Türkiye'de sosyal yardım politikaları ve yönetimi bağlamında TR22 Bölgesinde bir araştırma

Tarih boyunca insanlar, karşılık beklemeksizin ihtiyaç sahiplerine yardım etmeye, yoksullukla mücadele etmeye çalışmışlardır. Yoksullukla mücadele sonucunda sosyal yardımlar ortaya çıkmıştır. Sosyal yardımlar; sosyal ve ekonomik anlamda birbirine eşit olmayan kişilerin arasındaki farklılıkları azaltmak amacıyla yapılmaktadır. Ülkeler de kendi dinamikleri ve kültürel birikimleri çerçevesinde sosyal yardım modelleri geliştirmeye çabası içine girmişlerdir. Türkiye'de de yoksullukla mücadele kapsamında 1986 yılında oluşturulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları (SYDV) yoksullukla mücadele önemli aktörlerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. SYDV'ler sosyal yardım sürecinin kapsamlı olarak saptanacağı ve ülke genelinde kamu politikaları üretilmesine katkı sağlayacak önemli yardım kurumdur. Çünkü SYDV'ler ülkenin tüm il ve ilçelerinde örgütlenmişlerdir. Bu çalışma kapsamında, TR22 Bölgesinde yapılan sosyal yardım politikalarının etkinliği ve verimliliği değerlendirilerek, sosyal yardım konusuyla ilgili kavramlara değinilmiştir. Tez konusu araştırılırken çok kapsamlı bir değerlendirme süreci yapılmış konuyla alakalı olarak yardım alan hane halklarıyla hizmeti alan kesimle, yine konuyla yakından alakalı hizmeti sunan kesime ayrı ayrı anketler uygulanarak iki bakış açısıyla değerlendirme yapılmıştır. Anketler, TR22 Bölgesinde yaşayan ve ihtiyaç sahibi hanelere, TR22 Bölgesinde bulunan SYDV'lerde görev yapan personele ve TR22 Bölgesi'nde görev yapan muhtarlara uygulanmıştır. Anketlerin tümünü çalışmayı yürüten araştırmacı gerçekleştirmiştir. Bu bağlamda hem kurumların sosyal yardımlar konusundaki etkin ve verimliliği, hem de süreçten yararlanan ihtiyaç sahibi dezavantajlı grupların süreçten etkin ve verimli olarak yararlanıp yararlanmadığı değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonucunda sosyal yardımların etkin ve verimli olup olmadığı sonucuna varılmış ve sürecin daha etkin verimli sunulabilmesine ilişkin çözüm önerileri sunulmuştur.

Throughout history, people have endeavored to assist those in need and combat poverty without expecting anything in return. Social assistance has emerged as a product of this struggle. It is implemented to minimize disparities between individuals who are unequal in social and economic terms. Countries have also sought to develop their own models of social assistance, shaped by their unique dynamics and cultural backgrounds. In Turkey, the Social Assistance and Solidarity Foundations, established in 1986 as part of the national fight against poverty, stand out as key actors in this field. These foundations are significant institutions that define the scope of the social assistance process and contribute to the development of public policy nationwide, as they are organized in every province and district. Within the scope of this study, the effectiveness and efficiency of social assistance policies implemented in the TR22 Region were evaluated, alongside an examination of key concepts related to social assistance. A comprehensive evaluation process was conducted during the research. Surveys were administered both to households in need (as recipients of assistance) and to service providers involved in the delivery of social assistance, allowing for analysis from two perspectives. These surveys were conducted with households in need residing in the TR22 Region, personnel working at SASFs within the region, and village or neighborhood headmen serving in the same area. All surveys were carried out directly by the researcher. In this context, the study assessed both the institutional effectiveness and efficiency of social assistance delivery, and whether the disadvantaged groups benefiting from the process were able to do so effectively and efficiently. Based on the results, conclusions were drawn regarding the overall performance of social assistance practices, and recommendations were proposed to enhance the delivery and impact of these processes.