COVID-19 nedeniyle yatarak tedavi alan hastaların sigara kullanma ve bırakma davranışları

Amaç: Çalışmamızda, COVID-19 nedeniyle hastanede yatan hastaların sigara kullanma alışkanlıklarını, nikotin bağımlılığını, yoksunluk semptomlarını ve sigaranın hastalık seyrine etkisini incelemek, COVID-19 salgınının ve hastane yatışının hastaların sigaraya karşı tutumuna etkisini, taburculuk sonrası takiplerinde sigarayı bırakma durumlarını tespit etmek hedeflenmiştir. Yöntem: Araştırma, prospektif kesitsel tanımlayıcı bir çalışma olarak planlandı. ÇOMÜ Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi grup 1 ve grup 2 pandemi servislerinde 01.10.2020-30.11.2020 tarihleri arasında yatan ve çalışmaya alınma ölçütlerini karşılayan 18 yaş üstü 373 hastaya anket uygulandı. Taburculuktan altı ay sonra hastalara telefon ile ulaşılarak sigara kullanan hastaların anketi tamamlandı. Bulgular: 373 katılımcının 175'i (%46,9) kadın, 198'i (%53,1) erkekti. Katılımcıların yaş ortalaması 63,0±15,0 [en az 19 – en çok 96] idi. 294'ü (%78,8) kentsel alanda yaşamaktaydı. 190 katılımcı (%50,9) ilkokul mezunuydu. 286 katılımcının (%76,7) medeni hali evli; 252 katılımcının (%67,6) gelir düzeyi algısı orta idi. Katılımcıların 192'si (%51,5) hiç sigara içmemiş, 148'i (%39,7) sigarayı bırakmış, 33'ü (%8,8) halen sigara kullanmaktaydı. %54,6 grup 1, %45,3 grup 2 servislerinde yatmaktaydı. Sigaraya başlama yaşı ortalama 18,9, tüketim miktarı 29,7 paket/yıldı. %31'i pasif içiciydi. Yatış süresi ortalama 11,9 gündü. %68,3 pandeminin sigara ile ilgili endişelerini arttırdığını belirtti. %15,1 nikotin yoksunluğu saptandı. Sonuç: Çalışmamızda sigara kullanımının veya pasif içiciliğin COVID-19 hastalığının seyrini ve yatış süresini etkilemediği görülmüştür. Sigara bırakma veya içilen miktarı azaltma durumunu nikotin yoksunluğu ve nikotin bağımlılığı düzeyi etkilememekte fakat COVID-19 salgını sonrası sigaranın zararlarına karşı duyulan endişe etkilemektedir. Sigara, pasif içicilik ve COVID-19 ilişkisi ile ilgili çelişkili sonuçlar içeren çalışmalar mevcuttur ve bu konuda daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Sigara, COVID-19, prognoz, bağımlılık, yoksunluk

Objective: The aim of our study is to determine the nicotine dependency, nicotine withdrawal, the effect of smoking on COVID-19 prognosis and the effect on the attitude of COVID-19 patients who are hospitalised towards smoking. We also aimed to assess the smoking cessation success of the discharged COVID-19 patients. Method: It is planned as a prospective cross-sectional descriptive study. A questionarre was applied to 373 patients who was 18 or older and hospitalised in Çanakkale Onsekiz Mart University Hospitals group 1 or 2 pandemic clinics between the dates 01.10.2020-30.11.2020. Results: 175 (46,9%) patients out of 373 were women, 198 (53,1%) were men. Mean age was 63,0±15,0 [min 19 – max 96]. 294 (78,8%) patients were living in city, 190 (50,9%) were graduated primary school, 286 (76,7%) were married, 252 (67,6%) patients perception of income was mid level. 192 (51,5%) of patients never smoked, 148 (39,7%) quitted smoking, 33 (8,8%) were smoking. 54,6% of patients were hospitalised in group 1, 45,3% in group 2 clinics. Mean age to start smoking was 18,9, mean consumption was 29,7 pack/year. 31% of patients were second-hand smokers. Mean lenght of stay was 11,9 days. 68,3% stated that the pandemic have raised their concerns about smoking. Nicotine withdrawal was detected in 15,1% patients. Conclusion: In our study, it was observed that smoking or second-hand smoking did not affect the prognosis of the COVID-19 disease and the length of stay. Nicotine withdrawal and nicotine addiction level do not affect smoking cessation or reducing the amount of cigarettes smoked, but the concern about the harms of smoking after the COVID-19 epidemic does. There are studies with conflicting results regarding the relationship between smoking, second-hand smoking and COVID-19, and more research is needed on this subject. Keywords: Smoking, COVID-19, prognosis, addiction, withdrawal