Tekşan, MesutŞahin, Meryem2025-01-272025-01-272013https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=vVNzTGHHhjH-u3WMToxQ-rVQtghuXVbeiWUuhCXgZtYJc-alZoVbzkV9CC72HJnWhttps://hdl.handle.net/20.500.12428/12106Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı20. Yüzyılda düşüncede, sanatta, kültürde, sinemada, edebiyatta ve birçok alanda etkisi hissedilen ve üzerinde birçok tartışma yapılan postmodernizm, Batı edebiyatında 1950 ve 1960?larda görülmeye başlanmıştır. Türk edebiyatında ise ilk defa 1970?li yıllarda görülmekle birlikte 1980?li ve 1990?lı yıllarda giderek daha etkili olmaya başlamıştır. Türk edebiyatında ilk etkilerini roman türünde gördüğümüz postmodernizm, hikâye türünde 1980 sonrası daha çok üstkurmaca tekniğinin sık kullanılmasıyla görülür. Sonraki yıllarda hikâyeciliğimizde bilinçli bir seçim olarak postmodern anlatım teknikleriyle hikâye yazan yazarlarımızda bir artış vardır. Postmodern edebiyat; metinlerarasılık, üstkurmaca, parodi, pastiş, gönderme ve alıntı gibi anlatım tekniklerini kullanır. Postmodernist düşünceye göre ?her şey daha önce söylenmiştir, şimdi söylenenler geçmişin yeniden kurgulanmasıdır. Günümüz yazarlarından Hasan Ali Toptaş, Murat Gülsoy ve Murathan Mungan postmodern edebiyatın hikâyeye yansıyan yüzünü okura sunarlar. Toptaş, alışılmışın dışındaki hikâye kurgusuyla, zamanı ve mekânı geleneksel hikâyeden farklı kullanmasıyla dikkat çeker. Gülsoy ise, hikâyelerinde postmodern edebiyatın metinlerarasılık, üstkurmaca, alıntı, gönderme, oyun kavramından yararlanma gibi özelliklerini kullanır. Hikâyelerini masallar ve halk hikâyeleri üzerine inşa eden Mungan da postmodernizmin metinlerarasılık, üstkurmaca, parodi, pastiş, alıntı, gönderme ve oyunsuluk gibi postmodern anlatım tekniklerini kullanır. Yukarıda adı geçen birbirinden farklı içerik ve söyleme sahip çağdaş yazarların ortak noktası hikâyelerinde postmodenizmden büyük ölçüde etkilenerek hikâyelerinde birçok postmodern unsurları başarıyla kullanmalarıdır. Bu çalışmada postmodern edebiyat unsurlarının neler olduğu ve bunların Toptaş, Gülsoy ve Mungan tarafından nasıl kullanıldığı üzerinde durulmuş; tespit ve değerlendirmelerde bulunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Postmodernizm, postmodern anlatım teknikleri, postmodern hikâye, Türk hikâyesi.Postmodernism, upon which many discussions were held and the impact of which was felt in many areas such as art, culture, literature and cinema in in 20th Century, was for the first time seen in Turkish literature in 1970s and it was becoming increasingly effective from1980s and 1990s on words. In Turkish literature, postmodernism, the first impacts of which were mainly seen on novel form, were visible in storries as metafiction after the 1980s. In the following years, the number of writers who use postmodern literary techniques in their writings has increased postmodernism uses literary techniques such as intertextuality, parody, pastiche and metafiction. According to postmodernism ?Everything has been said before, what it said now is the reconstruction of the past. Contemporary writers such as Hasan Ali Toptaş, Murat Gülsoy and Murathan Mungan present their readers with storries written according to the postmodern literary techniques. Toptaş draws attention with his use of time and place with the difference of traditional stories. Gülsoy, on the other hand, frequently uses metafiction and pastiche in his writing. Mungan who prefer to construct his writing upon fairy tales and folk stories uses postmodern literary techniques such as parody, pastiche and metafiction. Although the writers mentioned above all have different discourse they all successfully use postmodern literary techniques in their stories and writings. This study is intended to explane the postmodern literary techniques and how these techniques are used by Toptaş, Gülsoy and Mungan. Keywords: Postmodernism, postmodern narrative techniques, postmodern narrative, the Turkish story.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessTürk Dili ve EdebiyatıTurkish Language and LiteratureMaster Thesis1175333227