Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimi uygulamalarına yönelik görüşleri

Türkiye'de giderek daha çok önem kazanmaya başlayan kaynaştırma eğitimi uygulamaları, özel gereksinimli bireylerin yaşıtlarıyla birlikte eğitim almalarını amaçlamaktadır. Kaynaştırma eğitimi, özel gereksinimli öğrencilerin akranlarıyla birlikte eğitim almasını sağlayan önemli bir uygulamadır. Ancak öğretmenler, bu süreci yürütürken çeşitli engellerle karşılaşmaktadır. Bu nedenle, sınıf öğretmenlerinin görüşlerini inceleyerek kaynaştırma eğitimi uygulamalarındaki sorunları belirlemek ve çözüm önerilerini değerlendirmek, bu araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. Belirtilen amaç doğrultusunda, araştırmanın örneklemini 2024-2025 eğitim öğretim yılında Ordu ili Merkez ilçesindeki ilkokullarda görev yapan 40 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmış olup, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler, betimsel içerik analizi tekniğiyle değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre, öğretmenler kaynaştırma eğitimi uygulamalarını destekleseler de; eğitim materyallerinin yetersizliği, kalabalık sınıf mevcutları, bireysel farklılıklara uygun öğretim yapmada yaşanan sorunlar, yerleştirme sürecinde yaşanan sıkıntılar ve özel eğitim alanında yeterli bilgiye sahip olmama gibi problemlerle karşılaşmaktadırlar. Ayrıca okul yönetiminin ve ailelerin sürece yeterince dahil olmaması da önemli bir sorun olarak görülmüştür. Öğretmenler, kaynaştırma eğitiminin daha başarılı olması için hizmet içi eğitimlerin artırılması, sınıf mevcutlarının azaltılması, ayrı sınıflarda eğitim almaları gerektiği, rehberlik ve özel eğitim uzmanlarından daha fazla destek alınması ve ailelerin bilinçlendirilmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Araştırma, kaynaştırma eğitimi uygulamalarını daha başarılı hale getirebilmek için öğretmenlere yönelik teşvik edici stratejiler geliştirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.

Inclusive education practices, which are becoming increasingly important in Turkey, aim to ensure that individuals with special needs receive education together with their peers. Inclusive education is an important practice that enables students with special needs to receive education together with their peers. However, teachers encounter various obstacles while carrying out this process. Therefore, the main purpose of this research is to determine the problems in inclusive education practices by examining the opinions of classroom teachers and to evaluate solution suggestions. In line with the stated purpose, the sample of the research consists of 40 classroom teachers working in primary schools in the central district of Ordu province in the 2024-2025 academic year. A case study design, one of the qualitative research methods, was used and data was collected with a semi-structured interview technique. The obtained data were evaluated with the descriptive content analysis technique. According to the results of the research, although teachers support inclusive education practices; they encounter problems such as inadequacy of educational materials, crowded class sizes, problems in teaching according to individual differences, difficulties in the placement process and not having enough knowledge in the field of special education. In addition, the lack of sufficient involvement of school administration and families in the process was seen as an important problem. Teachers stated that in order for inclusive education to be more successful, in-service training should be increased, class sizes should be reduced, they should receive education in separate classes, more support should be received from guidance and special education experts and families should be informed. The research reveals that encouraging strategies should be developed for teachers in order to make inclusive education practices more successful.