Yapısal güçlendirmenin personelin örgütsel özdeşleşme ve yaşam doyumu üzerindeki etkileri: Trakya Üniversiteler birliği araştırma ve uygulama hastaneleri örneği

Post-modern yönetim yaklaşımında kamuya sunulan hizmetlerin odağına "insan" öğesi alınmıştır. Dolayısıyla hizmetten yararlananlar kadar hizmeti sunanlarında yapısal olarak güçlendirilmesi toplumsal verimlilik olarak yansıyacaktır. Bu yaklaşımların önemli aktörü olan kamu kurumlarında görev yapan personelin güçlendirilmesi önem kazanırken, yöneticiler bu fırsatı sağlayan bir post-modern yönetim tekniği olarak yapısal güçlendirme uygulamalarına giderek daha fazla önem vermektedir. Araştırmada kamu kurumları personelinin yapısal güçlendirme algısını ölçen yapısal güçlendirme ölçeğinin geliştirilmesi ve geliştirilen ölçeğin test edilerek; yapısal güçlendirme uygulamalarının personelin örgütsel özdeşleşme ve yaşam doyumu düzeyleri üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Alan araştırması iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Ölçek geliştirme aşamasında karma yöntem kullanılmıştır. Ölçek geliştirmenin ilk aşamasında 15 hastane yöneticisi ile mülakat tekniği kullanılarak nitel araştırma gerçekleştirilmiştir. Ölçek geliştirmenin ikinci aşamasında anket tekniği kullanılarak 240 personelden veriler toplanmıştır. Araştırmanın ikinci aşamasında, geliştirilen yapısal güçlendirme ölçeği kullanılarak kamu kurumlarında yapısal güçlendirme uygulamalarının personelin örgütsel özdeşleşme ve yaşam doyumu üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırmanın verileri Trakya Üniversiteler Birliği kapsamındaki hastanelerde görev yapan 538 personelden anket tekniği ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde MAXQDA, SPSS 22, Lisrel 9.1 ve Smart PLS v3.2.7 programlarından yararlanılmıştır. Yapısal güçlendirmenin örgütsel özdeşleşme ve yaşam doyumu üzerindeki etkileri yapısal model ile test edilmiş ve araştırmanın hipotezleri büyük oranda doğrulanmıştır. Sonuç olarak kamu kurumlarında yapısal güçlendirme uygulamaları personelin örgütlerine ait olma, sadakat, bütünleşme ve yaşam doyumu algılarını artırmaktadır. Yapısal güçlendirme uygulamalarının kamu kurumları yönetimlerine daha mutlu ve örgütü için daha fazla çaba gösteren insan kaynakları ile başarı sağlamada kullanılabilecek etkili bir yönetim tekniği olduğu ifade edilebilir.

In the post-modern management approach, the "human" element has been taken at the center of the services offered to the public. Therefore, empowering the service providers as well as those who benefit from the service will be reflected as social efficiency. While empowering the personnel working in public institutions, which is an important actor of these approaches, is gaining importance, managers increasingly attach more importance to structural empowerment applications as a post-modern management technique that provides this opportunity. In the research, it is aimed to develop the structural empowerment scale that measures the perception of structural empowerment of public institutions personnel and to examine the effects of structural empowerment practices on organizational identification and satisfaction with life levels by testing the developed scale. The field research was carried out in two stages. Mixed method was used in the scale development stage. In the first stage of scale development, qualitative research was carried out using an interview technique with 15 hospital managers. In the second stage of scale development, data were collected from 240 personnel using the questionnaire technique. In the second stage of the study, the effects of structural empowerment practices on the organizational identification and satisfaction with life of the personnel in public institutions were examined using the developed structural empowerment scale. The data of the study were obtained from 538 personnel working in hospitals within the scope of Trakya Universities Union using a questionnaire technique. MAXQDA, SPSS 22, Lisrel 9.1, and Smart PLS v3.2.7 programs were used to analyze the data. The effects of structural empowerment on organizational identification and satisfaction with life were tested with the structural model and the hypotheses of the research were substantially confirmed. As a result, structural empowerment practices in public institutions increase the perceptions of personnel belonging to their organizations, loyalty, integration, and satisfaction with life. It can be stated that structural empowerment practices are an effective management technique that can be used to achieve success with human resources who are happier and more effort for their organization.