. Results: A total of 259 subjects, 128 (49.4%) female and 131 (50.6%) male, were included in the study. 25.9% of the participants were smartphone addicts. There was a high positive correlation between smartphone usage time and smartphone addiction score. The social appearance anxiety average scores of the social media users (30.8 +/- 13.9) were higher than those of subjects who do not use social media (28.8 +/- 11.3). Smartphone addiction scale had a positive correlation with anxiety and social appearance anxiety scores, while not with depression. Conclusion: Our results revealed that the purpose of smart phone usage affects people more than smartphone usage or smartphone addiction. The internet, and especially programs related to sharing one's appearance and lifestyle and applications that create an unrealistic appearance that conforms to virtual norms, can add hard-to-repair prejudices to the mind. This situation should be seen as a threat, especially for the younger generation, and is a new sociological problem worth investigating.
  • [ X ]
    Öğe
    A POPULATION-BASED STUDY: THE APPROPRIATENESS OF DRUG USE IN THE ELDERLY ACCORDING TO BEERS CRITERIA
    (Gunes Kitabevi Ltd Sti, 2018) Cibik, Birol; Şahin, Erkan Melih; Kilincarslan, Mehmet Goktug
    Introduction: The elderly population has the highest rates of drug use and is more sensitive to drug effects. Inappropriate drug use can cause unwanted effects in such a population. We aimed to evaluate inappropriate drug use in the elderly population according to Beers criteria. Materials and Method: This cross-sectional, descriptive study used a simple systematic method to select individuals aged. 65 years residing in Kepez district of Canakkale. All medicines used by participants were identified and evaluated according to Beers criteria. Results: The mean age of the participants was 74.1 +/- 6.5 (65-91) years. In our study, 95.7% of the participants had at least one chronic illness and 84.5% had at least three chronic illnesses. The mean total number of drugs used was 5.0 +/- 3.2 (0-15). According to Beers criteria, inappropriate drug use was detected in 35 (30%) instances. Non-steroidal anti-inflammatory drugs were the most frequent inappropriately used drugs in the study population [n=13 (11.2%)]. Conclusion: In this study, the rates of inappropriate drug use (35; 30%) were lower than those previously reported. Our findings underline the importance of adhering to guidelines for rational drug use in prescribing medications to elderly.
  • [ X ]
    Öğe
    An Insidious Clinical Picture: Optic Nerve Involvement in Patients with COVID-19
    (Galenos Publ House, 2022) Ocak, Ozgul; Şahin, Erkan Melih; Sener, Alper; Ocak, Baris
    Objective: Many neurological symptoms due to central nervous system, peripheral nervous system and musculoskeletal system damage have been reported in more than a third of patients with coronavirus disease-2019 (COVID-19). Although optic neuritis has been reported in patients with COVID-19, they are extremely rare. The aim of this study was screening optic nerve involvement in COVID-19 with visual evoked potential (VEP) in asymptomatic patients without a history of visual impairment. Materials and Methods: Pattern reversal VEP measurements were made in 101 adult patients with COVID-19 without a history of visual impairment after they completed COVID-19 treatments and the quarantine period. VEPs were recorded with the 4-channel electromyography-evoked device in a dark room. P100 latencies and amplitudes were analyzed by the same neurologist. Results: A total of 34 (33.7%) patients had P100 latency prolongation. There was no significant difference in terms of gender, age or outpatient/inpatient treatment status. There was no significant correlation between the time of polymerase chain reaction diagnosis and VEP values. Conclusion: Contrary to previous studies, asymptomatic optic nerve involvement after COVID-19 was detected by VEP measurements. Prolongation of P100 latency shows the probable linkage between COVID-19 virus and angiotensin converting enzyme 2 receptors in human eyes.
  • [ X ]
    Öğe
    Araştırma görevlisi hekimlerin empati düzeyleri
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2021) Afyoncu, Aylin Asa; Korkmazer, Başak; Sarıgül, Banu; Şahin, Erkan Melih
    Amaç: Empati iletişimin temel taşlarındandır. Mesle-ki olarak hastalarla sürekli birebir iletişim kurmakta olan hekimlerin bu konuda yetkinliğe ve farkındalığa sahip olması önemlidir. Böylece hasta memnuniyeti-nin artacağı, yanlış tanı ve tedavi olasılığının azalaca-ğı, hatta buna bağlı olarak hekimlerin dava edilme oranlarının azalacağı öngörülmektedir. Çalışmamızda hastanemizde çalışan araştırma görevlisi hekimlerin empati düzeyini belirlemeyi amaçladık. Yöntem: Kesitsel desende planlanmış olan çalışma, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu onayı alınarak ger-çekleşmiştir. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi poliklinikle-rinde aktif olarak hasta bakmakta olan, onam veren 108 araştırma görevlisi hekime araştırmacılar tarafın-dan hazırlanan sosyodemografik veri formu ile Jeffer-son Hekim Empati Ölçeği (JSPE) ve Temel Empati Ölçeği (BES) uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmamıza 51 kadın (%47.2) ve 57 erkek (%52.8) olmak üzere toplam 108 araştırma görevlisi katıldı. JSPE'ye göre katılımcıların ortalama empati skoru 81.8±9.7 (57-105) idi. Araştırma görevlilerinin cinsiyete göre JSPE toplam ve alt ölçek puan ortalama-ları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05). Yaş ve hekimlik süresi ile JSPE perspektif alma alt ölçeği arasında anlamlı korelasyon mevcuttu (p<0.05). Dahili branşlarda ve cerrahi branşlarda çalı-şan araştırma görevlilerinin; JSPE toplam ve alt ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Katılımcıların BES'e göre ortalama empati skoru 59.0±5.1 (44-74) idi. Araştırma görevlilerinin cinsiyet, yaş ve hekimlik süreleri ile; BES toplam ve alt ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05). Dahili branşlarda ve cerrahi branşlarda çalışan araştırma gö-revlilerinin; BES toplam ve alt ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Araştırma görevlisi hekimlerin empati düzeyle-rini belirlemek için yapmış olduğumuz çalışmamızda kullandığımız her iki ölçekle de araştırma görevlisi hekimlerin beklenen empati düzeyinde olmadıkları saptandı. Hekimler ve tıp öğrencilerinin empatik yeti-lerini geliştirmek için sağlam müdahalelerin uygulan-ması gerekmektedir
  • Küçük Resim
    Öğe
    Araştırma Görevlisi Hekimlerin Kanser Tarama Hakkındaki Tutum ve Davranışları
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2019-08-15) Korkmazer, Başak; Kılınçarslan, Mehmet Göktuğ; Sarıgül, Banu; Şahin, Erkan Melih
    Amaç: Kanser taramaları, ilgili kanserin tedavisinin kolay ve etkili olabildiği erken evrelerde tanınabilmesi için uygulanan test ve muayeneleri içermekte olup; erken tanı sayesinde tedavi başarısını arttırmaktadır. Bu çalışmada araştırma görevlisi hekimlerin kanser tarama ile ilgili bilgi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel desende planlanmış olan çalışmaya Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi’nde çalışan araştırma görevlisi hekimler dahil edildi. Katılımcılara araştırmacılar tarafından oluşturulmuş, katılımcıların sosyodemografik özellikleri, mesleki tecrübe süreleri, kanser tanılı yakın sahibi olup olmadıkları ve kanser taraması hakkındaki düşünce ve tutumları ile günlük uygulamalarında yürüttükleri kanser taramaları hakkında sorular yöneltilmiş ve kolorektal, meme, serviks ve akciğer kanserlerine yönelik tarama yapıp yapmadıkları sorgulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya yaşları 25-36 arasında değişen, aktif hekimlik süreleri ortalama 3,0±1,8 yıl olan, 51’i (%47,2) kadın, 57’si (%52,8) erkek toplam 108 araştırma görevlisi hekim katıldı. Hekimlerin %74,1’i “Kanser erken tanısı için rutin tarama programları uygulanmadır”; %25,0’i “Kanser taramaları sadece takip ve tedaviyi yapabilecek olan hekimler tarafından yapılmalıdır”; %58,3’ü “Kanser tarama birinci basamakta yapılmalıdır” ifadelerine katılmaktaydı. Hekimlerin %37’si ise “Toplumda daha sık görülen hastalıkların taranması kanser taramalarından daha önemlidir” ifadesini desteklemekteydi. Hekimlerin “%90’ı hastalarına kanser tarama önerdiğini belirtmekteydi. Herhangi bir yakınının kanser tanısı aldığını belirten 66 (%65,3) hekim mevcuttu; bu özellik, kanser taraması önerme açısından anlamlı fark oluşturmuyordu. Hekimlerin %55,6’sı kolorektal kanser, %57,4’ü meme kanseri, %57,4’ü serviks kanseri ve %14,8’i akciğer kanseri için tarama önerisinde bulunduğunu belirtmişti ve hekimlerin tarama önerilerinin kolorektal kanser için %31,7, meme kanseri için %62,9, serviks kanseri için %21, akciğer kanseri için %12,5 oranında kılavuzlara uygun olduğu belirlendi. Sonuç: Çalışmamıza dahil olan hekimlerin neredeyse yarısının meslek uygulamasında kanser taramasına yer vermedikleri, önemli oranda tarama uygulamasının kılavuzlara uygun olmadığı belirlenmiştir. Meme kanseri ile ilgili tarama uygulamaları diğerlerinden daha fazla kabul görürken, kılavuzlara yeni dahil olmuş akciğer kanseri tarama uygulamalarının diğer kanser türlerinden geride olduğu dikkat çekmiştir.
  • [ X ]
    Öğe
    ATTITUDE AND BEHAVIORS OF MEDICAL RESIDENTS ABOUT CANCER SCREENING
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2019) Korkmazer, Başak; Kılınçarslan, Mehmet Goktuğ; Sarıgül, Banu; Şahin, Erkan Melih
    OBJECTIVES: Cancer screening includes tests and examinations to identify cancer at early stages when treatment is more efective.The aim of this study is to evaluate the knowledge, attitude and behaviors of medical residents about cancer screening.MATERIALS AND METHOD: This  cross-sectional studycarried out on residents who work in in Çanakkale Onsekiz Mart University Hospital. Participants were asked questions about sociodemographic charecteristics, time in profession, whether they have relatives diagnosed with cancer and their attitude about cancer screening and whether they screened their patients for colorectal, breast, cervical, and lung cancers.RESULTS: Total of 108 residents ages between 25-36 years, 51 (47.2%) were female and 57 (52.8%) were male was participated in the study. Mean time in profession was 3.0 ± 1.8 years. Of the participants,74% agreed on “routine screening programs for early diagnosis of cancer should be performed”; 25% were agreed on “cancer screening should only be done only by physicians who are responsible for follow up and treatment of that cancer”; 58% were agreed on “cancer only should be screened in primary care” and 37% of physicians supported statement that “Screening of more common diseases in community is more important than cancer screening”. Rate of residents who suggest cancer screening to their patients was 90%. There were 66 (65.3%) residents whose relatives had been diagnosed with cancer and this feature did not make a significant difference in terms of suggesting cancer screening. Although the rates of residents who declared that they have suggested screening for colorectal cancer were 55,6%, for breast cancer were 57,4%, for cervical cancer were 57,4% and for lung cancer were 14,8%; the rates of compliance with screening reccomendations in the guidelines for colorectal cancer, breast cancer, cervical cancer and lung cancer were found to be 31,7%, 62,9%, 21,0% and 12,5%; respectively.DISCUSSION: Residents who participated in our study had moderate attitude towards cancer screening and almost half of them did not perform cancer screening in their application. Also most of screenings recommended by residents were not fit to the guidelines. Breast cancer related screening practices have been more widely accepted than others and new recommendations such as lung cancer screening still need to be improved
  • Küçük Resim
    Öğe
    Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Hastanesinde Peripartum Depresyon Yaygınlığı ve Sosyodemografik Faktörler ile İlişkisi
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2019-12-31) Tan, Yunus; Şahin, Erkan Melih; Yurdakul, Fatih; Çetin, Huriye
    Amaç: Bu çalışmanın amacı Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi’ne başvuran yeni doğum yapmış kadınlarda peripartum depresyonun yaygınlığını saptamak ve bunun sosyodemografik faktörler ile olan ilişkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma ÇOMÜ Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Polikliniği ile Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Yenidoğan Polikliniği’ne başvuran yeni doğum yapmış 202 kadın birey ile yürütülmüştür. Çalışmada annelerin sosyodemografik özellikleri sorgulanmış ve peripartum depresyon taraması için Edinburgh Doğum Sonrası Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmamızda peripartum depresyon sıklığı %15,8 olarak bulunmuştur. Peripartum depresyon yaş, evlenme yaşı, gebelik ve çocuk sayısı, anne eğitim durumu, anne çalışma durumu, annenin depresyon özgeçmişi ve annenin çocuk bakımında aldığı sosyal destek ile ilişkilidir. Anne eğitim seviyesinin artması peripartum depresyon riskini azaltmaktadır. Ev hanımı olduğunu bildiren katılımcıların EDDÖ skoru, çalıştığını bildiren katılımcılarınkinden anlamlı yüksek bulunmuştur. Sonuç: Peripartum depresyon sık görülmektedir ve birinci basamakta gebe ve yeni doğum yapmış anne adaylarının takipleri sırasında akılda bulundurulmalıdır. Peripartum depresyon riskini azaltmak için anne adaylarının eğitim seviyelerinin arttırılması, iş hayatında ve sosyal yaşamda daha etkin rol almaları anlamlı gözükmektedir.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Çanakkale’de Üçüncü Basamak Hastaneye Başvuran 1998 Sonrası Doğumlularda Hepatit B Aşısı ile Bağışıklanma Durumu
    (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2019-03-18) Sarıgül, Banu; Kılınçarslan, Mehmet Göktuğ; Korkmazer, Başak; Şahin, Erkan Melih
    Amaç: Hepatit B virüsü insandan insana kan ve vücut salgıları ile bulaşabilen bir DNA virüsüdür. Her yaşta mortalite ve morbidite nedeni olmakla birlikte özellikle erken yaşlarda bulaştığında kronik enfeksiyon oluşturma ve taşıyıcılık riski yüksektir. HBV enfeksiyonunun ve komplikasyonlarının önlenmesi amacıyla 1998 yılında ülkemizde rutin HBV aşılama programı başlatılmıştır. Hepatit B aşısı, enfeksiyondan ve komplikasyonlarından korunmada etkilidir. Bu çalışmada Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Hastanesine başvuran anti-HBs ± anti-HBc total düzeyi bakılmış 1998 yılı ve sonrası doğumlu bireylerin Hepatit B aşısı ile bağışıklanma durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel nitelikteki bu çalışmanın verilerini 1998 ve daha sonraki yıllarda doğmuş ve Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Hastanesi mikrobiyoloji laboratuarında 1 Temmuz 2018 tarihine kadar anti-HBs±anti-HBc total testleri çalışılmış bireylerin sonuçları oluşturmaktadır. Veriler otomasyon sistemi üzerinden geriye dönük taranarak elde edildi. 1702 anti-Hbs test sonucuna ulaşıldı. 156 test sonucu tekrar nedeni ile çalışma dışı bırakıldı. Anti-Hbs ? 10 mIU/ml olanlar aşı ile bağışıklanmış olarak kabul edildi. Anti-HBs ? 10 mIU/mL saptanmışken anti-HBc total pozitif olanlar ise geçirilmiş enfeksiyona bağlı bağışık kabul edilerek aşı ile bağışıklanmamış grubuna dahil edildi. Bulgular: Hastalık geçirerek bağışıklık kazanan 6 birey aşılanmamış grubuna dahil edildiğinde değerlendirilen 1546 bireyin 1081’inde (%69,9) antiHBs ? 10 mIU/mL idi ve bu grup aşı ile bağışıklanmış olarak kabul edildi. Kadın ve erkeklerin aşı bağışıklanma durumları arasında anlamlı fark yoktu (X2= 2,112, p=0,146). Aşı ile bağışıklanma durumu ile bireylerin 1 Temmuz 2018’deki yaşları arasında istatistiki olarak anlamlı korelasyon saptanmadı (rho=-0,035, p=0,170). Aşı ile bağışıklanma oranları 2002 yılında %42,0 ile en düşük, 2014 yılında %84,4 ile en yüksek saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızdaki aşı bağışıklanma oranı (%69,9) diğer çalışmalar ile uyumludur. Hepatit B enfeksiyonuna karşı bireyleri korumak için Ulusal Hepatit B aşılama programı etkin bir şekilde uygulanmalıdır. Aşının etkinliğini artırmak için ek doz aşılama düşünülebilir.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Changes in parents' attitudes towards childhood vaccines during COVID-19 pandemic
    (Wiley, 2023) Duran, Sedef; Duran, Rıdvan; Acunaş, Betül; Şahin, Erkan Melih
    Background: Concerns about the safety and adverse reactions of rapidly-developed vaccines against COVID-19 contributed to parents' vaccine hesitancy and this situation created an opportunity for anti-vaccine campaigners. The aim of this study was to examine the changes in parents' attitudes towards childhood vaccines during COVID-19 pandemic. Methods: In this cross-sectional study, parents of children who applied to the outpatient clinic of pediatric department of Trakya University Hospital, Edirne, Türkiye, between August 2020 and February 2021 were recruited into two study groups according to COVID-19 peak time in Türkiye. Group 1 included parents of children who applied after first peak of the COVID-19 pandemic and Group 2 included parents of children who applied after second peak. The World Health Organization 10-item Vaccine Hesitancy Scale (WHO-VHS) was applied to each group. Results: A total of 610 parents agreed to participate in the study. Group 1 and 2 consisted of 160 and 450 parents, respectively. While the number of parents who were hesitant about childhood vaccines was 17 (10.6%) in Group 1, it was 90 (20%) in Group 2. A statistically significant difference was found between the two groups (p = 0.008). The (WHO-VHS) mean ± SD score was found to be higher in Group 2 (23.7 ± 6.9) than Group 1 (21.3 ± 7.3) (p < 0.001). The WHO-VHS- mean ± SD scores of parents who experienced COVID-19 infection themselves or their family or acquaintances were significantly lower than those who did not (20.0 ± 6.5 vs. 24.7 ± 6.9) (p < 0.001). Conclusions: The hesitant attitudes towards childhood and COVID-19 vaccines were low in parents who directly or indirectly experienced COVID-19 or were worried about the devastating effects of this disease. However, it was shown that as the COVID-19 pandemic progressed, parents' hesitations towards childhood vaccines increased.
  • [ X ]
    Öğe
    Çocukların vücut ağırlığı ve görünümleri ile iştahları hakkındaki ebeveyn değerlendirmelerinin nesnel ölçütlerle ilişkisi?
    (2014) Peker, Emel; Topaloğlu, Naci; Şahin, Erkan Melih; Eşsizoğlu, Ertan; Uludağı, Ayşegül; Güngör, Selen; Ağaoğlu, Hasret
    Amaç: Ebeveynlerin çoğunun çocuklarının vücut ağırlığı ya daiştahları ile ilgili endişelerinin olması çok yaygın bir durumdur. Hekimler ebeveynlerin çocukları hakkındaki yargılarına güvenmezler.Bu çalışmada ebeveynlerin, çocuklarının vücut ağırlığı ve görünümleri hakkındaki görsel algısı ile iştahları hakkındaki yargılarının,çocuklarının ve kendilerinin beden kitle indeksi (BKİ) gibi nesnelölçütlerle karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır.Yöntem: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp FakültesiEğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıPolikliniğine Ocak-Şubat 2012 tarihleri arasında herhangi biryakınma ile başvuran, ortalama yaşları 6,4±2,8 (2-14 yaş arası)olan 150 çocuk ile anne veya babaları çalışmaya alındı. Ebeveyn ve çocukların BKİ değerleri ile çocukların yaşa göre BKİpersentilleri hesaplandı. Ebeveynlerden, çocuklarının iştahınınasıl değerlendirdikleri sorulup, çocuklarının görünümünüyaş grupları ve cinsiyete göre beden gelişimi için hazırlanmışzayıftan obeze değişen 7 setlik resimlerden uygun bulduklarıylaeşleştirmeleri istendi.Bulgular: Çocukların gerçek BKİ persentil aralıklarıyla karşılaştırıldığında, ebeveynlerin görseller üzerinden yaptığı eşleştirmelerde 55 (%36,7) çocuğun olduğundan daha zayıf değer-lendirildiği görüldü. İki değerlendirme arasındaki fark ebeveynlerinveya çocuğun cinsiyetine göre farklılık oluşturmuyordu ve çocuğunyaşı, ebeveyn eğitimi veya BKİ değeri ile korele değildi.Sonu ç: Ebeveynlerin çocuklarının vücut ağırlığı ve iştahı hakkındaki algıları ve değerlendirmeleri çocuğun durumunu nesnelolarak yansıtmamaktadır. Ebeveynlerle çocukların vücut ağırlığı veiştahları hakkında konuşmak çocuk sağlığı danışmanlığının temelparçalarından biri haline getirilmelidir.
  • [ X ]
    Öğe
    COVID-19 Hastalarında Huzursuz Bacak Sendromunun Değerlendirilmesi
    (2022) Ocak, Özgül; Şahin, Erkan Melih
    Giriş ve Amaç: COVID-19 pandemisi sürecinde birçok nörolojik hastalık yanında birlikte huzursuz bacak sendromu olan vaka bildirimleri de olmuştur. COVID-19 hastalığı uyku ve hareket bozukluğu hastalıklarına sebep olmaktadır. Çalışmamızın amacı COVID-19 polikliniğine başvuran hastalarda huzursuz bacak sendromu (HBS) sıklığını değerlendirip, COVID-19 hastalarında artma olup olmadığını belirlemektir.\rGereç ve Yöntemler: Kesitsel tanımlayıcı araştırma için COVID Polikliniğine başvuran yetişkin hastalar davet edilmiştir. Hastalara HBS tanısına yönelik soru formu doldurtulmuştur. HBS tanısı için Uluslararası HBS Çalışma Grubu tarafından hazırlanan revize tanı kriterleri kullanılmıştır.\rBulgular: 440 katılımcıdan 232’si erkek, 208’i kadındı. Başvuruları herhangi bir şikayete dayalı olan 301 hastadan 33’ünde (%11,0) HBS bulunduğu değerlendirildi. HBS oranları RT-PCR test sonucu açısından anlamlı farklı değildi. \rSonuç: COVID-19 hastalığında HBS vaka bildirimleri yapılmış olmasına rağmen geniş prospektif çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada COVID-19 polikinik başvurularında HBS olan hastalar saptamamıza rağmen HBS sıklığının RT-PCR testi ile COVID-19 olduğu gösterilen hastalarda farklı olmadığını bulduk. Bu sonuç viral üst solunum yolu enfeksiyonları ile birlikte ortaya çıkabilen HBS şikayetlerinin COVID-19’a özgü özellik göstermediğini şeklinde yorumlanmıştır.
  • Küçük Resim
    Öğe
    COVID-19 Symptoms at First Admission to Hospital
    (Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2021) Şahin, Erkan Melih; Ocak, Özgül; Demiral, Cansu; Dönmez, Büşra
    Objective: The aim of this study is to profile the complaints in the disease application using a symptom survey in patients presenting with the suspicion of COVID-19 disease and to determine the disease-specific and descriptive characteristics of the initial symptoms in those who were diagnosed with the disease. Methods: In this cross-sectional study, symptoms at first admission were questioned in adult patients who applied to the Covid Outpatient Clinic between 21 December 2020 - 22 January 2021. A total of 43 complaints were analyzed in PCR test positive and negative patients. Results: 273 (62.0%) first application and 167 (38.0%) control applications were included in the study. The PCR test was positive in 16.5% of the first admissions. The most common complaints in the first admissions with positive PCR test were fatigue (73.0%), headache (64.9%), pain (32.2%), cough (56.8%), sore throat (51.4%), loss of appetite (45.9%) while 15.9% of them were asymptomatic. Odd's rates of significant complaints for PCR positivity were calculated as 2.607 for fever, 2.724 for anorexia, 2.051 for cough, 2.594 for loss of smell, and 2.243 for loss of strength. Conclusions: COVID-19 is a disease that affects many organs and systems. Comparing the admission symptoms with the PCR test results will contribute to the recognition of the disease at the initial stage. Fever, anorexia, cough, loss of smell and loss of strength were found to be the distinguishing complaints of PCR positivity in our study.
  • [ X ]
    Öğe
    Depression and Anxiety in Obese Patients
    (Aves, 2011) Oyekcin, Demet Gulec; Yildiz, Deniz; Şahin, Erkan Melih; Gur, Savas
    Objectives: Epidemiologic data suggests an association between obesity and depression. However, a limited number of studies have investigated the prevalence of psychiatric symptoms among obese patients without a psychiatric diagnosis. The objective of this study was to determine psychiatric diagnosis in patients with obesity who applied to the endocrinology department and to determine the pattern of the depression and anxiety symptom levels in obese patients without a psychiatric diagnosis. Materials and Methods: 62 patients with obesity (obesity group) and 27 control subjects (control group) attending the endocrinology outpatient clinic were included in the study. Body mass index was calculated and diagnostic psychiatric assessment carried out for all patients. All participants were evaluated using the Hamilton Depression Rating Scale [HAM-D] and Hamilton Anxiety Rating Scale [HAM-A]. Results: Total scores obtained both from HAM-D and HAM-A were significantly greater in the obesity group than in the control group. The most common psychiatric diagnose among obese patients was depression. Nearly more than half of the obese patients without any psychiatric diagnosis marked one of the HAM-D items which describes depressed mood, guilt feeling, somatic anxiety, work and activity loss and general somatic symptoms as well as the items within the HAM-A scale which describes anxious mood, tension, cognitive difficulties, insomnia, depressed mood, somatic anxiety, cardiovascular, respiratory, gastrointestinal and autonomic symptoms. Conclusion: Most common psychiatric diagnosis in patients with obesity was major depressive disorder. Obese patients who have not been diagnosed with any psychiatric disorder also show certain anxiety and depressive symptoms. The presence of anxiety and depressive symptoms in patients having any psychiatric disorder may be due to the psychosocial effects of obesity and these symptoms should be followed up in obese patients so that psychiatric disorders can be determined earlier.
  • Küçük Resim
    Öğe
    DEPRESSION, ANXIETY, BODY IMAGE, SEXUAL FUNCTIONING, AND DYADIC ADJUSTMENT ASSOCIATED WITH DIALYSIS TYPE IN CHRONIC RENAL FAILURE
    (Sage Publications Inc, 2012) Oyekcin, Demet Gulec; Gulpek, Demet; Şahin, Erkan Melih; Mete, Levent
    Objective: Depression is the most widely studied complication in dialysis patients. In patients with chronic renal failure, changes in body image are considered to be associated with invasive treatment interventions. In addition, sexual problems are common in dialysis patients. In this study, hemodialysis and peritoneal dialysis patients are investigated for depression, anxiety, body image, sexual satisfaction, and dyadic adjustment. Methods: Hemodialysis patients (n = 36), peritoneal dialysis patients (n = 54), and healthy controls (a = 30) were included in the study. All the subjects were assessed with Structured Clinical Interview for DSM-IV, Body Image Scale, Beck Depression Inventory, Beck Anxiety Scale, Golombok-Rust Inventory for Sexual Satisfaction, and Dyadic Adjustment Scale. Results: Depression (20.64 +/- 15.20) and anxiety levels (14.72 +/- 12.36) were significantly higher in hemodialysis group compared to peritoneal dialysis (13.54 +/- 12.51; 12.74 +/- 11.21) and control groups (7.17 +/- 5.58; 9.86 +/- 9.19). In peritoneal dialysis group, as depression and anxiety levels increased, body image was disturbed and sexual satisfaction decreased. In peritoneal dialysis group, body image (86.98 +/- 23.63) was better than hemodialysis group (101.58 +/- 26.51) and was not different from the control group (83.67 +/- 22.11). In hemodialysis group, as depression and anxiety levels increased, body image was disturbed. In both groups, long-term dialysis disturbed body image. Conclusion: Patients should be informed about the impacts of dialysis. Clinicians may wish to monitor dialysis-users for anxiety, depression, dyadic adjustment, and body image difficulties at follow-up appointments. Interventions that target intimate partner interventions, appearance-related beliefs, and anxiety depression may be of benefit to this population. (Int'l. J. Psychiatry in Medicine 2012;43:227-241)
  • [ X ]
    Öğe
    Depressive, Anxiety Levels and Affecting Factors of Third Trimester Pregnant Women
    (Ekin Tibbi Yayincilik Ltd Sti-Ekin Medical Publ, 2010) Şahin, Erkan Melih; Kilicarslan, Suna
    Objectives: Having a baby is a happy event but the mother may have a hard and stressful time in pregnancy. It is important that pregnant women should stay away from factors that have an effect on their mental health for themselves and their babies. The aim of this study was to determine the anxiety and depression levels and effecting factors in third trimester pregnant women living in Edirne, Turkey. Patients and Methods: A questionnaire including items about socio-demographic and obstetric characteristics, state anxiety inventory, Beck depression scale for primary care and WHOQOOL-BREF(TR) quality of life scale was applied to 340 last trimester pregnant women determined in Edirne, Turkey between April-June 2007. Results: It was the first pregnancy for 56.6% and a wanted one in 90.9% of them. There was not an important health problem in 97.7% of participants; smoking rate in pregnancy was 14.4%. Average physician visits was 7.2 times and 85% of them did not receive any home visit by midwives. Anxiety level decreased by age. Crowded families, low socio-economic status, unwanted pregnancies, cigarette and alcohol consumption increased depression level. Conclusion: Enhancing the socio-economic and educational status, surveying mental state and affecting factors in pregnancy follow-ups would provide a healthy pregnancy period for pregnant women.
  • [ X ]
    Öğe
    Determination of Cut-off Value of the Turkish Vaccine Hesitation Scale for Healthcare Workers
    (2023) Kılınçarslan, Mehmet Göktuğ; Coşkuntuncel, Cihan; Şahin, Erkan Melih
    Introduction: Physician advice is the most crucial factor in accepting vaccines. Therefore, evaluating the vacccine hesitancy of healthcare workers has gained more significance. This study aimed to determine the cut-off values of the Turkish vaccine hesitancy scale for healthcare workers. Method: This cross-sectional study was conducted in a tertiary hospital. There were 1281 staff at the hospital and 891 were included in the study. The survey which consisted of vaccine rejection history and the Turkish Vaccine Hesitancy Scale was applied to participants. Precision-recall plot and F1 score were used to determine the cut-off value. Results: Of the total 891 participants, 525(58.9%) were female. The mean age was 31.3±8.1 years. The number of participants who have rejected a vaccine at least once in their life was 91(10.2%). The area under the ROC curve was 0.727 (95% CI:0.665-0.790), p<0.001. The threshold point which has the highest F1 score (0.3587) was 44.5. Conclusion Healthcare workers who get 45 or higher points from the Turkish Vaccine Hesitancy Scale can be grouped as vaccine-hesitant while others who get lower than 45 points can be grouped as vaccine acceptor.
  • [ X ]
    Öğe
    Developing of health perception and psychosocial skills in disadventaged students: A school based interventional study from çanakkale
    (Gulhane Military Medical Academy, 2015) Cevizci, Sibel; Uludağ, Ayşegül; Babaoğlu, Ülken Tunga; Karaahmet, Elif; Vural, Ahmet; Şahin, Erkan Melih; Özdemir, Hamide
    AIM: The aim of this study was to develop health perception and psychosocial skills in disadvantaged students in a primary school. METHOD: This interventional study was conducted in a primary school between May 2012 and June 2012 in Kepez, Canakkale within the context of “Consultancy Application in Primary Schools”as the first step of “From Local to Cambridge and NASA: Development of Canakkale Values and Promotional Awareness in Disadvantaged Students” (TR22.11.SK01.0111) project. Fifteen students with different disadvantages at the 5th,6th,7th,and 8th grades in the second semester were included in the study. Training studies were performed to develop psychosocial skills and health perception of students. These studies were performed at the school library twice a week for three weeks. In this study, socio-demographic, health perception evaluation and psychosocial skill evaluation forms were used as material. Study data were analyzed using by SPSS, 15.00 version. RESULTS: Most students (66.6%) were female. Statistically significant difference was defined in psychosocial skill developments of students between the median values measured three weeks apart (p<0.001). When examined responses of students to the health perception scale, it was observed that favorable attitudes of students were increased, whereas unfavorable attitudes were decreased in the measurements during the training. CONCLUSION: Students with disadvantages gained physical, psychological and social skills (being interactive; sharing, communicating, enterprising) features of leadership and social supporting as well as the development of health perception. Two students, who successfully completed these training activities in our study group, were chosen to the project camp. One of these two students, who successfully completed the activities in the project camp and past the final exam was accepted by science trip in the United Kingdom. In conclusion, professional group trainings at early ages may be helpful for developing characteristics of health perception, psychosocial skills, enterprising in disadvantaged students. © 2015, TAF Preventive Medicine Bulletin. ALL RIGHTS RESERVED.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Development of medical school students' attitudes towards online learning scale and its relationship with e-learning styles
    (Anadolu University, 2021) Yurdal, Mustafa Onur; Şahin, Erkan Melih; Aytuğ Koşan, Ayşen Melek; Toraman, Çetin
    This study aims at determining students’ attitudes towards distance education/online learning through a scale developed by the authors and determine the relationship between these attitudes and e-learning styles. The study carried out on students of Canakkale Onsekiz Mart University Faculty of Medicine using the online system of the university., the sample group consists 815 students from different classes, the participation rate was 89.46%. Following the explanatory factor and confirmatory factor analysis resulting structure of the scale was confirmed. Construct validity, criterion validity and internal consistency of the scale were high. Multivariate regression analysis was conducted to assess the predictive strength of the students’ learning styles which were determined using the e-Learning Styles Scale for Electronic Environments for the attitudes towards online learning. Presented Medical School Students’ Attitudes Towards Online Learning Scale was valid and reliable instrument to measure medical school students’ attitudes towards distance/online learning. Although students’ attitudes toward online/distant education were divided, it was negative on the average. The regression modeling showed that the learning styles are significant predictors for attitudes towards online education and the audio-visual learning style was determined as has the highest predictive strength for attitudes towards online education. The developed tool can be used to monitor medical school students’ attitudes towards distance/online learning and will contribute to preparing medical education for a change towards distance learning.
  • [ X ]
    Öğe
    Development of Valid and Reliable Scale of Vaccine Hesitancy in Turkish Language
    (Duzce Univ, Fac Medicine, 2020) Kilincarslan, Mehmet Goktug; Sarigul, Banu; Toraman, Cetin; Şahin, Erkan Melih
    Objective: Anti-vaccine movement has been increasing in recent years, leading to poor health outcomes. There are some scales to measure the vaccine hesitancy but most of them have limitation and may not be proper for Turkey. The aim of this study is to develop a Turkish scale of vaccine hesitancy. Methods: Two cross sectional studies were conducted. Purposive sampling method was used to reach participants in hospital and its surroundings. Study1: Explanatory factor analysis involved 315 participants, whose 61.3% were female mean age was 33.3 +/- 11.6 years. The draft scale with 36 items were applied face to face. Study 2: Confirmatory factor analysis involved 214 participants for the long form and 200 for short form. Of the participants, 62.0% was female and the mean age was 33.9 +/- 11.3 for short form. Of the participants, 65.4% was female and the mean age was 34.5 +/- 11.4 for the long form. Goodness of fit indexes of both forms were compared with literature. Results: The long form with 21 items in 4 factors and the short form with 12 items in 3 factors were selected as they best explained the data. Explained variance by long form and short form were 57.4% and 65.3% respectively. Cronbach Alpha values for long form and short form were 0.905 and 0.855, respectively. Conclusions: It is important to understand vaccine hesitancy at local levels because differences in sociocultural structure have major effect. In this study, two forms reliable vaccine hesitancy scale were presented in Turkish as first in literature.
  • [ X ]
    Öğe
    Dezavantajlı öğrencilerde sağlık algısının ve psikososyal becerilerin geliştirilmesi: okul tabanlı bir müdahale çalışması
    (2015) Cevizci, Sibel; Uludağ, Ayşegül; Babaoğlu, Ülken Tunga; Karaahmet, Elif; Vural, Ahmet; Şahin, Erkan Melih; Özdemir, Hamide
    AMAÇ: Bu çalışmada, Çanakkale'de bir ilköğretim okulunda dezavantajlı öğrencilerde sağlık algısının ve psikososyal becerilerin geliştirilmesi amaçlandı. YÖNTEM: Müdahale tipteki bu çalışma, \"Yerelden Cambridge ve NASA'ya: Dezavantajlı Öğrencilerde Çanakkale Değerleri ve Girişimcilik Bilinci Geliştirme\" (TR22.11.SK01.0111) projesinin ilk basamağı olan \"İlköğretim Okullarına Danışmanlık Uygulaması\" kapsamında 18 Mayıs 2012-18 Haziran 2012 tarihleri arasında Çanakkale Kepez'de bir İlköğretim okulunda yürütüldü. Bahar yarıyılında 5., 6., 7., ve 8. sınıflarda okuyan farklı dezavantajlara sahip 15 öğrenci çalışma grubumuzu oluşturdu. Öğrencilerin psikososyal becerilerini ve sağlık algılarını geliştirecek eğitim çalışmaları yapıldı. Bu çalışmalar 3 hafta boyunca haftada 2 kez okul kütüphanesinde yapıldı. Çalışmada materyal olarak sosyodemografik bilgi formu, sağlık algısı ölçeği ve psikososyal beceri değerlendirme formu kullanıldı. Çalışma verileri, SPSS 15,0 sürümü ile değerlendirildi. BULGULAR: Çalışma grubumuzun %66,6'sı (n=10) kızdı. Öğrencilerin psikososyal beceri gelişimleri incelendiğinde 3 haftalık ölçümlerde ortanca puanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptandı (p<0,001). Öğrencilerin sağlık algısı ölçeğine verdikleri yanıtlar incelendiğinde, eğitim süresince yapılan ölçümlerde öğrencilerin olumlu tutumlarında bir artış, buna karşılık olumsuz tutumlarında da bir azalma olduğu gözlendi. SONUÇ: Dezavantajlı öğrencilerle yapılan bu destekleyici eğitim çalışmaları ile öğrenciler interaktif olma, paylaşımcı olma, iletişimci ve girişimci olma, lider olma, sosyal destek sunma, sağlık algısının gelişmesi gibi konularda fiziksel, ruhsal ve sosyal kazanımlar elde etmişlerdir. Çalışma grubumuzda yer alan ve eğitim aktivitelerini başarıyla tamamlayan öğrencilerden 2'si proje kampına seçilmiştir. Proje kampındaki aktiviteleri ve yapılan sınavı başarıyla tamamlayan bir öğrencimiz İngiltere'ye bilimsel gezi programına katılmıştır. Sonuç olarak, sağlık algısının, psikososyal becerilerin ve girişimcilik gibi özelliklerin erken yaşlarda gelişmesi için ilköğretim çağındaki dezavantajlı öğrencilere yönelik profesyonel grup eğitimleri yararlı olabilir