Kaygusuz Abdal’ın Elifnâmesi

Elifnâme, Türk edebiyatında bir anlatım tarzı olarak birçok şâir ve yazarın ilgisini çekmiş ve bu tarzda eserler verilmiştir. Arapçadaki yirmi sekiz veya Farsçadaki otuz iki harfin esas alınarak farklı konuların işlendiği elifnâmeler genelde manzum olarak yazılmış, ilk defa bu yazıdaele alınan Kaygusuz Abdal’ın Elifnâme’si ise şimdilik bu tarzın tek mensur örneği olarak ortaya çıkmıştır. Kaygusuz Abdal XIV-XV. yüzyıllarda Anadolu’da yaşamış bir Kalenderî şeyhidir. Bugüne değin yapılan araştırmalarda tasavvufî içerikli on üç eseri tespit edilmiştir ve bircönkte yer alan Elifnâme’si ise ilk defa bu çalışma ile ortaya çıkarılmıştır. Bu yazıda, ele alınan Elifnâme vesilesiyle bütün varlıkları harflerin yorumuyla açıklayan Hurûfîliğin, Bektâşî-Kalenderîler üzerindeki etkisi daha açık ve kuvvetli bir şekilde görülecektir. Bu çalışmadaelifnâme tarzı ve Kaygusuz Abdal’ın Elifnâme’si ile bu eserdeki Hurûfîlik etkileri üzerinde durulmuştur. Çalışmaya konu olan Elifnâme, yazının sonunda çeviriyazılı haliyle verilmiştir.