Suzi Divanı

Ill ÖZET SÛZÎ AHMET VE DİVANI 18.yüzyıl sonu ve 19.yüzyıl ilk yansında yaşamış Türk şairlerindendir. Asıl adı Ahmet olan Sûzî, 1765'te Sivas'ta doğmuştur. Şeyh Şemseddin-i Sivasî'nin soyundan olan Sûzî, iyi bir eğtim almış, 1783'te hacca gitmiştir. Hayatını Sivas'ta geçirmiş ve Şemsiyye-i Halvetiyye Tarikatı şeyhliğinde bulunmuştur. Ahmet Sûzî Efendi 1830'da Sivas'ta vefat etmiş ve ceddi Şemseddin-i Sivasî'nin kabri yakınına defn edilmiştir. Tasavvufî âşıkane şiirleriyle tanınan Sûzî'nin üçü manzum biri mensur olmak üzere dört eserini tesbit edebildik: 1- Dîvan-ı Sûzî (Sûzî-nâme). 2- Pend-nâme-i Sûzî. 3- Kaside-i Bür"e Tercümesi. 4- Süluk-nâme. Dîvan-ı Sûzî, Sûzî'nin aşk ve tasavvuf konularını, toplum ve tabiat unsurlarıyla birleştirerek, Türkçe olarak yazdığı Klasik Türk Edebiyatı tarzındaki şiirlerden oluşan eseridir. Bu çalışmamızda transkripsiyonlu metnini verdiğimiz bu eserin beş yazma nüshası mevcuttur. Eser, eski harflerle 1875 yılında basılmıştır. Günümüze kadar eser üzerinde yapılan ilk bilimsel çalışma tarafımızdan yapılmış, böylece eser latin harfleriyle günümüze taşınmıştır. Bu eserde Sûzî, şiir kalitesi yönünden çok fazla bir varlık gösteremese de aşk ve tasavvuf düşünceleri yönüyle ve özellikle aşk ile ilgili şiirlerindeki üslubuyla, tabiîliği ve samimiyetiyle dikkat çekmektedir. Ayrıca kimi şiirlerinde tasavvuf ve Halvetî Tarikatı ile ilgili bilgiler vermektedir. Pend-nâme-i Sûzî, dînî ve tasavvufî öğütleri içeren doksan beş beyittik eserdir. Bu alanda yazdığı diğer bir eseri ise Sülûk-nâme'dir. Ancak Sülûk-nâme manzum değil, mensurdur. Sûzî'nin Kaside-i Bür'e adlı eserinde ise, Hz. Ali'nin savaşlarının anlatıldığı övgü şiirleri yer almaktadır.