Yazar "Özmen, Ferihan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 3 / 3
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Attribution and Verification Quality Problems Encountered in Publishing of Some Manuscript Tafsīrs: A Review of Some Tafsīr Books(Hayrullah KAHYA, 2020) Özmen, FerihanThe verification (edition critique) and publications of manuscript copies may include issues such as that a work is published with an attribution to someone other than the actual author. For instance, ‘Abd al-Raz āzq al-Qashānī’s al-Tafsīr was published with the name Tafsīr Ibn ʻArabī with an attribution to Ibn ʻArabī. Likewise, Niʻmat Allāh al-Nakhjawānī's Fawātiḥ al-ilāhiyah was published as Tafsīr al-Jīlānī with an attribution to ʻAbd al-Qādir al-Jīlānī. It turns out that the work published with the name al-Tafsīr al-kabīr by Abū al-Qāsim al-Ṭabarānī is actually a tafsīr by Abū Bakr al-Ḥaddād. The manuscript copy of al-Sakhāwī’s tafsīr named Tafsīr al-Qurʼān al-ʻAzīm is found in al-Khizānah al-Taymūrīyah. This book is published as two volumes with attribution to ʻAlam al-Dīn ʻAlam al-Dīn al-Sakhāwī. However, a researcher, who has examined this copy, states that attribution of the work to al-Sakhāwī is incorrect. One of the works with similar mistakes is the tafsīr named ʻAyn al-ḥayāh attributed to Najm al-Dīn al-Kubrá. ʻAyn al-ḥayāh is actually the work titled Baḥr al-ḥaqāʼiq. Baḥr al-ḥaqāʼiq is an Arabic ishārī Qur’ān tafsīr started by Najm al-Dīn al-Dāyah, who is the follower/student of al-Dīn al-Kubrá, and completed by ʻAlāʼ al-Dawla al-Simnānī. al-Dhahabī’s work titled Maʻrifat al-qurrāʼ has three different publications. The first publication is criticized on the grounds that manuscript publication is not made in accordance with the rules. While the first publication of the work contains 721 biographies, and the second one contains 734 biographies, this figure reaches 1241 in the third publication by Tayyar Altıkulaç. This example indicates that, if a mistake is made while determining the copy to be taken as a basis for verification of manuscripts with more than one copies, then it is possible to have other consequent mistakes. In this article, several tafsīr manuscripts will be examined and evaluated in term of the belongingness to the author and verification quality problems. [TR] Yazma eser nüshalarının tahkik ve neşirleri bazen eserin müellifi dışında bir başkasına nisbet edilerek neşredilmesi gibi sorunlar barındırmaktadır. Örneğin Abdürrezzâk el-Kâşânî’nin [ö. 736/1335] Te’vîlâtü’l-Kur’ân’ı, İbnü’l-Arabî’ye [ö. 638/1240] nisbetle Tefsîru İbni’l-‘Arabî ismiyle neşredilmiş; Nimetullah Nahçıvânî’ye [ö. 920/1514 [?]] ait el-Fevâtihu’l-ilâhiyye isimli eser de Abdülkâdir Geylânî’ye [ö. 561/1165-66] nisbetle Tefsîru’l-Ceylânî ismiyle neşredilmiştir. Benzer şekilde Ebü’l-Kâsım et-Taberânî’ye [ö. 360/971] nisbetle et-Tefsîru’l-kebîr ismiyle basılan eserin ise Ebû Bekir el-Haddâd’ın [ö. 800/1398] tefsiri olduğu anlaşılmıştır. Alemuddîn es-Sehâvî’nin [ö. 643/1245] Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm isimli tefsirinin yazma nüshası Hizâneü’t-Teymûriye’de bulunmaktadır. Bu eser Sehâvî’ye nisbetle iki cilt halinde yayımlanmıştır. Ancak bu nüsha üzerinde inceleme yapan bir araştırmacı, eserin Sehâvî’ye nisbetinin doğru olmadığını belirtmiştir. Benzer yanlışlıkların yapıldığı eserlerden biri de kaynaklarda Necmeddîn el-Kübrâ’ya [ö. 618/1221] atfedilen Aynu’l-hayât isimli tefsirdir. Aynu’l-hayât, aslında Necmeddîn el-Kübrâ’nın müridi Necmeddîn ed-Dâye’nin [ö. 654/1256] Bahru’l-hakâik adlı eseridir. Bahru’l-hakâik Necmeddîn ed-Dâye’nin başladığı ve Alâüddevle es-Simnânî’nin [ö. 736/1336] tamamladığı Arapça işârî Kur’ân tefsiridir. Zehebî’nin [ö. 748/1348] Ma'rifetü'l-kurrâi’l-kebîr isimli eserinin üç farklı neşri mevcuttur. İlk neşir, yazma eser neşrinin kurallarına uygun yapılmadığı gerekçesiyle eleştirilmiştir. Eserin ilk neşri 721, ikinci neşri 734 biyografi ihtiva ederken Tayyar Altıkulaç’ın gerçekleştirdiği üçüncü neşirde bu sayı 1241'i bulmuştur. Bu örnek, birden fazla nüshası bulunan yazma eserlerin tahkiklerinde esas alınan nüshaların tespitinde yapılacak bir hatanın başka hataları da beraberinde getirdiğini göstermektedir. Bu makalede, neşredilen bazı yazma tefsirlerin metin incelemesi gerçekleştirilecek ve bu eserlerin müelliflerine aidiyeti ve tahkik kalitesi sorunları gösterilecek ve değerlendirilecektir.Öğe Ebü Bekir el-Haddâd’ın Tefsir Metodu(2015) Özmen, FerihanBu makalede Ebü Bekir el--Haddâd'm Tefsiru'l-Haddâd ismiyle meşhur Keş- fü't--tenzîl fî tahkiki 'l--mebâhis ve't--te'vîl isimli eserinin muhtevası ve metodu tanı-- tılmıştır. Haddâd rivayet ağırlıklı, orta hacimli bir tefsir olan eserinde, Kur'ân'ı ba- şından sonuna kadar tefsir etmiş; bu tefsir işleminde Kur'ân'ın Kur'ân'la, sünnetle ve sahabe sözü ile tefsirine önem vermiş; kıraat farklılıklarına değinmiş ve nesihle ilgili ihtilaflı görüşlere yer vermiştir. Rivayet tefsirinin yanında dirayet metoduna da başvurmuş; Kur'ân'ın dil bilimleriyle tefsirini ihmal etmeyerek Kur'ân lafızları-- nın izahı esnasında lugat, sarf, nahiv ve belagat alanında yeterince açıklamalar yapmıştır. Tefsirin muhteva ve metod açısından en çok dikkat çeken özelliklerinden biri onun fıkıh yönüdür. Haddâd, bu alanda en ihtilaflı konuları bile çok sade ve açık bir şekilde izah etmiş ve Hanefî fıkhına dair önemli ölçüde muhtevayı nakletmiştir. Makalede tefsirin metoduna dair örnekler geniş tutularak, eserin ana hatlarıyla muhtevasının ortaya çıkarılmasına gayret edilmiş; bu şekilde eserin tefsir tarihin-- deki yeri ve öneminin ortaya çıkarılmasına çalışılmıştır.Öğe Ebu’l-Kâsım Süleymân b. Ahmed b. Eyyüb et-Taberânî, et-Tefsîru’l-Kebîr: Tefsîru’l-Kur’âni’lAzîm I-VI, (thk. Hişâm el-Bedrânî), Dâru’l-Kütübi’sSekâfî, Ürdün 2008(Bursa Uludağ Üniversitesi, 2012) Özmen, FerihanMuhyiddin Abdülkâdir b. Muhammed, el-Cevâhirü'l-mudıyye fî tabakâti'l- Hanefiyye (thk. Abdülfettah Muhammed el-Hulv), Cize 1993/1413, III, 430; Kâtip Çelebî, Hacı Halife Mustafa b. Abdullah, Keşfü’z-zünûn an esâmil-kütübi ve’l-fünûn (tsh. M. Şerefettin Yaltkaya, Kilisli Rifat Bilge), I-II, Mili Eğitim Ba- sımevi, Ankara 1941, I, 462; el-Bağdâdî, Babanzâde Bağdatlı İsmail Paşa , Hediyyetü’l-ârifîn esmâi'l-müellifîn ve âsârü'l-musannifîn, MEB, İstanbul 1955, I, 574; a.mlf., Îzâhü'l-meknûn fi'z-zeyli a‘lâ keşfi'z-zünûn an esâmi'l-kütüb (tsh. M. Şerefettin Yaltkaya), MEB, Ankara 1945, (iki cilt bir arada), I, 309; ez- Zübeyrî, Velid b. Ahmed Hüseyin, el-Mevsûatü’l-müyessere fî terâcimi eimmeti’t-tefsîr ve’l-ikra ve’n-nahv ve’l-luga (cem’a ve i’dad Velid b. Ahmed Hü- seyin Zübeyrî-İyâd b. Abdüllatif Kaysî-Mustafa b. Kahtan Habib-İmâd b. Mu- hammed Bağdadî), Mecelletü’l-Hikme, Medine 2003/1424, II, 1233; el-Fâsî, Muhammed Âbid, Fihrisu mahtûtâti hizâneti'l-karaviyyîn, Dârü'l-Kitâb, Dârü'l- Beyza 1979, I, 89; Nüveyhiz, Âdil, Mu’cemu’l-müfessirîn min sadri’l-İslâm hat- ta’l-asri’l-hâzir, Müessessetü Nüveyhiz es-Sekafiyye, Beyrut 1986/1406, I, 285











