Yazar "Özdemir, Levent" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 3 / 3
  • [ X ]
    Öğe
    Detection of genotoxic effect of potassium permanganate by using in vitro micronucleus assay
    (Sivas Cumhuriyet University, 2020) Gencer, Gökhan; Özdemir, Levent; Özdemir, Öztürk
    Objective: Hydrogen peroxide is a bleaching agent accepted as safe for environment and used for producing cotton fabrics. This process requires alkaline medium, stabilizer and high temperature. For this purpose, it is used extensively in the textile industry. Potassium permanganate is a widely used agent in our country as it is easier to obtain compared to other oxidizing agents. In this study, we investigated whether occupational exposure to potassium permanganate causes genotoxic effect or not.Method: This cross-sectional study was carried out in a denim factory located in the Organized Industrial Zone in Sivas. The total number of employees was 600 in the factory including 50 workers in the office and 550 workers in the production department.The study group was consisted of 32 healthy males, non-smokers, without chronic diseases and infections. They had been working at least 2 years in denim bleaching unit. The control group was consisted of 30 healthy male volunteers, at similar age, non-smokers, working in administrative or desk jobs in the same factory, with little or no risk of chemical exposure. Workers who had an infection in the last month and who were on medication were excluded from the study. In Vitro Micronucleus Test was used to determine the genotoxic effect of potassium permanganate. The venous blood samples taken from the workers and controls was cultured in laboratory conditions according to Fenech’s method with minor modifications. Evaluation of slides was carried out according to Fenech’s microscopic survey criteria at ×1000 magnification. The frequencies of the total number of micronuclei in the lymphocytes (MNL) and bi-nucleated cells with the micronuclei (BNMN) were determined. In addition, to determine the frequencies of nucleoplasmic bridges (NPBs) and nuclear buds (NBUDs), 1000 nucleated cells with well-preserved cytoplasm were also evaluated. Student’s T-test was used for statistical evaluation. Results: When groups were compared, the micronucleus frequency was detected as about twice high in study group. Statistically significant difference was detected between the study and control group (p<0.05). The nuclear bud frequency was significantly higher in study groups than in controls (p<0.05). Although the number of nucleoplasmic bridges were higher in study group, this difference was not statistically significant (p>0.05).Conclusions: Indicators of genotoxic effect were higher in the group with potassium permanganate exposure than the control group. High micronucleus and nuclear bud frequencies in the study group may be indicative of genotoxicity. It may be thought that clastogenic and mutagenic risk increases for employees.Keywords: Potassium permanganate, micronucleus, nucleoplasmic bridge, nuclear bud, genotoxicity
  • [ X ]
    Öğe
    Edirne ilinde 1996-2006 yılları arası antitüberküloz ilaç direnç oranlarındaki değişim
    (2010) Perincek, Gökhan; Tabakoğlu, Erhan; Otkun, Metin; Özdemir, Levent
    Amaç: İlimizde 1996 ve 2006 yılları arasında antitüberküloz ilaç direnç oranındaki değişimi saptamak. Gereç ve yöntem: Çalışmaya, 1996 ve 2006 yıllarında Mycobacterium tuberculosis üremesi saptanan hastalar alındı. İzoniazid, rifampisin, etambutol, streptomisin ve çoklu ilaç direnci saptanan hastaların bilgileri, SPSS 15 veri tabanına yüklendi ve istatistiksel inceleme yapıldı. Bulgular: Yapmış olduğumuz çalışmada; 1996 yılında 70 hastada Mycobacterium tuberculosis üremesi saptandı. Bunlardan 21?inde izoniazid, 8?inde rifampisin, 7?sinde etambutol, 27?sinde streptomisin ve 5?inde çok ilaca direnç saptandı. 2006 yılında ise; 47 hastada Mycobacterium tuberculosis üremesi saptandı. Hastaların 11?inde izoniazid, 4?ünde rifampisin, 1?inde etambutol, 2?sinde streptomisin ve 3?ünde çok ilaca direnç saptandı. Dirençli değişimi karşılaştırıldığında; izoniazid dirençli hasta sayısının 21?den 11?e (%30?dan %23.4?e), rifampisin dirençli hasta sayısının 8?den 4?e (%11?den %8.5?e), etambutol dirençli hasta sayısının 7?den 1?e (%13?ten %2.1?e), streptomisin dirençli hasta sayısının 27?den 2?ye (%39?dan %4.3?e) ve çok ilaca dirençli hasta sayısının da 5?ten 3?e (%7?den %6.4?e) gerilediği saptandı. Sonuç: İlimizde on yıllık süre zarfında antitüberküloz ilaç direncinde; izoniazid, rifampisin, etambutol ve çok ilaca direnç de ista- tistiksel olarak anlamlı bir düşüş olmazken, streptomisin direncindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05).
  • [ X ]
    Öğe
    Mycobacterium tuberculosis üremesi saptanan akciğer tüberkülozlu hastaların antitüberküloz ilaçlara direnç oranları
    (2011) Perincek, Gökhan; Tabakoğlu, Erhan; Otkun, Metin; Özdemir, Levent; Özdemir, Burcu
    Amaç: Mycobacterium tuberculosis üremesi saptanan akciğer tüberkülozlu olguların antitüberküloz ilaç direnç oranlarının belirlenmesi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 2005-2007 yılları arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde kültürde Mycobacterium tuberculosis üremesi saptanan akciğer tüberkülozlu 134 hasta alındı. BACTEC 460 TB sistemi kullanılarak dört major antitüberküloz ilaca (H, R, streptomisin (SM), etambutol (EMB)) karşı gelişen direnç ve çok ilaca direnç oranları araştırıldı. Bulgular: Mycobacterium tuberculosis üremesi saptanan 134 akciğer tüberkülozlu olgunun 31’i bayan, 103’ü erkekti. Hastaların %58.2’sinde Erlich-Ziehhl Neelen (EZN) boyama ile Asido Rezistan Basil tespit edildi. Antitbc direnç oranları H %10.4, R %3, EMB %0.7, SM %0.7 olarak saptandı. Sonuç: Akciğer tüberkülozlu hastalarda belirlenen direnç paternlerinin izlenmesi, uygulanacak tedavi protokollerinin belirlenmesinde ve uzun vadede direnç gelişiminin önlenmesinde yararlı olacaktır. (Tur Toraks Der 2011; 12: 111-3)