Türkiye ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin Doğu Akdeniz enerji politikalarının neorealist perspektiften karşılaştırmalı analizi: Kıbrıs ekseninde çatışma alanları

Doğu Akdeniz, farklı din, mezhep, siyasi ve etnik grupları bünyesinde barındıran bir bölgedir. Bu açıdan bölge, uzun yıllardır devam eden çatışmalara ev sahipliği yapmaktadır. Kıyıdaş devletlerin güvenliğini tehdit eden bu çatışmalar devam ederken bölgede geniş hidrokarbon kaynaklarının keşfedilmesi, gerilimi ve rekabeti besleyici bir etki yaratmaktadır. Günümüzde bir güç unsuru olarak karşımıza çıkan enerji, devletler tarafından rakiplerine karşı bir baskı aracı olarak kullanılmaktadır. Enerjinin devletlerin güvenlik açıklarını azaltıcı bir etkisinin olması, bu kaynakları ele geçirme mücadelesini doğurmaktadır. Türkiye, artan enerji ihtiyacını karşılamak ve enerji geçiş merkezi olma hedefini sürdürmek için bölgeye olan ilgisini artırmaktadır. Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ise, güvenlik açıklarını azaltma ve kaynakların büyük bir bölümünü ihraç ederek ekonomik kazançlar elde etme gayreti içerisindedir. Bu sebeple, Türkiye ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin enerji kaynakları üzerindeki çatışan çıkarlarını açıklamak için uluslararası ilişkiler disiplininin çatışmayı ele alan dinamikleri üzerinden bir çalışma yapılabileceği düşüncesi doğmaktadır. Bu anlamda neorealist kuramın Türkiye ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi arasındaki enerji mücadelesini açıklamak için uygun bir bakış açısı ortaya koyduğu görülmektedir. Bu çalışmada, Türkiye ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin Doğu Akdeniz enerji politikaları, neorealist perspektiften ele alınmakta ve iki aktör üzerinden karşılaştırmalı bir analiz yapılmaktadır.

The Eastern Mediterranean is a region that includes different religions, sects, political and ethnic groups. In this respect, the region hosts conflicts that have been going on for many years. While these conflicts that threaten the security of the riparian states continue, the discovery of large hydrocarbon resources in the region has had a nurturing effect on tension and competition. Today, energy, which is an element of power, is used by states as a means of pressure against their rivals. The fact that energy has a reducing effect on the security vulnerabilities of states has brought along the struggle to seize these resources. Turkey has raised its focus on the region in order to meet its increasing energy needs and maintain its goal of becoming an energy transition center. On the other hand, Greek Cypriot Administration has been in an effort to reduce security gaps and gain economic gains by exporting a large part of its resources. For this reason, the idea that a study can be conducted on the dynamics of the discipline of international relations that deals with conflict in order to explain the conflicting interests of Turkey and the Greek Cypriot Administration on energy resources. In this sense, it has been seen that the neorealist theory presents a suitable perspective to explain the energy struggle between Turkey and the Greek Cypriot Administration. In this study, the Eastern Mediterranean energy policies of Turkey and the Greek Cypriot Administration were discussed from a neorealist perspective and a comparative analysis was made through the two actors.