Yazar "Özden, Süha" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 20 / 39
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Adana ve Kahramanmaraş arasında kalan bölgenin Miyosen sonrası kinematiği ve depremselliği(2003) Över, Semir; Vergely, Pierre; Bellier, Oliver; Ünlügenç, Ulvi Can; Yılmaz, Hüseyin; Özden, Süha100Y095 nolu \"Adana ve Kahramanmaraş arasında kalan bölgenin Miyosen sonrası Kinematiği ve Depremselliği\" başlıklı bu çalışma TÜBİTAK- YD AB AG tarafından 1 Temmuz 2001 tarihinden itibaren 24 ay için desteklenmiştir. Arabistan, Afrika ve Avrasya levhalarının üçlü eklem bölgesi oluşturacak şekilde kesiştiği çalışmanın Adana ve Osmaniye arasında kalan KD-GB uzammlı Misis Sıradağları (Yapısal Yükselimi) ve Antakya, Osmaniye ve Kahramanmaraş arasında kalan KKD-GGB uzariımlı Amanos Sıradağları (Yapısal Yükselimi)'nı da içine alan hem paleo- hem de neo-tektonik özelliklerin gözlendiği bir sahada gerçekleşmiştir. Söz konusu yapısal unsurlar göz önünde bulundurularak çalışma iki farklı alanda gerçekleştirilmiş ancak, rapor üç farklı bölümde toparlanmıştır. Birinci bölüm, Adana havsasımn güneydoğu sınırını oluşturan Adana ve Osmaniye arasında kalan KD-GB uzammlı Misis yükselimi boyunca gerçekleştirdiğimiz fayların kinematik analizi ve depremlerin odak mekanizmalarının ters çözüm işlemi ile bunların sonuçlarını içermektedir. İkinci bölüm, Amik havzasının kuzeyinden itibaren Antakya, Osmaniye ve Kahramanmaraş arasında yer alan KKD-GGB uzammlı Amanos yükselimi boyunca gerçekleştirdiğimiz fayların kinematik analizi ve depremlerin odak mekanizmalarının ters çözüm işlemi ile bunların sonuçlarını içermektedir. Bu çalışma bütününde kullandığımız yöntemler sadece birinci bölümde metodoloji adı altında verilmiştir. Kaynaklar kısmı üçüncü bölümde verilmiştir. Bunun yanı sıra her bir bölüm ayrı bir çalışmanın ürünü biçiminde ele alınarak kendi içerisinde bir bütünlük sağlanmıştır. Üçüncü bölümde ise her iki bölümde elde edilen sonuçlar bir arada toparlanarak ele alınmıştır. Raporun bu bölümde tüm bölgenin fay kinematiğinin bir sentezi biçiminde sunularak yorumlanmış ve sonuçlandırılmıştır.Öğe An active extensional deformation example: 19 May 2011 Simav earthquake (Mw=5.8), Western Anatolia, Turkey(Oxford Univ Press, 2015) Demirci, Alper; Özden, Süha; Bekler, Tolga; Kalafat, Dogan; Pinar, AliThe Simav Earthquake that occurred on 19 May 2011 in western Turkey was investigated on the basis of seismological data and geological observations. Approximately WNW-ESE trending surface ruptures were observed on the Simav Fault. The focal mechanism parameters of the earthquake (Mw = 5.8) and its aftershocks (Mw > 3.5) were estimated using time-domain moment tensor inversion. A total of 2245 events were located with Geiger's conventional absolute location method then relocated using the double difference (DD) algorithm. The calculated locations at a depths between 2 and 16 km were found to be consistent with Coulomb stress variation in the area. Average variance reduction (VR) of the solutions was calculated as similar to 70%. The focal parameters of strike dip and slip of the main shock, occurring at a depth of 11 km dipping towards the NNE, were estimated at 277, 62 and -92, respectively. The most striking indication of the study is that the area is dominated by normal faults with mainly WNW-ESE trends. It is also concluded that earthquakes in the region are caused by an active and regional NNE-SSW (N 12 degrees E) trending (sigma(3) axis) extension regime. The mean stress ratio is 0.80, indicating a triaxial stress state. This extension is probably associated with a slab-pull force and /or roll-back due to the complex subduction process of the African Plate beneath Anatolian block along both the Hellenic and Cyprus arcs in the eastern Mediterranean region.Öğe An Assessment of the Earthquakes of Ancient Troy, NW Anatolia, Turkey(Intech Europe, 2012) Kurcer, Akin; Chatzipetros, Alexandros; Tutkun, Salih Zeki; Pavlides, Spyros; Özden, Süha; Syrides, George; Vouvalidis, Kostas[Anstract Not Available]Öğe Aydın İli Batısındaki Bazı Jeotermal Alanların Hidrojeokimyasal Özellikleri(Çukurova Üniversitesi, 2023) Ateş, Özkan; Özden, SühaÇalışma alanı Batı Anadolu'da, Aydın iline ait Söke, Germencik ve Kuşadası ilçeleri ile yakın çevresinde bulunan jeotermal alanları kapsamaktadır. Çalışma alanı ve yakın civarı aletsel dönemdeki depremler açısından oldukça aktif bir bölge olduğu gibi jeotermal sistemler açısından da oldukça zengin bir bölgedir. Bu alanlar doğudan batıya doğru, Ömerbeyli, Bozköy, Çamur ve Gümüş (Germencik) Jeotermal Alanları, Sazlıköy (Söke) Jeotermal Alanı ve Ilıca, Davutlar, Bataklık Pınarı (Kuşadası) Jeotermal Alanlarıdır. Çalışma alanında, kuzeyden güneye doğru Türkiye Diri Fay Haritası’nda da aktif olarak belirtilen Efes Fayı, Kuşadası Fay Zonu, Davutlar Fayı ve güneyde Büyük Menderes Grabeni’nin kuzey sınırında yer alan Söke Fayı bulunmaktadır. Bu bölgenin büyük bölümü, geçmişte olduğu gibi günümüzde de deprem riski altında bulunmaktadır. Aletsel dönemde, 1900 yılından günümüze kadar bu bölgede M=4.0 ten büyük yaklaşık 80 adet deprem olmuştur. Ayrıca bölgede 1955 yılında 1 adet M=6.8 ve 2020 yılında 1 adet Mw=6.9 büyüklüğünde depremler meydana gelmiştir. Bu çalışma kapsamında Aydın ilinde Gümüşköy (Germencik), Sazlıköy (Söke) ve Davutlar (Kuşadası) jeotermal alanlarında belirlenen sıcak su kaynaklarından yaklaşık altı ay süren bir izleme çalışması yapılarak çalışma alanındaki jeotermal kaynaklar ile aktif fayların ilişkisi ortaya çıkarılarak bu yüksek deprem aktivitesi ile ilişkilendirilmiştirÖğe Classification of residential areas according to physical vulnerability to natural hazards: a case study of Canakkale, Turkey(Wiley, 2014) Basaran-Uysal, Arzu; Sezen, Funda; Özden, Süha; Karaca, OznurThe selection of new settlement areas and the construction of safe buildings, as well as rendering built-up areas safe, are of great importance in mitigating the damage caused by natural disasters. Most cities in Turkey are unprepared for natural hazards. In this paper, Canakkale, located in a first-degree seismic zone and sprawled around the Sartcay Delta, is examined in terms of its physical vulnerability to natural hazards. Residential areas are analysed using GIS (geographic information system) and remote-sensing technologies in relation to selected indicators. Residential areas of the city are divided into zones according to an evaluation of geological characteristics, the built-up area's features, and urban infrastructure, and four risk zones are determined. The results of the analysis show that the areas of the city suitable for housing are very limited. In addition, the historical centre and the housing areas near Sartcay stream are shown to be most problematic in terms of natural disasters and sustainability.Öğe Fethiye Körfezi ile Antalya Körfezi arasında kalan bölgenin Miyosen sonrası kinematiği, depremselliği ve sismotektoniği(2011) Över, Semir; Pınar, Ali; Yılmaz, Hüseyin; Kamacı, Züheyr; Ünlügenç, Ulvi Can; Özden, Süha[Abstract Not Available]Öğe Ganos fayı boyunca Geç Senozoyik yaşlı gerilme durumları, KB Türkiye(2013) Yıldız, Çınar Seray; Özden, Süha; Tutkun, Zeki Salih; Ateş, Özkan; Poyraz, Altuncu Selda; Yeşilyurt, Kapan Sevinç; Karaca, ÖznurSon defa 1912 yılında, magnitütü 7.3 (Ms) olan bir depremle hareket eden Ganos Fayı; K70°D doğrultulu sağ yanal doğrultu atımlı bir fay olarak, Gaziköy (Tekirdağ) ile Saros Körfezi arasında uzanmaktadır. Bu çalışmada; Ganos Fayı boyunca fay topluluklarının kinematik analizi, depremlerin odak mekanizması ters çözümleri ve uydu görüntüleri üzerinde uzaktan algılama çalışmalarıyla; Ganos Fayı ve bölgedeki Geç Senozoyik yaşlı gerilme durumları belirlenmiştir. Fay boyunca birbirleriyle uyumlu faylanma mekanizmalarıyla bir ana tektonik rejimin varlığı saptanmıştır. Bu faylanmalardan ilki, KB-GD yönlü sıkışma ve KD-GB yönlü açılma ekseni ile karakterize olan doğrultu atımlı faylanmadır. En büyük asal gerilme ekseni $(\\sigma_{1})$ 130°±16° ve en küçük asal gerilme ekseni $(\\sigma_{3})$ 53°±13° olarak belirlenmiş ve Rm oranı 0.49 olarak hesaplanmıştır. Bu faylanma ile uyumlu, eş zamanlı ve KD-GB doğrultulu açılma ekseni ile temsil edilen (?1 düşey yöndedir) lokal normal faylanmalar da belirlenmiştir. KD-GB yönlü açılmayla oluşan bu fayların kinematik analiz sonucunda en küçük asal gerilme ekseni $(\\sigma_{3})$ 28°±18° ile temsil edilmektedir. Ganos Fayı ve yakın çevresinde 2003-2010 yılları arasında meydana gelmiş (M?3.3) 12 adet depremin odak mekanizması ters çözümleri yapılmıştır. Bu çözümler üzerinden yapılan ortak ters çözüme göre; KB-GD yönlü sıkışma ve KD-GB yönlü açılma eksenleri ile karakterize olan doğrultu atımlı faylanmanın günümüzde de etkin olduğu görülmektedir. Günümüzde etkin tektonik rejim için hesaplanan, en büyük asal gerilme ekseni $(\\sigma_{1})$ ve en küçük asal gerilme ekseni $(\\sigma_{3})$ sırasıyla 276°±7° ve 6°±6° dir. Rm oranı da 0.44 olarak hesaplanmıştır. Gerek fayların kinematik analizi, gerekse deprem odak mekanizmalarının ters çözüm işlemi sonucunda elde edilen Rm oranlarının 0.5den küçük olması, Ganos Fayının geçmişte ve günümüzde transtansiyonel bir fay olarak çalıştığını göstermektedir. Uzaktan algılama yöntemiyle uydu görüntüleri üzerinde yapılan çizgisellik analizi çalışmalarında; 223 adet çizgisellik belirlenmiş ve bu çizgiselliklerin çoğunlukla Ganos Fayına parelel oldukları gözlenmiştir; Ganos Fayı; aktif sağ yanal doğrultu atımlı bir faydır ve Geç Pliyosenden beri çalışmaktadır.Öğe Geology and Hydrogeochemistry of Gure (Balikesir) Geothermal Field and its Relationship with Active Tectonic(Tmmob Jeoloji Muhendisleri Odasi, 2017) Kacar, Belgin; Özden, Süha; Ates, OzkanGure geothermal field is located in NW Anatolia within the boundaries of Balikesir. This study attempts to determine the geologic and hydrogeochemical characteristics of the field and close surroundings and their correlation with active tectonism. The basement of Gure geothermal field is rocks of the Paleozoic-age Kazdag Group. Above the basement, the Triassic-age Karakaya Formation lies above an unconformity. The Cretaceous cetmi melange tectonically overlies this basement. The Upper Oligocene-Lower Miocene Hallaclar volcanics and Oligo-Miocene granodiorites were emplaced by cutting all older units. Quaternary alluvium unconformably overlies all units in the study area. The Gure geothermal field located on the east section of the Edremit Fault Zone, marked as an active fault on the Active Fault Map of Turkey, is controlled by a nearly ENE-WSW oriented, south-dipping normal fault. In the instrumental period from September 2013 to August 2014, nearly 12 earthquakes occurred in this region and close surroundings with M=3.0 or more. Geothermal water from four hot-water wells in the Gure goethermal field had monitoring studies performed in 12 different periods, from 21.09.2013-16.08.2014. Physicochemical measurements and experimental studies of water from Gure geothermal field were compared simultaneous to earthquakes in the region. Before and after earthquakes changes were observed in these thermal waters, especially 7 degrees C, pH and EC values. Additionally chemical analysis of the water identified increases or reductions in many elemental levels, especially Cl, Na+ and SO4-2. It was concluded that these variations were directly related to the active tectonic regime in the region.Öğe Güre (Balıkesir) Jeotermal Alanının Jeolojisi, Hidrojeokimyası ve Aktif Tektonikle İlişkisi(2017) Kaçar, Belgin; Özden, Süha; Ateş, ÖzkanGüre jeotermal alanı KB Anadolu'da Balıkesir ili sınırları içerisinde yer alır. Bu çalışmada alanın ve yakın çevresinin jeolojik ve hidrojeokimyasal özellikleri ile aktif tektonizmayla ilişkisi ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Güre jeotermal alanının temelini Paleozoyik yaşlı Kazdağ Grubu'na ait kayaçlar oluşturmaktadır. Temel kayaların üzerinde uyumsuzlukla Triyas yaşlı Karakaya formasyonu yer almaktadır. Kretase yaşlı Çetmi melanjı bu temelin üzerinde tektonik olarak durmaktadır. Üst Oligosen-Alt Miyosen yaşlı Hallaçlar volkaniti ve Oligo-Miyosen yaşlı granodiyoritler, tüm yaşlı birimleri keserek yerleşmişlerdir. Kuvaterner yaşlı alüvyon çalışma alanındaki tüm birimleri uyumsuz olarak üzerlemektedir. Türkiye Diri Fay Haritalarında da aktif fay olarak gösterilen Edremit Fay Zonu'nun doğu kısmı üzerinde yer alan Güre jeotermal alanı yaklaşık DKD-BGB doğrultulu ve güneye eğimli bir normal fay tarafından kontrol edilmektedir. Aletsel dönemde Eylül 2013 ile Ağustos 2014 tarihleri arasında bu bölge ve yakın civarında M=3.0 dan büyük yaklaşık 12 adet deprem meydana gelmiştir. Güre jeotermal alanında yer alan dört adet sıcak su sondajından gelen jeotermal sulardan 21.09.2013-16.08.2014 tarihleri arasında 12 farklı dönemde bir izleme çalışması yapılmıştır. Yapılan sıcak su fiziko-kimyası ölçümü çalışmaları sırasında ve eş zamanlı olarak bölgede ve yakın civarında meydana depremler öncesi ve sonrasında; termal sularda özellikle T0C, pH ve EC değerlerinde bir değişim olduğu gözlenmiştir. Bununla birlikte, termal suyun kimyasal analizleri sonucunda özellikle başta Cl-, Na+ ve SO4-2 olmak üzere birçok elementel düzeyde artış ya da azalmanın olduğu tespit edilmiştir. Bu değişimlerin bölgedeki aktif tektonik rejim ile doğrudan ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır.Öğe Hydrochemistry and Environmental Impacts of Kestanbol Geothermal Fluid(TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası, 2020) Marmara, Harika; Şanlıyüksel Yücel, Deniz; Özden, Süha; Yücel, Mehmet AliKestanbol geothermal field, located in the ancient town of Alexandria Troas, is at the contact between plutonic intrusions and neighboring metamorphic rocks in the Biga Peninsula. This area is also controlled by an ENE-WSW striking right lateral strike-slip fault segment representing the extension of the southern branch of the North Anatolian Fault to the west and is one of the geothermal fields with highest temperature in the Biga Peninsula. Kestanbol geothermal fluid from a well is used to heat facilities for thermal tourism and balneological purposes. The geothermal fluid continuously seeps into the environment with low flow rate and additionally, wastewater from the facility is discharged into Ilıca stream. This study was conducted to determine the hydrochemical characteristics of the well and springs located in Kestanbol geothermal field and to evaluate the environmental effects of geothermal fluids on the soil and stream sediment. The temperature, electrical conductivity (EC) and pH of Kestanbol geothermal fluids are 59.5-74.1ºC, 30.3-35.5 mS/cm, and 6.45-6.71, respectively. The geothermal fluids are NaCl water type, with mean NaCl concentration of 19511 mg/L. In addition to higher EC values, and total dissolved solid content, Na+, Cl-, B, Ba, Fe and Mn concentrations of the Kestanbol geothermal fluid are above the tolerance limit of TS 266. Moreover, the geothermal fluid is heavily polluted water (class IV) according to the Turkish Inland Water Quality Regulations in terms of EC, Na+, Cl-, B and Fe. There is a scaling problem in the Kestanbol geothermal field. XRD and SEM-EDX analyses identified the minerals causing scale as calcite, halite and siderite. Arsenic, Fe and Mn concentration of scale, soil and stream sediment samples are higher than the mean value of world continental crust. According to the enrichment factor and geoaccumulation index, the geothermal fluid with intense rock interaction enriches soil and stream sediment in terms of As and Mn metal(loid)s as a result of discharge. It is recommended that geothermal fluids and waste waters from the facility should not be discharged into the soil and Ilıca stream. Alexandria Troas Antik Kenti’nde yer alan Kestanbol jeotermal alanı, Biga Yarımadası’nın plütonik yükselimleri ile komşu metamorfik kayaçlarının kontağında bulunmaktadır. Bu alan aynı zamanda Kuzey Anadolu Fayı’nın güney kolunun batıya olan uzantılarını temsil eden DKD-BGB uzanımlı sağ yanal doğrultu atımlı bir fay segmenti ile kontrol edilmekte olup, Biga Yarımadası’ndaki en yüksek sıcaklığa sahip jeotermal alanlardan biridir. Kestanbol jeotermal alanında bulunan sondajdan çıkan jeotermal akışkan tesisin ısıtılması, termal turizm ve balneolojik uygulamalarda kullanılmaktadır. Jeotermal akışkan çevreye düşük debi ile sürekli olarak sızmakta ve ayrıca kaplıcanın atık suyu Ilıca deresine deşarj edilmektedir. Bu çalışmada, Kestanbol jeotermal alanında yer alan sondaj ve kaynakların hidrokimyasal karakteristiği belirlenerek, toprak ve dere sedimenti üzerindeki çevresel etkileri ve antropojenik kirlilik yaratma potansiyeli değerlendirilmiştir. Kestanbol jeotermal akışkanının sıcaklık, elektriksel iletkenlik (EC) ve pH değerleri sırasıyla 59,5-74,1ºC, 30,3-35,5 mS/cm ve 6,45-6,71 arasındadır. Jeotermal kaynaklar NaCl su tipinde olup, ortalama NaCl konsantrasyonu 19511 mg/l’dir. Kestanbol jeotermal akışkanının yüksek EC değeri ve toplam çözünmüş katı madde içeriğinin yanı sıra Na+, Cl-, B, Ba, Fe ve Mn konsantrasyonu bakımından TS 266’ya göre izin verilen maksimum değerlerin üzerindedir. Ayrıca jeotermal akışkanın EC değeri ve Na+, Cl-, B ve Fe konsantrasyonu Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği’ne göre çok kirlenmiş su (IV. sınıf) kalitesindedir. Kestanbol jeotermal alanında kabuklaşma problemi vardır. XRD ve SEM-EDX analizleri ile kabuğu oluşturan minerallerin kalsit, halit ve siderit olduğu tespit edilmiştir. Jeokimyasal analiz sonuçlarına göre kabuk, toprak ve dere sedimentindeki As, Fe ve Mn konsantrasyonunun Dünya kıtasal kabuk ortalama değerinden yüksek olduğu saptanmıştır. Zenginleşme faktörü ve jeobirikim indeksi değerlerine göre yoğun kayaç etkileşiminde kalan jeotermal akışkanın deşarjı sonucunda toprak ve dere sedimenti As ve Mn metal(loid)leri açısından zenginleşmiştir. Kestanbol jeotermal akışkanın ve tesisin atık suyunun çevresindeki toprağa ve Ilıca deresine deşarj edilmemesi önerilir.Öğe Hydrochemistry and Environmental Impacts of Kestanbol Geothermal Fluid(Tmmob Jeoloji Muhendisleri Odasi, 2020) Marmara, Harika; Yucel, Deniz Sanliyuksel; Özden, Süha; Yucel, Mehmet AliKestanbol geothermal field, located in the ancient town of Alexandria Troas, is at the contact between plutonic intrusions and neighboring metamorphic rocks in the Biga Peninsula. This area is also controlled by an ENE-WSW striking right lateral strike-slip fault segment representing the extension of the southern branch of the North Anatolian Fault to the west and is one of the geothermal fields with highest temperature in the Biga Peninsula. Kestanbol geothermal fluid from a well is used to heat facilities for thermal tourism and balneological purposes. The geothermal fluid continuously seeps into the environment with low flow rate and additionally, wastewater from the facility is discharged into Ilica stream. This study was conducted to determine the hydrochemical characteristics of the well and springs located in Kestanbol geothermal field and to evaluate the environmental effects of geothermal fluids on the soil and stream sediment. The temperature, electrical conductivity (EC) and pH of Kestanbol geothermal fluids are 59.5-74.1 degrees C, 30.3-35.5 mS/cm, and 6.45-6.71, respectively. The geothermal fluids are NaCl water type, with mean NaCl concentration of 19511 mg/L. In addition to higher EC values, and total dissolved solid content, Na+, Cl-, B, Ba, Fe and Mn concentrations of the Kestanbol geothermal fluid are above the tolerance limit of TS 266. Moreover, the geothermal fluid is heavily polluted water (class IV) according to the Turkish Inland Water Quality Regulations in terms of EC, Na+, Cl-, B and Fe. There is a scaling problem in the Kestanbol geothermal field. XRD and SEM-EDX analyses identified the minerals causing scale as calcite, halite and siderite. Arsenic, Fe and Mn concentration of scale, soil and stream sediment samples are higher than the mean value of world continental crust. According to the enrichment factor and geoaccumulation index, the geothermal fluid with intense rock interaction enriches soil and stream sediment in terms of As and Mn metal(loid)s as a result of discharge. It is recommended that geothermal fluids and waste waters from the facility should not be discharged into the soil and Ilica stream.Öğe Hydrogeochemical and isotopic monitoring of the Kestanbol geothermal field (Northwestern Turkey) and its relationship with seismic activity(TUBİTAK, 2021) Şanliyüksel Yücel, Deniz; Özden, Süha; Marmara, HarikaKestanbol geothermal field is located in northwestern Turkey and is one of the highest temperature geothermal fields in the Biga Peninsula. In this study, one geothermal well, two geothermal springs, and two cold springs were monitored for one year in Kestanbol geothermal field to determine hydrogeochemical and isotopic characteristics. Additionally, any possible relationship between seismic activity and variations in the hydrochemistry of geothermal water was investigated. The Kestanbol geothermal field is controlled mainly by the right-lateral strike-slip Kaplıca fault with normal components. The distribution of the geothermal waters is roughly parallel to the fault. The temperature, electrical conductivity, salinity, and pH value of the geothermal waters were within the range of 59.5 to 74.6 °C, 30300 to 35700 μS/cm, 19.6 to 23.3‰ and 6.13 to 6.83, respectively. The temperature interval was from 11.2 to 25.4 °C for cold waters. The hydrochemical facies of the geothermal waters were Na-Cl type, and the cold waters were Ca-HCO3-Cl type. The high concentrations of As, Ba, Fe, Li, and Mn in geothermal waters were mainly derived from prolonged water-rock interactions under high-temperature conditions. The δ18O and δ2H contents of cold waters indicated meteoric origin. The geothermal waters were enriched in δ18O and δ2H and located on the mixing line between local groundwater and fossil seawater, indicating mixing processes. During our study period, 20 earthquakes with Mw 3.5 and above were recorded in the close surroundings of the Kestanbol geothermal field, and temporal variations in the physicochemical and chemical compositions of geothermal waters were observed. Concentrations Cl- of the geothermal waters exhibited decrease after the Tartışık-Ayvacık earthquake (Mw = 5.0), indicating more supplement of groundwater with shallow origin under the increase of tectonic stress.Öğe Implications of 2007's Earthquake Activity in Egirdir Lake (SW Anatolia) Based on Moment Tensor Solutions and Inversion of Stress State(Springer Basel Ag, 2014) Poyraz, Selda Altuncu; Pinar, AlI; Özden, Süha; Tuncer, Mustafa KemalWe analyzed the waveforms of the small- to moderate-sized earthquakes that took place in the northern part of the inner Isparta Angle (IA) to retrieve their source parameters and combine these results with the focal mechanism solutions of the larger events that occurred in 2007 in Egirdir Lake at the apex of IA. In total, source mechanisms of 20 earthquakes within the magnitude range 3.5 < M < 5.0 were calculated using a regional moment tensor inversion technique. The inversion of the focal mechanisms yields an extensional regime with a NNE-SSW (N38A degrees E) trending sigma (3) axis. Inversion results are related to a mainly WNW-ESE oriented normal fault beneath Egirdir Lake. The R value of a NNE-SSW extensional regime is 0.562 showing a triaxial stress state in the region. The current stress regime results from complex subduction processes such as slab pull, slab break-off, roll-back and/or retreating mechanism along the Hellenic and Cyprus arcs and the southwestward extrusion of the Anatolian block since the early Pliocene.Öğe Interactions between Eurasian/African and Arabian plates: Eskisehir Fault, NW Turkey(Pergamon-Elsevier Science Ltd, 2015) Özden, Süha; Gundogdu, Erdem; Bekler, TolgaThe Eskisehir Fault is an active right-lateral widespread intra-continental deformation zone which separates central western Anatolia from the Aegean domain. The inversion of fault slip vectors along the Eski ehir Fault yields a strike-slip stress state with NW-trending sigma(Hmax) (sigma(1)) and NE-trending sigma(Hmin) (sigma(3)) axes since the Early Pliocene. A change in strike-slip faulting under a compressional stress regime: from old transpression to young transtension, probably occurred in the Quaternary. The inversion of the earthquake source mechanism indicates that the transtensional stress regime continues up to the present. The Intinil and Eski ehir Basins developed under the transtensional stress regime producing consistent and local normal faulting with a continuing NE-trending sigma(Hmin) (sigma(3)). The stress regime change resulted in a decrease in sigma(Hmax) (sigma(1)) and/or an increase in sigma(Hmin) (sigma(3)) stress magnitudes due to coeval influence of the superimposed plate forces and the interaction of three plates (Eurasian/African/Arabian): (1) continental collision of Eurasian/Arabian plates with Anatolian block in the east, (2) westward escape of the Anatolian block by anticlockwise rotation at the west-southwest border of the Eurasian and Arabian/African plates and (3) a complex subduction process between African and Eurasian plates along the Aegean (Hellenic) and the Cyprus arcs which favors western extrusion of the Anatolian block in the eastern Mediterranean region. (C) 2015 Elsevier Ltd. All rights reserved.Öğe İzmir Civarındaki Bazı Jeotermal Alanların Hidrojeokimyasal Özellikleri ve Depremsellik ile İlişkisi(Çukurova Üniversitesi, 2023) Ateş, Özkan; Özden, Süha; Özden, SerkanÇalışma alanı Batı Anadolu'da, İzmir iline ait Seferihisar ve Çeşme ilçeleri ile yakın çevresinde bulunan jeotermal alanları kapsamaktadır. Çalışma alanı ve yakın civarı aletsel dönemdeki depremler açısından oldukça aktif bir bölge olduğu gibi jeotermal sistemler açısından da oldukça zengin bir bölgedir. Bu alanlar Balçova, Seferihisar (Cumalı, Doğanbey, Karakoç, Doğanbey Burnu), Çeşme (Ilıca, Şifne), Dikili-Bergama (Kaynarca, Dikili, Nebiler, Bademli, Kocaoba, Paşa, Güzellik), Aliağa (Ilıcaburun, Çukurova, Samurlu, Reşadiye), Bayındır ve Urla (Gülbahçe) Jeotermal Alanlarıdır. Bu jeotermal alanların çoğu da aktif fay zonları üzerinde bulunmaktadır. Çalışma alanında, batıdan doğuya doğru yaklaşık K-G uzanımlı Mordoğan Fayı, Gülbahçe Fay Zonu, Seferihisar Fayı ve Tuzla Fayı bölgenin en önemli aktif faylarıdır. Bu bölgenin büyük bölümü, geçmişte olduğu gibi günümüzde de deprem riski altında bulunmaktadır. çalışma alanı ve çevresinde aletsel dönemde (1900-2021) magnitüdü M=4.0 den büyük yaklaşık 320 adet depremin meydana geldiği ve aktivitenin halen devam etmekte olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri olan Ocak 2019-Ocak 2021 tarihleri arasında alanda M=3.5 ten büyük yaklaşık 190 adet deprem meydana gelmiştir. Ayrıca bölgede 1955 yılında 1 adet M=6.8 ve 2020 yılında 1 adet Mw=6.9 büyüklüğünde depremler meydana gelmiştir. Bu çalışma kapsamında İzmir ilinde Karakoç ve Doğanbey (Seferihisar) ile Şifne ve Ilıca (Çeşme) jeotermal alanlarında belirlenen sıcak su kaynaklarından yaklaşık iki yıl süren bir izleme (monitoring) çalışması yapılarak çalışma alanındaki jeotermal kaynaklar ile aktif fayların ilişkisi ortaya çıkarılarak bu yüksek deprem aktivitesi ile ilişkilendirilerek çevresel etkileri incelenmiştirÖğe Kinematics of the East Anatolian Fault Zone between Turkoglu (Kahramanmaras) and Celikhan (Adiyaman), eastern Turkey(Springer, 2006) Yilmaz, Huseyin; Over, Semir; Özden, SühaIn this study we determined the stress regime acting along the East Anatolian Fault Zone between Turkoglu (Kahramanmaras) and Celikhan (Adiyaman), from the Neocene to present-day, based on the inversion of striations measured on faults and on the focal mechanisms of earthquakes having magnitudes greater than 5.0. The inversions yield a strike-slip stress regime with a reverse component (i.e., transpression) operative in the Neocene to present with a consistent N-to NW-trending or, axis 156 +/- 11 degrees and an E- to NE-trending sigma(3) axis, sigma(7) 9 degrees sigma(3), producing left-lateral motion along the East Anatolian Fault Zone. The inversions of focal mechanisms yield a strike-slip stress deviator characterized by an approximately N-S (N1 degrees W)-trending sigma(1), and an approximately E-W (N89 degrees E)-trending sigma(3) axis. Both the kinematic analysis and structural observations indicate that the stress regime operating in the study area has had a transpressional character, giving rise to the Mio-Pliocene compressive structures (reverse faults, thrusts and folds) observed in the study area. Field observations allow estimation of a Pliocene age for the strike-slip East Anatolian Fault Zone.Öğe Late Cenozoic Geodynamic Evolution of Simav (Kutahya) and Surroundings(Tmmob Jeoloji Muhendisleri Odasi, 2015) Gundogdu, Erdem; Özden, Süha; Gungor, TalipThe Late Cenozoic geodynamic evolution of Simav (Kutahya) and surroundings was determined by dating active tectonic structures in the region (Simav Fault and Simav Detachment Fault) and granitic and volcanic rocks of the Egrigoz Magmatic Complex. Additionally it was revealed that the currently normal Simav Fault, in previous periods acted as a strike-slip fault according to dating studies of fault planes and field observations. Dating of the fault planes along the Simav Fault determined that initiation of the Simav Fault occurred in the interval between 19.3-26.1 Ma. In this period the Simav Fault demonstrated strike-slip fault behavior in a compressional regime. The results of dating studies of the Egrigoz and Koyunoba Plutons (21.9-26.3 Ma) reveal that the unroofing of these plutons was related to the Simav Detachment Fault (20.0-27.4 Ma). Additionally the presence of volcanism in the time period was identified (7.1-21.3 Ma). The Simav Fault which displayed previous strike-slip character currently has listric normal fault behavior after a tectonic regime change in the Plio-Quaternary. The transition from extensional-compressional regime to a regional extensional regime and cause of the tectonic regime change is thought to be related to the complex subduction process (slab-pull and and roll-back) between the African Plate and Anatolian Plate in the Eastern Mediterranean.Öğe Late cenozoic stress field in the Cameli Basin, SW Turkey(Elsevier, 2010) Over, Semir; Pinar, Ali; Özden, Süha; Yilmaz, Huseyin; Unlugenc, Ulvi Can; Kamaci, ZuheyrA history of deformation has been determined for the Cameli Basin located in the western part of the major Fethiye-Burdur Fault Zone, interpreted as the on-land continuation of Pliny-Strabo fault system (e.g., eastern boundary of the Hellenic Arc). Inversion of fault slip vectors affecting Mio-Pliocene to Quaternary formations in the Cameli Basin, in the southwestern segment of the transtensional Fethiye-Burdur Fault Zone, yields two different normal faulting stress regimes characterized by a roughly orthogonal set of extensional axes; a NW-SE (N129 +/- 19 degrees E) sigma(3) axis and a NE-SW (N50 +/- 16 degrees E) sigma(3) axis. The orientation of fault sets is predominantly around the NE-SW direction in the major Fethiye-Burdur Fault Zone, making the extension NW-SE. The mean R values are 0.74 and 0.69 for both extensions indicating a triaxial stress state, which is clearly different from radial extension and from transitional to strike-slip stress state. The NW-SE extension is probably responsible for the formation of the Cameli Basin during Mio-Pliocene time. In contrast, the inversion of focal mechanism solutions of shallow earthquakes occurring within the Cameli basin identifies a present-day, predominantly extensional stress regime, characterized by an approximately N-S (N184 degrees E) sigma(3) axis, which has an R value of 0.637 indicating a triaxial stress state. The nearly orthogonal extensional stress regimes seem to have been acting contemporaneously with each other at different intensities from the Mio-Pliocene onwards in SW Turkey. This may be attributed to the geodynamic effects related to the subduction of the African plate beneath Anatolia, diffusing along Hellenic and Cyprus arcs and in the west-southwestward extrusion of Anatolia. Our hypothesis is that the cause of the early NW-SE extension is the slab-pull force due to the subduction process along the Cyprus arc, considered to be dominant up to Plio-Quaternary. The later NE-SW to present-day similar to N-S extension, dominant since the Plio-Quaternary, is related to the combined forces of the Anatolian extrusion and the subduction process along the Hellenic arc. (C) 2010 Elsevier B.V. All rights reserved.Öğe Late Cenozoic stress state distributions at the intersection of the Hellenic and Cyprus Arcs, SW Turkey(Pergamon-Elsevier Science Ltd, 2016) Over, Semir; Özden, Süha; Pinar, Ali; Yilmaz, Huseyin; Kamaci, Zuheyr; Unlugenc, Ulvi CanThe history of the Late Cenozoic stress regime was determined for an area between the gulfs of Fethiye and Antalya. Fault kinematic analysis and inversion of focal mechanisms of shallow earthquakes reveal significant evolution of the regional stress regime in SW Anatolia, i.e., the area of interaction between the Hellenic and Cyprus arcs, from the Mio-Pliocene to the present time. Fault kinematic analysis yields two different normal faulting stress regimes along the southwestern part of Fethiye-Burdur Fault zone, e.g., in and around cameli Basin (Zone Al) and two different strike-slip to normal faulting stress regimes characterized by a roughly orthogonal set of extensional axes between Fethiye and Demre (Zone B) with an older NW-SE al axis for Mio-Pliocene and a younger NE-SW sigma 3 axis for Plio-Quaternary time. Inversion of focal mechanisms of the earthquakes occurring in Zone Al provideS an extensional stress. state with approximately N- sigma 3 axis. Inversion of those occurring in Zone B, south of Zone Al, yields a dominantly strike-slip stress state with a NE-SW sigma 3 axis and a NW-SE A1 axis respectively. The inversion slip vectors from fault planes yield a consistent normal faulting stress regime in Burdur Basin and its surroundings (i.e., along the northeastern part of Fethiye-Burdur Fault Zone, (Zone A2)) during Plio-Quaternary, continuing into recent time as indicated by earthquake focal mechanism inversions. Both states-have a consistent NW-SE cs3 axis. Fault kinematic analysis indicates NW-SE extension acting in Zone C (subarea between Demre and Antalya), south of Zone A2, during Mio-Pliocene time. The inversion of focal mechanisms yields normal faulting also characterized by a consistent NW-SE sigma 3 axis. The nearly orthogonal extensional stress regimes (NW-SE and NE-SW) obtained by inversion of both measured and seismic faults seem to have been acting contemporaneously with each other at different intensities from the Mio-Pliocene onwards in SW Turkey. This may be attributed to the geodynamic effects related to the subduction of the African plate beneath Anatolia diffusing along the Hellenic and Cyprus arcs and in the west-southwestward extrusion of Anatolia. The cause of the early NW-SE extension is the slab-pull force due to the subduction process along the Cyprus arc, considered to be dotninant until the Plio-Quaternary in the western part of the study area in zones A1 and B. The dominant status of the Cyprus arc continues today in the eastern part of study area in zones A2 and C. The later NE-SW to present day approximately N-S extension, dominant since the Plio-Quaternary, is related to the combined forces of the Anatolian extrusion and the subduction process along the Hellenic arc. (C) 2016 Elsevier Ltd. All rights reserved.Öğe Late Cenozoic Stress State in Gulf of Güllük and Surroundings, SW Anatolia(2021) Gündoğdu, Erdem; Demirci, Alper; Özden, SühaThis study was performed with the aim of revealing the Late Cenozoic stress state of the Gulf of Güllük and close surroundings. In this study, the tectonic regime and stress states from the Pliocene to the present day were determined. Mesoscopic fault plane data were collected from outcrops at 19 different stations in the region between the Gulf of Güllük and Milas. Additionally, focal mechanism inverse solutions were calculated for 12 earthquakes larger than M:3.0 occurring from 2004 to 2015 to reveal the current tectonic regime. According to kinematic analysis results from fault assemblages and focal mechanism solutions for earthquakes, two tectonic regimes affected the region before the Pliocene and at present. In the first tectonic regime, strike-slip faulting developed under a NW-SE oriented compressional regime. There was an R ratio of 0.426 between the principal stress axes and this shows faulting had transtensional character. The region converted to a NE-SW oriented extensional regime dominated by normal faulting in the Quaternary. This currently effective extensional regime was understood from focal mechanism solutions of earthquakes developing in the region. The reason for this regime being effective is the rapid pull by the African plate on the Anatolian plate, which rides above the African plate, and horizontal extension in the Anatolian plate.
