Kültürel mirasın korunmasında yerel yönetişimin rolü: Çanakkale örneği

Toplumların ve kentlerin tarihsel birikimlerini ve kimliklerini yansıtan kültürel miraslar, maddi ve manevi değerlere sahip olan somut ve somut olmayan değerlerin bütünüdür. Gelecek kuşaklara aktarılabilmesi ve sürdürülebilir olabilmesi için korunmaya ihtiyaç duyan kültürel değerler, artan nüfus, küreselleşme ve sanayileşme gibi etmenler sebebiyle yok olma tehlikesi içerisindedir. Bu sebepler neticesinde risk altında bulunan kültürel değerlerin korunması ve yaşatılması uluslararası bir sorun haline gelmişti r. 19 ve 20. yüzyıllar da yapılan kongreler, toplantılar ve sözleşmelerde kültürel mirasın korunmasında iş birliğinin önemini vurgulamıştır. Bu kapsamda devletler, kentlerin kültürel değerlerinin korunmasında yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları' ve özel sektör gibi farklı paydaşlarla iş birliği içeresinde hareket etmeyi gereklilik olarak görmüşlerdir. Bu çalışmada yerel yönetimler içeresinde en etkin konumda olan belediyelerin kültürel mirasın korunmasında STK'lar ile yaptıkları iş birlikleri ve faaliyetleri değerlendirilmiştir. Çanakkale'nin kültürel mirasının korunması özelinde yapılan çalışma, Çanakkale Belediyesi ile merkez ilçede bulunan ve kültür ile sanat alanında faaliyet gösteren STK'lar üzerinde gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma tekniği olan görüşme modeli kullanılmış, Elde edilen veriler MAXQDA analiz programıyla incelenmiştir. Elde edilen veriler sonucunda kültürel mirasın korunmasında Çanakkale Belediyesinin ve STK'ların faaliyetleri objektif bir biçimde değerlendirilmesi yapılmış, eksik yönlerine öneriler sunulmuş ve literatüre katkı sağlanması hedeflenmiştir.

Cultural heritage, which reflects the historical accumulation and identity of societies and cities, is a collection of tangible and intangible values that possess material and spiritual value. Cultural values, which need to be protected in order to be passed on to future generations and remain sustainable, are at risk of extinction due to factors such as population growth, globalization, and industrialization. As a result of these reasons, the protection and preservation of cultural values at risk has become an international issue. Congresses, meetings, and agreements held in the 19th and 20th centuries emphasized the importance of cooperation in the protection of cultural heritage. In this context, states have seen it as necessary to work in cooperation with different stakeholders, such as local governments, NGOs, and the private sector, in protecting the cultural values of cities. In this study, the cooperation and activities of municipalities, which are in the most effective position among local governments, with NGOs in the protection of cultural heritage have been evaluated. The study, which focused on the preservation of Çanakkale's cultural heritage, was conducted on Çanakkale Municipality and NGOs active in the field of culture and arts in the central city. The interview model, a qualitative research technique, was used, and the data obtained were analyzed using the MAXQDA analysis program. As a result of the data obtained, the activities of the Çanakkale Municipality and NGOs in the preservation of cultural heritage were evaluated objectively, recommendations were made for their shortcomings, and a contribution to the literature was aimed for.